Het Japanse duo Gargle timmert sinds 2011 aan de weg. De muziek van Gargle omschrijven is bijzonder moeilijk. Streepjes Ambient, postrock en Doom elementen worden versmolten tot een donker en intensief geheel. Gargle voegt daar bovendien Oosterse atmosferen aan toe, die ons terugbrengen naar mythes en sage uit de Oosterse cultuur. Waardoor deze band toch een heel bijzonder interessante parel kan genoemd worden, om te koesteren. Gargle bracht een gloednieuwe schijf uit via Fluttery Records. 'Wading In Shallow Waters'.
'Waden in ondiep water'? Die titel kun je ook letterlijk nemen. Want dat is de rode draad. “Morphine” is alvast een rustgevende opener die, gehuld in donkere atmosferen bovendien die typische kenmerken van een mysterieuze Aziatische wereld - voor velen onder ons ontgonnen gebieden - uitademt.
En dan zijn we vertrokken voor wat letterlijk kan gezien worden als een lange wandeling waarbij verdovende ambient klanken worden gecombineerd met dreigende elektronische soundscapes tot typische postrock elementen opbouwende naar een verschroeiende climax. Hierbij worden echter niet zozeer geluidsmuren opgetrokken, maar eerder wolken die de zon verduisteren waardoor het aanvoelt alsof demonische wezens uit een spookachtige wereld je begeleiden tijdens je wandeling doorheen het dat typische Oosters landschap.
Jun Minowa en Satoshi Ikeda verstaan echter eveneens de kunst om die toch wel donkere achtergrond, net heel kleurrijk te maken. Het is zoals het bewonderen van een schilderij, waarbij je in eerste instantie niet goed weet wat je er eigenlijk moet van maken. Maar eens je de vele uiteenlopende kleuren nader onderzoekt, zie je toch enige structuur daarin. Picasso was daar een meester in.
Ook Gargle weet door middel van bijzonder vreemd aanvoelende klanken de aanhoorder voortdurend op dat verkeerde been te zetten, wat deze schijf dan ook bijzonder aantrekkelijk maakt voor de aanhoorder die houdt van eerder avontuurlijke trips in het muzieklandschap.
Besluit: Bij elke song op 'Wading in Shallow Waters' wordt voortdurend buiten de lijntjes gekleurd, net die drang naar experimenteren met uiteenlopende vreemd aanvoelende geluiden, trekt ons nog het meest over de streep. Voeg daar die typische Oosterse elementen aan toe, en je krijgt een adembenemend mooie plaat voorgeschoteld die ook geen gemakkelijk stuk vlees is om te verorberen. Het vergt enige inspanning, en zelfs meerdere luisterbeurten, om je weg te vinden in de wirwar aan klanken en verrassende soundscapes die Gargle tevoorschijn tovert. Het is hierbij vooral de bedoeling een bepaalde stemming te creëren die het midden houdt tussen aangrijpende duisternis, de aanhoorder verdoven en toch een eerder kleurrijke palet aan te bieden dat je tot een zekere gemoedsrust brengt, maar ook in angstzweet doet ontwaken na deze vreemd aanvoelende droom.

Tracklist:

Morphine (2:59)
Hibernation (5:58)
Ephemeral Light (5:17)
Desert Bloom (7:28)
A Prelude to Nightfall (4:02)
Lost in Oblivion (7:32)
Faded Signs (3:00)
Distanced (7:41)
December (3:15)