'Scorpions'. Als deze naam je niks zegt, dan moet je haast 40 jaar op een andere planeet geleefd hebben. Deze Duitse jongens hebben er een indrukwekkende carrière opzitten en hebben beslist dat het mooi geweest is. In november spelen ze in een reeds ruime tijd uitverkocht Vorst Nationaal één van hun laatste concerten, maar vooraleer we zo ver zijn kwamen ze nog even het Antwerps Sportpaleis de hand schudden.

Na de support act laten de heren Scorpions echter wat op zich wachten en een ongeduldig ritmisch handgeklap stijgt op uit het publiek. Om 11 minuten na negen is het dan zover. Ze duiken kop voor het optreden in met “Sting in the Tail”, de titelsong uit hun jongste plaat. De sfeer zit meteen goed. Maar waar het eerste nummer een voltreffer is, is het tweede een stuk minder. Zanger Klaus Meine blijft heel “Make It Real” zoeken naar de juiste toon maar echt goed komt het toch niet. Het blijft echter bij één nummer en vanaf “Is There Anybody There” weet Meine weer exact waar de klepel hangt. Tijd voor wat actie! Nummers zoals “Coast to Coast” en “Loving You Sunday Morning” (waar het publiek duidelijk op zat te wachten) vliegen ons om de oren, en zelfs een drumsolo is niet te veel gevraagd.
Dat de Scorpions ook teder kunnen zijn bewijzen ze met “The Best Is Yet To Come” en het onsterfelijke “Send Me an Angel”, waarbij het luidkeels meebrullende publiek moeiteloos het compleet in het rood gehulde Sportpaleis vult.
Met “Holiday” wordt het intermezzo afgesloten en gaan we naadloos terug naar het rockende gedeelte van de avond. “Raised on Rock” lijkt in het geval van de Scorpions wel autobiografisch. Het publiek eet uit hun handen en iedereen is uitzinnig. Met “Tease Me, Please Me” en “Hit Between the Eyes” doen ze er nog een schepje bovenop. Het dak moet er af, hier in het Sportpaleis. We krijgen nog “Kottak Attack”, “Blackout”, “Six String Sting” en “Big City Nights” naar ons hoofd geslingerd en wanneer het publiek unaniem vindt dat dat nog niet genoeg is keren ze terug voor nog drie van hun meest onvergetelijke wapenfeiten: “Still Loving You”, “Wind of Change” (het moest er van komen), en ze gaan zoals ze gekomen zijn; Keihard, met “Rock You Like a Hurricane”.

Een lichtshow om U tegen te zeggen, een torenhoog drumpodium en gitaren waar er rook uit komt… Klaus Meine en zijn kornuiten mogen dan misschien geen drie maal zeven meer zijn, ze staan op het podium als een bende jonge veulens. Het podium is voor hen een speeltuin geworden, en ze bouwen een feestje in één van de grootste zalen van het land alsof het niks is. Petje af!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/scorpions-01-06-2012/

Organisatie: AJA concerts