Stake is een soort doorstart van Steak Number Eight. Toen het viertal aankondigde om te stoppen, maar vrijwel meteen daarna aankondigde dat ze met een ander project gingen beginnen, was het afwachten welke richting het zou uitgaan. We kunnen de Steak-fans geruststellen want het nieuwe project ligt niet zo heel ver van wat ze ervoor maakten. Betekent dat dan dat er geen veranderingen zijn? Nee dat ook weer niet. De zang van Brent is nog steeds zoals voorheen maar nu is die iets prominenter aanwezig. De oerkracht is gebleven maar de songs zelf zijn iets strakker en bondiger geworden. Ik zou zelfs durven zeggen dat ze iets toegankelijker zijn. Let wel het is nog steeds geen mainstreammuziek en erg radiovriendelijk is het ook weer niet geworden. Maar hé, malen we daarom? Zeker en vast niet. Opener “Critical Method” is een sterke opener dat hier en daar echo’s van Steak Number Eight laat horen. Het gitaarwerk en de energie doen mij onwillekeurig ook wat aan Brutus denken. “The Absolute Center” is het eerste hoogtepunt. De song heeft een fijne opbouw met de nodige twists and turns. Het gitaarwerk vind ik schitterend. De zang is afwisselend ruw en meeslepend. Ook de bridge halfweg is om duimen en vingers van af te likken. Topnummertje. Op “Careless” wordt de spanning minder opgebouwd en komt men meteen ter zake met een zware riff en fijn drumwerk. “Human Throne” is een tweede hoogtepunt. De psychedelisch klinkende intro gaat over in een weids klinkend nummer met mooi ingehouden zang van Brent en een warme solo in de bridge. “Catatonic Dreams” kenden we al van de videoclip maar het blijft nog steeds een kopstoot van een track. “Doped Up Salvations” is een dot van een nummer met een lekkere doomy riff, snedige zanglijnen, een haast meezingbaar refrein en enkele fijne tempowissels. Afsluiter “Eyes For Gold” begint met veel emotie en is heel toegankelijk. De track wordt gedurende zeven minuten mooi uitgebouwd en bereikt zo een genuanceerde climax naar het einde toe. Ook dit is terug een ferm nummer.
De jongens van Stake klinken bij hun wedergeboorte nog steeds verontrustend, vol energie en soms met een sneer van razernij. Maar ook soms genuanceerd, clean en ingehouden. Zowel de songs als de sound (een perfecte sound waarin elk instrument heel goed klinkt) staan als een huis. Een mengeling van smerige rock met sludge- en doominvloeden. Het is nu alleen nog wachten om ze live los te zien gaan.