Albumtitels hoeven niet altijd ingewikkeld te zijn. Soms zijn ze gewoon een aanduiding zoals ‘V’ van Havok dat gewoon hun vijfde langspeler is geworden. Nochtans konden ze het een conceptuele titel gegeven hebben , want met de songs willen ze de mensen wakker schudden zodat ze zelf gaan nadenken over de maatschappij, de sociale manipulatie en dergelijke meer. Dat concept zit wel in de schitterende hoes die gemaakt werd door de Duitse kunstenaar Eliran Kantor (zie ook hoezen van Testament en Iced Earth).
Het mixen en producen gaven ze aan Mark Lewis die er een duidelijk, vol , maar messcherp geluid aan moest geven. Iets wat trouwens goed gelukt is. Havok is op ‘V’ een puur old school klinkende trash band in het genre van Testament, Exodus of Death Angel. Op dit nieuwe album speelt ook hun kersverse bassist Brandon Bruce voor het eerst mee. Opener “Post-Truth Era” is een ferme binnenkomer: een fijne opzwellende intro, een scherpe tekst over nieuws en fake nieuws die we dagelijks over ons heen krijgen en een beklijvend refrein. Op “Fear Campaign” vliegen ze er meteen in met scherpe riffs en een knappe ritmesectie. Ze weten wel refreinen te maken die het orgelpunt van de song zijn. Ook hier weer een relevante en kritische tekst. “Betrayed By Technology” zit ritmisch en riffsgewijs knap in elkaar. De zanglijnen overtuigen net iets minder dan op de twee vorige tracks. Ze bevat wel een paar heerlijk zingende baslijnen. In totaal presenteren ze ons elf nummers. De ene al wat meer uptempo (“Fear Campaign”) dan de andere en soms iets meer midtempo (“Ritual Mind”). Maar telkens heel goed opgenomen en in elkaar gestoken waardoor ze hun effect niet missen.
Jammer dat we de festivals deze zomer moeten missen want je voelt aan de songs dat dit live allemaal voor een golf van opwinding of een moshpit in het publiek zou kunnen zorgen.
Ten opzichte van hun vorig album ‘Conformicide’, dat nogal wat jazzy elementen en virtuoze versieringen kende, is dit terug Trash dat meer naar de basic gaat. Daardoor kom je niet veel muzikale verrassingen tegen maar hetgeen ze doen is wel goed en alles klinkt met het nodige enthousiasme.
 Het album is ook toegankelijker dan zijn voorganger en enkele songs gaan zich vrij snel nestelen onder je hersenpan.
Er waait een nieuwe wind door Havok en het zal velen bevallen.