Bij het conceptalbum ‘Decameron’ moeten we toch een woordje uitleg geven. De songs situeren zich in de veertiende eeuw en gaan over een aantal mensen die op de vlucht zijn voor de zwarte dood. Daarvoor heeft de band zich gebaseerd op het boek “De Decamerone” van de Italiaanse dichter en schrijver Giovanni Boccaccio il Decameron (eveneens uit de veertiende eeuw). Het resultaat is een donker en doomy album dat bij momenten toch vrij melodieus uit de hoek kan komen.
Producer Magnus ‘Devo’ Andersson (Marduk) is erin geslaagd om de band een modern geluid aan te meten. Hij weet de gitaren een atmosferisch, melodische en doomy sound mee te geven en de drums de nummers te laten voortstuwen. Dat geeft als resultaat dat het album veel variatie bezit. “The Plaque Ships” bevat al die eerder opgenoemde elementen en in de bridge ruikt de song zelfs naar progmetal (Opeth komt hier eventjes voorbij). Ook het titelnummer is een sterke en sfeerrijke track. Luister eens naar de nostalgisch en klassiek klinkende intro. Daarna breekt de song langzaam open. Haast bombastisch. De vocals zijn monumentaal en intrigerend. De tempo- wisselingen en overgangen zijn talrijk en hebben toch een natuurlijke flow.
‘Decameron’ is een album dat van een hoog niveau is. Een album dat ook niet snel zal vervelen. Haast een meesterwerk dus. Een modern stukje Black/Death metal dat vol met goede ideeën zit en ook goed uitgewerkt is. Voor de liefhebbers van het genre (en van bands zoals Amon Amarth en Behemoth) kan ik maar één ding zeggen: een toppertje dat je in huis moet hebben.