Rat Scabies, de co-oprichter van legendarische punk iconen The Damned, bracht een eerste solo album op de markt, via Cleopatra Records. Rat Scabies laat zich daarbij omringen door muzikanten en vocalisten die zijn muziek naar een hoger niveau tillen. Maar het meest opvallende, wie had gedacht dat Rat Scabies gewoon zou voortborduren op wat hij ooit heeft gedaan bij The Damned komt bedrogen uit. Echter, net dit trekt ons nog het meest over de streep. Wij houden nu eenmaal van artiesten die net niet de gemakkelijkste weg kiezen, en durven hun eigen grenzen af te tasten en verleggen.
Rat Scabies blijft zijn roots trouw, maar durft ook flirten met een uiteenlopend pallet aan muziekstijlen, gaande van jazz - jawel - over streepjes blues, naar lekker energieke rock songs. Het is enkel een tip van de sluier binnen dit enorm gevarieerde aanbod. Elk van de songs ademt iets heel totaal anders, dan de voorganger. Waardoor Rat Scabies u voortdurend op het verkeerde been zet. Experimenteren, improviseren tot een gevarieerd aanbod aan muziekstijlen aanbieden is de rode draad op deze schijf.
We zouden elk nummer apart kunnen omschrijven, maar net doordat er zoveel verrassende wendingen binnen elk van hen zitten, is het aartsmoeilijk een lijn te trekken. Van het eerder bombastische “Rat’s Opus” over songs, met spoken word, die doen denken aan bijvoorbeeld Portishead, zoals “Floydian Slip”. Rat Scabies biedt zoveel kleuren en geuren aan. Zoveel uiteenlopende stijlen, dat hierdoor een ruim publiek kan worden aangesproken.
Laat u niet verrassen, want The Damned, dat vinden we, ondanks vele subtiele knipogen, bitter weinig terug. Rat Scabies tast voortdurend zijn eigen grenzen af. Meer nog, hij verlegt ze zonder enige moeite.
‘P.H.D.’ laat een artiest horen die zich gedraagt als een kind in een speelgoedwinkel, vol bewondering van al dat pracht rond zich heen, alle speelgoed tot in de puntjes uittesten.
Rat Scabies verkiest niet de gemakkelijke weg, maar eerder de avontuurlijke en experimentele tot het oneindige. Hij laat zich dan ook omringen door muzikanten die daar net hetzelfde over denken. Net dit maakt dit debuut zo bijzonder.
Laat u als aanhoorder dus vooral niet verrassen, maar geniet met volle teugen van het kleurrijke en vaak zelfs melancholisch pallet dat deze klasse artiest aanbiedt, op een debuut dat zal zorgen voor uiteenlopende meningen; we horen en zien een artiest die eigenzinnig zijn eigen ding doet. Daar kan nooit iets mis mee zijn.

TRACK LIST

1. Chew On You

2. My Wrists Hurt

3. Sing Sing Sing

4. Rat’s Opus

5. Floating

6. Shivers

7. Dazy Bones

8. Benni’s Song

9. Un Noveau Balai (A New Broom)

10. Floydian Slip

11. Glad You Could Make It

12. It Feels Like Sunday