Een potig trio gevestigd in Parijs brengt ons na twee EP’s een langspeelplaat dat ons een interessante mix brengt van power rock (Biffy Clyro), grunge (Alice In Chains) en alternatieve rock à la Foo Fighters. De ritmesectie weet mij te pakken bij mijn nekvel. De songs kennen daardoor de nodige wissels. De songs klinken stevig en potig ondanks dat sommige tracks ook wel ingetogener passages bevatten. Luister maar eens naar “Wywd” dat een aantal verschillende stijlen verenigt en haast progressief opgebouwd is. Met daarnaast nog een vrij catchy refrein ook. Ik moet ook vermelden dat hun Engels goed klinkt. Je kan niet horen dat het hier Fransen zijn die zingen. Op “Red Coach” krijgen we een uitgestrekte intro die vrij atmosferisch klinkt om dan open te breken waarna de song echt begint. Terug vrij uitdagende ritmes en versnellingen die je in de song meetrekken. Zo staan er elf vrij boeiende rocksongs op dit langspeeldebuut die potig maar ook soms met de nodig melancholie klinken.
Wie van bands als Foo Fighters, Biffy Clyro, Faith No More en dergelijke meer houdt , zal dit ongetwijfeld ook wel weten te smaken.
Als ze live ook zo potent zijn als op plaat , dan moeten ze live wel een bommetje zijn. Fijne kennismaking met deze band waar leven in zit.