Dit is een nieuwe doommetalband uit eigen land met leden die in verschillende bands hun sporen hebben verdiend. Zanger Filip Dewilde komt uit Innerface, gitaristen Johan Van Der Poorten en Ivan De strooper zijn ex-leden van Explorer, Dead Serious en Die Sinner Die. Bassist Gunther Poppe zat ook in een aantal van die bands. Keyboardspeler Eddy Scheire zat in o.a. Battering Ram en drummer Jeannot Schram is intussen vervangen door Nico Regelbrugge (ex-Shogun en Tears of Colossus). Tot zover de statistieken en feiten. Nu over naar de muziek.
Vier stevig uit de kluiten gewassen songs staan er hier op deze EP. Gemiddelde duur van elke song is zo’n 8 minuten. Er is veel aandacht gegaan naar de sfeerschepping. We krijgen uitgebreide intro’s te horen zoals op het titelnummer dat begint met kraaien, wind en synths om dan met bas en gitaar langzaam binnen te komen. Het orgeltje zorgt ervoor dat je beelden van desolate landschappen ziet opdoemen. Ook opener “The Hour of Bloodrun” heeft een lange en sfeervolle intro. Meteen krijgen we een beklemmende sfeer. De zang is clean en past goed bij de muziek. Het maakt de hel en verdoemenis vlotter verteerbaar. De songs zitten goed in elkaar en bieden veel variatie. Die variatie komt de ene keer van de keys en de andere keer van de gitaren of de ritmesectie. “Last Words From Black Birds” trekt het tempo iets omhoog en doet je meer headbangen dan de vorige twee epische tracks. Afsluiter “Adrift And Astray” schets een doembeeld van een vernietigde wereld en hoe het daarna verder moet. De song bevat een heerlijke gitaarsolo die snijdt waar hij moet snijden.
Cult Of Scarecrow geeft hier een serieus en lichtjes fantastisch visitekaartje af. Deze EP zal hier nog een tijdje in mijn afspeellijst staan.