In tegenstelling tot wat de naam van de band zou kunnen laten vermoeden temt Wild Beasts al 3 albums lang hun muzikale driften tot sensuele, intrigerende popsongs. De jongste worp ‘Smother’ van dit gedistingeerd viertal uit het Engelse Lake District werd opnieuw overladen met superlatieven in de Britse pers en hun optreden die avond in een aangenaam gevulde Orangerie was niet minder memorabel.

Invloeden uit de jaren ’80 (Roxy Music, Talk Talk), ’90 (Cocteau Twins) en “00 (The XX, Junior Boys) werden tijdens “Albatross”, “Loop The Loop” of “We Still Got The Taste Dancin’ On Our Tongues”) omgesmeed tot een fel gesmaakt, tijdloos resultaat. En terwijl veel groepen verlegen zitten om een echt goede zanger heeft Wild Beasts er met crooner- bassist Tom Fleming en zanger Hayden Thorpe zelfs twee in de rangen lopen, al zal de baroque falsetto van laatstgenoemde op een  nummer als “Lion’s Share” niet iedereen direct weten te bekoren.
Op de nieuwe plaat worden de gitaren iets vaker ingeruild voor minimalistische synths, wat tijdens “Bed Of Nails” en “Invisible” zorgde voor een behaaglijke, organische sfeer waarin het publiek zich graag liet onderdompelen.  Al waren het vooral de fonkelende singles ““All The King’s Men” en  “Hooting & Howling” uit voorganger ‘Two Dancers’ naar het eind van de set toe die voor de grootste respons zorgden.  Op het suggestieve “End Come Too Soon” permitteerde Wild Beasts zich zelfs om afsluitend nog een innovatief post rock registertje open te trekken.  

Bands die dezer dagen dreigen in herhaling te vallen en op zoek zijn naar muzikale herbronning zonder zichzelf te verloochenen, laat staan zich belachelijk te maken, moeten hun oor zeker eens te luister leggen bij Wild Beasts. Een tip voor de heren van U2 en Coldplay misschien?

Organisatie: Botanique, Brussel