Kid Koala mag dan bijna veertig worden, deze turntable wizard blijft niet alleen zijn immer jeugdige look bewaren, ook zijn ontzettend frivole manier van performen lijkt onveranderd gebleven. Met zijn midlife crisis in het vooruitzicht werd het blijkbaar tijd om de nostalgische toer op te gaan. Voor zijn laatste langspeler, ‘12 Bit Blues’, groef hij diep in zijn platenbakken, op zoek naar zijn favoriete bluesplaten uit zijn tienerjaren. Resultaat, Kid mixte samples van huilende gitaren, koddige pianolijnen en soulvol gejammer van oude bluesklassiekers met nieuwe samples tot een soort gemuteerde vorm van blues. Zijn old skool SP1200-sampler/drummachine waar hij immens fier blijkt op te zijn, is van cruciaal belang. Hij demonstreert hoe alles tot stand kwam.

De voorziene musical comedy met 'Adira Amram & The Experience' wordt jammer genoeg niet opgevoerd.  De afwezigheid van deze act wordt ruimschoots goed gemaakt door een uiterst vermakelijke en een - meer dan ooit tevoren - interactieve performance van de Canadese platengoochelaar Kid Koala . Dit was zonder twijfel zijn beste show in jaren.

Vooraleer hij nieuw materiaal door zijn mengtafel op ons afvuurde, toont hij ons waartoe hij in staat is met drie draaitafels en wat vinyl. Van zijn skills moet hij ons al lang niet meer overtuigen. Het blijft gewoon indrukwekkend te zien hoe hij de meest uiteenlopende genres vingervlug in elkaar scratcht met een bovenmenselijke precisie. Platengroeven kent hij tot op de millimeter en draaitafels zijn niet alleen een medium maar worden tevens instrumenten. Pop, hip hop, metal en drum and bass en eigen oud materiaal rijgt hij aan elkaar alsof het kinderspel is.
De tracks van '12 Bit Blues' doorjagen, daar is helemaal geen sprake van. Het siert hem dat hij op een eigenzinnige manier vrij spaarzaam blijft met nieuwe tracks. De performance ontaardt vooral in een ware variétéshow vanaf "1 Bit Blues (10,000 Miles)" met de danseressen van de 'Incredible Dancing Machines'. De rest van de show is een opeenvolging van dolkomische toestanden. Dansende poppen, limbodansen met het publiek,  de geniale kazoo-jamsessie met toeschouwers, Kid in zijn befaamde koalapak bij het kinderlied "Yo Gabba Gabba", rondvliegende papieren vliegtuigjes bij "8 Bit Blues", de polonaise, ... Kortom, een knotsgek en hyperactief spektakel waar menig organisatoren van hedendaagse variétéshows jaloers zouden op zijn.
Tussen alle hilarische scenes door zou men haast vergeten dat Kid Koala een nieuw bluesalbum komt voorstellen. Tussendoor hoorden we ook nog "3 Bit Blues", "5 Bit Blues" en het oudere nummer "Skanky Panky". Bij het tot stand komen van de nummers heeft Kid Koala telkens respect voor de originele samples. De grauwe en soulvolle  feeling van de originele nummers blijft keer op keer intact. Eigenlijk hoorden we net iets te weinig van de nieuwe plaat waardoor we net heel nieuwsgierig worden gemaakt om het volledige album te beluisteren.

Dit was een avondje good old fashioned topentertainment! Kijk hier naar de officiële trailer om zelf een idee te krijgen. We zijn nu al benieuwd wat de kleine Canadees na dit spektakel nog in petto heeft voor zijn fans.

Organisatie: Democrazy, Gent