In tijden van crisis (en zelfs daarbuiten) is het concept van een gratis concert steeds meegenomen. Reeds geruime tijd zorgt in Gent, Cafe Video voor een interessant wekelijks aanbod van nieuw binnenlands en buitenlands talent. De laatste tijd zijn er zelfs regelmatig try-outs te bewonderen van grotere namen, dus hou je maar beter de concertkalender van het café in de gaten!

Dit initiatief is een must voor al wie in of rond Gent woont, want met een lekkere pint aan de toog kan je hier gratis en voor niks gadeslaan wat er zich in de huidige underground afspeelt.
Vandaag was het de beurt aan The Pattern Theory, een trio die door de undergroundpers de laatste tijd meer en meer omschreven wordt als het nieuwste postrock-wonder. Een echt wonder was echter dat de band Gent gehaald had want eventjes leek het erop dat zij ook het zoveelste slachtoffer zouden worden van de niet afnemende IJslandse aswolk.

Op de debuutlp moet de liefhebber van math rock wel nog een paar maanden wachten, maar gisteren hadden deze vriendelijke jongens de eer om hun eerste EP aan het Gentse publiek te mogen voorstellen, eentje die ze gewoonweg ‘EP1’ gedoopt hebben. Niet bijster origineel maar gelukkig lag dat muzikaal enigszins anders.
Deze drie (ze zijn een beetje van overal, van Berlijn tot Leeds) lieten zich vooral inspireren door de beginplaten van Tangerine Dream en dat hoor je meteen na de eerste minuten.
Niet dat het we hier symfonische elektronicacomposities te horen krijgen maar net zoals de Duitse grootmeesters in hun begindagen opteert The Pattern Theory voor een eerdere rustige muziekstijl met veel aandacht voor minimale geluidjes. De muziek van The Pattern Theory houdt ergens het midden tussen traditionele krautrock, de meer avontuurlijke post-rockbewegingen van een groep als Trans Am en een leuke portie slowcore.
Dat je bij dergelijke muziek muisstil moet zijn, had het publiek zeer goed begrepen (wat jammer genoeg niet steeds het geval is in de Video) want vandaag kon je bijna letterlijk een naald horen vallen waardoor alle details die dit trio toverde mooi naar boven kwam.
Gelukkig maar,  want het zijn net de details die het hem doen bij The Pattern Theory, zo wordt hun repetitief basgeluid (dat soms verduiveld veel leek op dat van Nile Rodgers) meerdere malen doorbroken door een plotse glockenspiel, een eenzame synth of een ingetogen drumslag. Trouwens The Pattern Theory zijn niet echt vies van een portie pop want hun alter ego is Sunken Sails, zowaar een popband !

Maar laat ons eerlijk blijven met de lezer, The Pattern Theory zal wellicht eeuwig gedoemd voor de underground blijven want voor een echte doorbraak is hun geluid net iets niet catchy genoeg en zeker niet commercieel genoeg, maar dat betekent geenszins dat dit geen interessante groep kan zijn, integendeel.
Iedere mathrock-fan die opteert voor de klassieke aanpak zal zeker zijn vingers kunnen aflikken aan de binnenkort te verschijnen cd. Dank u wel Cafe Video voor dit mooi initiatief.

Organisatie: Café Video, Gent