Nineties revisited? Als we het over The Scene hebben flitsen meteen de beelden van The Lau en de zijnen , waaronder Emilie Blom van Assendelft,  ons voor de ogen , die in elke feesttent van het plaatselijk buurcomité  optraden ; met albums als ‘Blauw en ‘Open’ waren zij in de early nineties één van de meest geziene en begeerde artiesten . Iedereen had wel eens The Scene gezien. En de Nederlandstalige pop kende hoogdagen met o.m. Trockener Kecks, Mam en hier bij ons met Noordkaap en Gorki .
Rond 2000 werd de band op non actief gezet en  in 2007 de eerste stappen gezet naar een comeback in de originele bezetting . Een succesvolle return , waarbij het publiek oud en nieuwer werk sterk onthaalden . The Scene werd nieuw leven ingeblazen . ‘Liefde op doorreis’ in 2009 was de eerste comeback plaat, deels geïnterpreteerd als een soloplaat van The Lau.
‘Code’ die in het voorjaar 2012 verscheen, is The Scene ‘pur sang’ , ‘old skool’: heerlijk rauwe , intens broeierige, gevoelige pop , van pulserende , stekelige ritmes en herkenbare, meezingbare refreinen, aangevuld met toetsen en gedragen door die karakteristieke brommende stem van The Lau . Ze hadden een aantrekkelijke plaat uit en sloten terug aan waar ooit hun succesvolle carrière ophield, alleen is iedereen, band als fans,  ruim vijftien ouder …

De concerttent is ingeruild … Van september 2012 tot in april 2013 is The Scene op tournee in clubs en theaters. Met trots brachten ze nieuwe songs van ‘Code’  maar vanzelfsprekend passeerden ook de klassieke Scene-hits volop de revue . Vanavond kregen ze een warme respons in een uitverkocht OC De Kleine Beer, Beernem . Voer voor nostalgici , een heropleving van het oude werk en een kennismaking met het nieuwe . En het was goed verdeeld ; in het eerste kwam de klemtoon op wat ze recent hadden uitgebracht , aangevuld met enkele classics en in het tweede stuk kwamen de verzoeknummers aan bod. The Lau deed een rondje en selecteerde vijfenveertig minuten op en top Scene klassiekers. Een troost in de koude winterdagen en lange –nachten.
Broeierige , sfeervolle pop van een charismatische band en hun zanger, die observaties , indrukken, ervaringen, gevoelens linkte aan politieke geladenheid . Uniek zijn de slepende, licht exploderende ritmes en boeiende wendingen, als bij “Overal” en “Water & Vuur” . Verder een sfeervol gespeelde “Rivier” , tekstvellen van “Waar mensen wonen” en de titelsong “Code”,  ingeleid door een tape van acteur Robert Mitchum, een interview uit de jaren 50-60 over de oorlog in Vietnam. De oudjes “Geloof”, “S.E.X.” en de kraker “Blauw”, waarvan de tekst al werd mee geneuried en de luchtgitaar naar boven kon worden gehaald,  zaten mooi verweven in het materiaal . Sjiek!
Na de pauze kon ieders gevoelig rockend hartje bovenhalen en sfeerbeelden oproepen; een trein van bekende songs hoorden we , “Samen”, “Wondermooi” , “Rigoureus” , “Maan” , “Rij rij rij” , “Vrienden” , “Zuster” , “Romantiek” en “Open” . Songs die zinderden door de zalvende , slepende en forsere ritmes ,  de rock-ballad aanpak, de melodieuze structuur en de verrassende wendingen, die ruimte lieten voor de instrumentatie .
Een medley van het extraverte , uitbundige “ Iedereen is van de wereld” en het aangrijpende “Feest”, wat nog maar eens de wisselende stemming, een sterkte van The Scene, wist te onderstrepen .  Toegegeven , ze konden er nog een paar tussengooien als “Brand” , “Schaduw van het kruis” , “Rauw hees teder” en Madonna’s “Borderline”,  maar kijk iedereen was er ondertussen instemmend, The Scene is back en in één woord ‘Tijdloos Mooi’

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-scene-09-02-2013/

Organisatie: Dienst Cultuur , Beernem