Tom McRae, de singer-dark-song-writer, die wegtraant en kickt op koude wind, grijze regen, druilerige kerstdagen en ander onmiskenbaar getreur, was weer eens in België voor wat hij een hometown gig noemde. Is hij echt zo of houdt hij een pose hoog? Wij twijfelen, hij ook, want hij noemde zichzelf maandag in de Vooruit (Gent) de Prince of Darkness with bubbles.

Toen refereerde hij allermakkelijkst naar zijn ‘hitje’ “The Boy With the Bubblegun”, terwijl hij de zeepballonnen letterlijk rondom zich zag geblazen worden, ze neerhaalde met zijn gitaar of – ojeetje dat zal hij graag lezen ‘ze symbolisch’ – wegblies. Dan zaten we trouwens al diep in zijn concert, bij zijn derde bisnummer om precies te zijn.
En hij voelde zich zo klein (wat had je verwacht van Tommeke?) naast de ballons, stars and flames-show van de Flaming Lips die hij op Cactus voorafging. Cactus, Brugge, deze zomer. Omschreven we hem toen niet als de troubadour voor suïcidale pubermeisjes die liever in de regen kou en pneumonie vat dan een serieus lief te zoeken? Ja ! Maar een zomerige festivalweide – hoe onweids het Minnepark zelfs is – vergeleken met een bijna volgelopen Gentse Vooruit, er is een ‘duister(nis)’ verschil. McRae was goed, op die donderblauwe maandag op 8 oktober. Natuursteengoed zelfs.
Hij werd gedragen ook, door een horde puberale (jawel maar dat suïcidale zagen we er beslist niet in)  meisjes die tot tweemaal toe zijn lyrics met gaarnte en volle borstjes overnamen: “Dose” en “Bloodless” dat hij compleet zonder versterkers en begeleid door een accordeon en cello microloos inzette. ‘An interesting experiment’, betitelde hij het vooraf. En voor herhaling vatbaar, want kippenvelmoment. Met zo’n ‘diehard’ publiek geen echte uitdaging natuurlijk.
Maar er waren er meer zulke. Zijn opener – traditioneel hij alleen – bijvoorbeeld: “Alphabet Hurricane”. Of zijn eerste encore: “Vampire Hearts”, volledig en breekbaar a capella. Stiltesnijdend, want je hoorde zelfs geen aansteker (jaja, in de Vooruit geldt blijkbaar geen rookverbod). En cellist Oli Kraus kraste er de heimwee af en toe diep in.
Melancholicus McRae diepte uit zijn vier cd’s, liet niet enkel zijn nieuwste, winterkoude ‘King of Cards’ album de revue passeren. Intiem, warm zelfs als je er het haardvuur bij fantaseert of je kersvers lief bij hebt, maar intriest als je net je madam met een andere zag aanzetten. Moods for all seasons? Toch net niet, voor de award voor lentewarmte zal hij zelfs nooit genomineerd worden.
Al blijft zijn humor (het half onderbreken van het duet met Carine Williams bijvoorbeeld of zijn reality complex dat de overhand neemt op de fantasy, of zijn gedroomde rockstar gehalte met naked girls, cocktails en swimming pool) onafbrekelijk zijn tristesse tegenwerpen.

Het was maandag en kil, maar het regende niet en het was geen lonely Christmas. En toch was het een geslaagde performance. Het zullen de bubbels geweest zijn die de Prince of Darkness even in het tegenlicht zetten. Proost!

Play list: Alphabet hurricane, For the Restless, Border song, A&B Song, Suitcase, Dose, Still lost, One Mississippi, Set The Story Straight, Streetlight, You Cut Her Hair, Walking 2 Hawaii, On & on, Silent Boulevard, Vampire hearts, Bloodless, Boy With the Bubblegum.

Organisatie: Live Nation