Begin 2019 ontstaat The Mars Model. Het is een bont gezelschap bestaande uit Walen, Fransen en Vlamingen. Vandaar waarschijnlijk de naam van hun EP: ‘Francobelga’. Ze hebben allen uiteenlopende muzikale smaken maar als je de muziek hoort dan houden ze allen wel van stevige en gedreven songs vermoed ik.
Nog geen jaar later is er hun eerste optreden en hun eerste EP. Soms kan het snel gaan. En het moet gezegd worden dat je het niet hoort aan de muziek. Die zit vakkundig in elkaar en klinkt professioneel genoeg om te denken dat ze al eventjes bezig zijn. Opener “Lifewire” is meteen raak. Een donkere intro van synths zet aan tot de rest van de song. Een pakkende gitaarriff en zang trekken het nummer vooruit. De overgang en het refrein zelf doet mij denken aan Killing Joke ten tijde van “Pandemonium”. De bass en synths benadrukken de donkere sfeer. De drum zorgt voor een patente ritmesectie. De muziek is een mix van industrial, postpunk en zo. Ja, ik ben na één nummer al fan en dat zeg ik niet om, vooral het bandlid dat ik ken, hen te plezieren. “Amazon” klinkt iets luchtiger en neigt iets meer naar gothic rock. Het bevat voor de rest dezelfde elementen als de vorige song. Op “Failing Forward” gaat het tempo wat hoger en klinkt het geheel terug steviger. Ik hoor een catchy riff die zich doorheen de track kronkelt en rockt. Het refrein is iets minder sterk dan die van “Lifewire”. Afsluiter “Terminus” opent terug met synths die vooral echt uit de startblokken schieten. Ze bevat een heerlijk pulserende bas in de verses, een sterk refrein en een dystopische sfeertje. Sterke song.
‘Francobelga’ bevat vier tracks waar geen enkele misser tussen staat. Persoonlijk vind ik “Lifewire” en “Terminus” twee songs die er bovenuit steken vanwege het stevig geheel, de opbouw en de sterke refreinen. Knap debuut.