Een nokvol Ancienne Belgique stond voorbije zaterdagavond vol spanning te wachten op Tha Doggfather beter bekend als Snoop Doggy Dogg aka onlangs bekeerd tot Snoop Lion aka Calvin Broadus Jr, maar voor de vrienden, Snoop. Hij liet een dikke veertig minuten op zich wachten, maar toen de dj de eerste tonen van “O fortuna” als intro gebruikte, was iedereen dat snel vergeten.
Met behulp van zijn drie trouwe danseressen komt Snoop met zijn knalrode fluwelen jas als een echte P.I.M.P het podium op. Eindelijk kan dit West Coast feestje beginnen. We beginnen met een heerlijke “G-Funk” intro die het publiek zijn naam laat scanderen. De eerste popper komt eraan met “Signs”. Een silky smooth dansplaatje geproduceerd door de legendarische Neptunes. Justin Timberlake neemt de hook normaal voor zijn rekening, maar die was gelukkig niet aanwezig. Het publiek begint het meer en meer te voelen, dat ruik je aan de lucht. Iets waar Snoop ook niet voor terug deinst. De eerste beats van “The Next Episode” galmen opeens door de zaal. De typische Dr Dre sound zorgt ervoor dat een zee van armen op en neer gaan op de beat van de muziek. Ok. Hier zijn de meeste voor gekomen. Gewoon lekker viben. We blijven dan ook het eerste deel van het concert in diezelfde vibe. Na “Tha Shiznit” bereiken we een hoogtepunt met de befaamde klassieker “Gin’n Juice”. Ik merkte op dat de meeste mensen in de zaal eigenlijk “Gin’n Juice” niet kennen. Het is nochtans Snoop’s trademark song. Ik concludeer dat de meesten oldschool Snoop niet helemaal top vinden. Enkel de eerste twee rijen zingen “Gin’n Juice” uit volle borst mee.
Het is tijd voor een plaatje voor de ladies. Ik dacht aan het sensuele “Sexual seduction”, maar Snoop kiest voor “I wanna love you”, een joint met Akon. Een geslaagde keuze. Hij laat zijn sexy danseressen een stoel berijden en daarna leuk hemzelf. Ik zie niet in waarom hij dat niet zou doen. Hij is namelijk een P.I.M.P. Snoop heeft de grootste glimlach op zijn gezicht als hij deze song mag rappen. In een vorig leven heeft hij hoogstwaarschijnlijk dat beroep beoefend.
Tot nu toe is iedereen lichthoofdig door de wiet, hasj, whatever dat in de lucht zit en iedereen lijkt het wel te smaken. We hebben al enkele goeie bouncers gehad, maar die echte knallers of bangers houdt Snoop voor het einde. Ondertussen vindt Snoop het hoog tijd voor er een eentje op te steken. Hij zit namelijk al 30-40 minuten zonder zijn geliefde Mary Jane. “Can we make some time for a Chronic Break?”, vraagt hij vriendelijk. Waarop iedereen zijn blunt of joint in de lucht steekt. Snoop haalt een big ass blunt uit zijn zak en paft die op zijn dooie gemak op terwijl hij verder gaat met zijn set.
Het was enorm warm in de AB, en dan past zijn echte tweede banger “Sweat” in het plaatje. David Guetta heeft een leuke aantrekkelijke beat in elkaar gegooid en Snoop zingt geautotuned verschillende keren “Baby, you make me sweat”. Maar die plaat deed het hem wel. Ik kijk terug naar mijn notities op mijn iPhone en zie naast Sweat: ‘Feestje’ staan. Het zette alleszins de eindspurt in naar de apotheose van Snoop in de AB.
Nu komt BANGER na BANGER . Snoop schakelt een versnelling hoger en haalt “Jump Around” boven. Origineel van House of Pain, maar Snoop kan het evengoed. Het volgt perfect op “Sweat”. Iedereen jumpt en springt en zweten doen we nog meer. Voor je het weet is de volgend banger gearriveerd. “Drop it like it’s hot”. Een ferme bas (één van de zwaarste die ik al gehoord heb tijdens een concert) laat je gewoon bewegen, je kan het niet ontsnappen, of je het nu wil of niet. Zo zwaar was ie. Ik zie al de sexy chicks shaking their booty en dat maakt de ervaring dat stukje aangenamer. The boys know what I mean.
En daar is hij dan. Dé klassieker die “Gin’n Juice” overtreft. “What’s my muthafuckin’ name?” De apotheose waarover ik het had is bereikt. We begonnen met ‘G-Funk’ en zo gaan we ook eindigen (dacht ik). Dat was de plaat waarop iedereen eigenlijk zat te wachten. Je voelde de sfeer gewoon opbouwen naar dit. Bow wow wow yippie yow yippie yay, iedereen zegt alles in koor mee. Bedankt Dr Dre voor dit magistrale samenkomen van alle West Coast elementen. (Om nog vlug even een shout-out te doen naar de grootste hiphopproducer aller tijden.) Zoals ik al zei, ik dacht dat het gedaan was. Maar hij probeert iets nieuws zijn laatste paar concerten, en ik heb niet over zijn bekering tot Haile Selassie. ‘Young, wild’n free’ is zijn jongste party anthem voor de jeugd en die wil hij het hele publiek laten meezingen. Een soort van krakkemikkig a-capellakoor ontstaat, want niet iedereen doet even overtuigd mee. Ik vond het goed geprobeerd van Snoop. Het is een song die vaak als afsluiter van feestjes wordt gedraaid. Het kalmerende pianogeluid geeft je een gevoel van voldoening. Hier ging het niet zo goed, maar met een beter publiek moet dat een kippenvelmoment worden.
Snoop Lion komt op het einde toch eens boven. Hij sluit af met een boodschap van vrede en smoke weed everyday EN belooft iedereen dat hij gaat terugkeren. Hij loopt het podium af op de tonen van “Jammin’” van nonkel Bob. Bob Marley dan wel. Terwijl iedereen cliché gewijs ‘BIS BIS BIS’ roept.
Snoop Dogg bewijst dat hij nog altijd een simpele show in elkaar kan steken en veel meer moet er niet bij zijn. Een zaal als de AB is perfect voor deze muziek. De reden waarom hij allicht niet meer in Vorst staat.
Quotering: 7,5 joints op 10 joints - Your hiphopconnaisseur, Sander
Nog een kleine shout-out: het korte voorprogramma van het vrouwelijk Antwerps hiphoptalent Coely was sterk, maar kort. 20 minuten lang maar. Ze werkt nog aan haar EP die in 2013 zal uitkomen. Zoek ze zeker eens op. Ze wordt regelmatig op StuBru en MNM gedraaid. Goeie single, heet “Ain’t chasing pavements”.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/coely-29-12-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/snoop-dogg-29-12-2012/
(dank aan Jente Gielen - http://www.musicinframe.be )
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
