Madou - Tonen hoe het moet
We kennen Madou van “Niets is voor altijd” en “Wilde Nachten” uit 1981 alweer. Waar is Madou in godsnaam de laatste veertig jaar gebleven? In begin jaren tachtig vormden ze een unieke combinatie van folk met uitstekende arrangementen, gestoeld op eerder wat bittere teksten. Nu deze hybride muziek wel blijkt aan te slaan hebben instrumentalist Wiet Van de Leest, zangeres Vera Coomans en tekstleverancier Jan Devos besloten tot een reünie.
Deze pioniers komen eens de puntjes op de i zetten en tonen hoe het moet.  Alles begon onder invloed van hun kroost. Zoon Thomas die ook al elders zijn sporen verdiende , slaagde erin het vuur weer aan te wakkeren. Never change a winning team. Dus met dezelfde formule als voorheen levert Madou meteen een instant klassieker en perfect radio 1 voer. Madou toont hoe het moet met een pompende bas, een heerlijke Fender Rhodes en strijkarrangementen. En dan nog die ronduit fantastische nachtegalenstem van Vera met die melancholische ondertoon.
Hun nieuw materiaal werd reeds virtueel voorgesteld, samen met oud materiaal op 14 maart. Alle nummers staan als huizen en jong en oud vallen niet te onderscheiden. Er is dan ook niets dat gedateerd klinkt, zelfs na 40 jaar. Wiet, Vera en Jan, waar hebben jullie de laatste veertig jaar rond gehangen? We kunnen niet wachten tot alles weer open gaat en jullie alle Cactussen, Dranouters, Labadous  en theaterzalen overweldigen met jullie finesse.