De West-Vlaamse band Ansatz Der Maschine brengt al vele jaren het soort meditatieve ambient met een klassieke en theatrale inbreng. Vier jaar na 'Tattooed Body Blues' brengt Ansatz Der Machine met 'Burial Songs' een album uit opgebouwd als een klassiek requiem. ‘Burial Songs’ is niet meteen de meest opgewekte naam voor een album en toch is het geen gitzwart album geworden. Ook al is het thema omgaan met verlies, dood en verdriet. Je hoort en ziet veel lichtjes verschijnen aan het einde van die donkere tunnel.
Na het bijzonder aangrijpende instrumentale “Igarka” keert Ansatz Der Maschine terug naar de essentie van hoe om te gaan met dat verdriet. Zo draagt Mathijs Bertel de song “Untold” - met inbreng van Will Samson - op aan het kind dat hij en zijn vriendin verloren. Mathijs wist ook enkele toppers te strikken die aan dit project willen meewerken. Bij “Invisible” is er de inbreng van Colin H. Van Eeckout (Amenra) die als geen ander weet hoe je muziek kunt brengen waarbij wordt omgegaan met het aspect van de dood. Zijn spoken word-inbreng is dan ook indrukwekkend. De inbreng van de Gentse zangeres/componiste Sophia Ammann (van onder andere Little Dots) bij afsluiter “Igarka” (nu met vocalen) is al even bewonderend te noemen. Vaak knetteren de songs als een haardvuur, zoals bij “Deerhunter”, vaak gaat het de eerder intieme en bezwerende kant uit. Zoals bij het wondermooie “Eagle” of “Agnus” het geval is. Instrumentaal en vocaal weet Ansatz Der Maschine telkens die gevoelige snaar te raken. Soms zelfs op een springerige en lichtjes knetterende wijze, waarbij het lijkt alsof klanken naar elke hoek van de kamer uitgaan. Anderzijds op een eerder sobere maar daarom niet minder pakkende wijze. Daardoor worden de emoties van de aanhoorder telkens tot het diepste van zijn genen aangesproken, op een zeer uiteenlopende wijze.
Ansatz Der Maschine doet meermaals je hart bloeden door songs te brengen die één voor één een verhaallijn vormen, en die leest als een boek. Het zorgt voor een eerder filmische aankleding die elk van je zintuigen prikkelt. Je komt werkelijk ogen en oren tekort bij wat op jou afkomt gedurende deze trip die je in een soort diepe trance doet belanden waar een tranendal en een glimlach op de lippen als een dunne lijn met elkaar worden verbonden tot een magisch mooi geheel.