Het zag er aan te komen . Net als The xx is het Britse trio (live met vier) Daughter uit Londen afkomstig . Wisten ze vorig jaar al nieuwsgierigheid op te wekken met de EP’s ‘His young heart’ en ‘The wild youth’, dan is er nu het pas verschenen debuut ‘If you leave’ .
Op Pukkelpop hadden we hen reeds aangestipt als een ontdekking, gezien de beloftevolle band rond Elena Tonra ons uitnodigde op een heerlijk spannende rit van eerlijk intens broeierig, soms breekbaar, subtiel uitgekiend indiemateriaal, én die houdt van een donker randje , zinderend, scherp gitaargetokkel , opbouwende, aanzwellende drums en tromgeroffel, galmeffects en gedoseerde feedback, gedragen door haar etherisch dromerige, indringende , ontroerende, getormenteerde zang, die ergens hangt tussen Beth Orton, Florence Welch , Ritzy Bryan van The Joy Formidable en Romy Madley-Croft van The xx.

In november was het publiek al wild rond deze band , die optrad in de pittoreske Witloof Bar . Opnieuw afspraak vanavond in de Bota, de Orangerie deze keer, die zelfs te klein bleek! En ze hebben muzikaal veel te bieden .
Gedurende een klein anderhalf uur werd hun ganse catalogue voorgesteld . Daughter ging diep en zorgde voor voldoende wisselende stemmingen van zachte , minimale instrumentatie en intimiteit naar een meer extraverte, harde aanpak . Hun materiaal zat met finesse in elkaar en de snaren werden zalvend en strak aangeraakt . Een broeierige spanning en klankkleur werd verwezenlijkt door een Sigur Ros strijkstok, keys , percussie en drumbeats; effects die elan geven aan de song ‘an sich’ en het publiek moeiteloos in die aparte unieke sfeer van hen brengt. De eerste drie songs “Winter” , “Love” en “Amsterdam” lieten niks aan het toeval over . Daughter werd telkens sterk onthaald , ondanks de onwennige, schuchtere positie en licht gegiechel van onze Elena tussenin, die de vaart, spanning en intensiteit wat deden afnemen; een storende factor waaraan kan gewerkt worden.
Muzikaal werden alle kwaliteiten, troeven bovengehaald en namen ze alle kansen om het publiek te overtuigen . Het afwisselende materiaal werd goed verdeeld : de intense “Landfill”, middenin de set , “Candles” en “Smother”, die af en toe durfden te exploderen , de rauwere, directe  aanpak van “Lifeforms” en de sferische ijle “Still” en “Human”, die minimaal sterk overeind bleven .
Een wondere, betoverende én grimmige leefwereld creëerden ze, zelfs filmisch bezwerend met momenten . Onze Chemical Brothers  mogen na Beth Orton wel eens bij haar aankloppen als ze bij hun een nieuwe plaat een sfeervolle ,maar evenzeer onrustige song willen toevoegen.
Veel schoonheid noteerden we en voor wie nog niet voldoende meegevoerd werd in dit unieke beleven, was de eindrun meer dan geslaagd met “Shallow”, “Youth” en “Home”, drie puike songs, die een aanhoudende spanning hadden , schipperden tussen zacht en hard en net niet ontploften en je wisten te hypnotiseren, bedwelmen door de trippende melodie, de indie folk, de woelige donkere soundscapes en effects .

Een verdienstelijk concert! We hebben alle vertrouwen in het groeiend karakter en de lives van Daughter . Deze band heeft talent en ging goed doordacht te werk en krijgt na drie jaar die verdiende doorbraak .

Ook de support Bear’s Den wist al heel enthousiastelingen naar zich toe te trekken met hun ingetogen en broeierig indiefolkend materiaal . De songs zaten goed in elkaar  en hadden een goede opbouw; ze durfden te variëren in hun akoestisch en elektrisch gitaarspel, banjo en drums . Ook de meerstemmige zangpartijen gaven emotie, kracht en warmte. Knappe melodieën en elegante stemmenpracht . Talentrijke band die raakt!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/daughter-04-04-2013/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/bears-den-04-04-2013/

Organisatie: Botanique, Brussel