Goed twee jaar na hun veelgeprezen debuut stelde Blood Red Shoes in Aéronef Club ‘Fire Like This’ aan ons voor. Het album volgt een iets experimentelere koers dan zijn voorganger en toont aan dat Laura-Mary Carter en Steven Ansell gegroeid zijn als band. Er werd meer aandacht besteed aan creativiteit en tempowisselingen in de opbouw, zonder de eigen power over het hoofd te zien. Blood Red Shoes is powerpop/neogrunge van de betere soort en dat bewezen ze opnieuw met deze kippenvel bezorgende liveshow. De oeuvrekoek was - met hier en daar een knipoog naar de serie Twin Peaks - ook netjes verdeeld tussen ‘Box Of Secrets’ en ‘Fire Like This’.

Aftrappen deed het duo met “It’s Getting Boring By The Sea”, waarmee ze meteen de toon zetten voor de rest van de set… strak, rechttoe-rechtaan, ongedwongen en elektrisch geladen. “It is happening again”, één van de klasserijke hoogtepunten op hun tweede plaat, werkte zeer aanstekelijk. De zaal stond echter pas helemaal in vuur en vlam met “I Wish I Was Someone Better”. Een schot in de roos om het publiek zo vroeg in de set voor zich te winnen. En wat gezegd van het catchy “Light It Up” en het bijzonder opzwepende “Keeping It Close” (dat refrein!)?
Een hoofdrol was weggelegd voor rockengel Laura-Mary in het uitgesponnen “When We Wake”. Zowat het enige rustpunt in de set voordat het grungenummer “Say Something, Say Anything” door de boxen schalde. “How long do you miss someone?” vraagt de band zich af in dit nummer. Wat ons betreft minstens tot op de weide van Pukkelpop! “Don’t Ask”, de opener van hun 2^e album, is een aan de waarschijnlijkheid grenzende hitsingle. “This Is Not For You”, het nummer vanop “Box Of Secrets” die het dichtst aanleunt bij ‘Fire Like This’, werd gevolgd door de strakke wervelstorm “You Bring Me Down” en het uiterst dankbare en punky “Heartsink”.
Als toegift kregen we o.a. nog het prachtige en knap uitgewerkte “Colours Fade”. Beter afsluiten dan dit kon niet… de fade out die we tot in het diepste van onze botten voelden ten spijt

Wat Blood Red Shoes in Aéronef liet zien getuigde van grote klasse. Wie drie jaar na elkaar de affiche van Pukkelpop haalt, verdient meer dan de geringe opkomst in Lille… al hoor je ons niet klagen over deze kleinschaligheid! Het is onwaarschijnlijk wat dit duo kan doen met dit instrumentarium! Dit optreden was een onstuimige, opwindende en energieke splinterbom. Het deed ons soms denken aan The Breeders, al kwam ook de grunge van wijlen Nirvana ook af en toe om de hoek kijken.

Support van dienst was King of Conspiracy, een band uit Parijs met te veel ideeën en te weinig songs. We zagen de precisie van Shellac, maar dan met een overmoedige zanger die de zaak naar verloop van tijd kapot speelde door te tonen wat hij allemaal wel kon met zijn instrument.

Organisatie: Aéronef, Lille