Botanique, Brussel - concertenreeks

Botanique, Brussel - concertenreeks 2026Stoned Jesus, Wheel, woensdag 1 april 2026, Orangerie, 20h Oliver Symons, zaterdag 4 april 2026, Witloof Bar, 20h Koma, woensdag 8 april 2026, Rotonde, 20h Son Little, vrijdag 10 april 2026, Orangerie, 20h Chalk,…

logo_musiczine_nl

Democrazy Gent - events

Democrazy Gent - events Concerten Big next: Leather.Head, Rimov Rimov, Trefpunt, Gent op 1 april 2026 Dressed like boys, Frans Kalk, Ha Concerts, Gent op 2 april 2026 Luna, Line, Club Wintercircus, Gent op 2 april 2026 Wild style: a night w/ Grandmaster Caz,…

Talen

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Onze partners

Laatste concert - festival

Hooverphonic
giaa_kavka_zapp...

Marble Sounds en Isbells in de Vooruit, Gent Twee kanjers voor de prijs van één

Geschreven door - Stan Vanhecke -

Wie donderdagavond trek had in een flinke portie muziek met gevoel kon afzakken naar de concertzaal in de Vooruit in Gent. Daar werd immers een zogenaamde ‘double bill’ geserveerd. Eerst warmde Marble Sounds het publiek helemaal op, daarna kopte Isbells de voorzet staalhard binnen.

Marble Sounds
Marble Sounds is bezwaarlijk een voorprogramma te noemen. Het vijftal, met Pieter Van Dessel als zanger, stelde in Gent hun nieuwe plaat ‘Dear me, Look up’ voor.
Wat eerst leek op het testen van de instrumenten mondde uit in het begin van “The Summer Of The Sun”. Het publiek werd even verrast maar het duurde niet lang voor iedereen mee was. Na deze opener speelden Van Dessel en co “No One Ever Gave Us The Right” en “Photographs”. Met “My Friend” werd voor de eerste maal teruggegrepen naar het debuutalbum ‘Nice is good’. De songs waren opvallend net en afgewerkt. Toch bleef het melancholisch gevoel dat Marble Sounds typeert steeds behouden. Die pure melancholie maakte tijdens “Ship In The Sand” – een cover van Sophia – zelfs even plaats voor zwartgalligheid. Daarom was het volgens Van Dessel dringend tijd om ‘een vrolijk nummer te spelen’. Met “Dance Clarence Dance” gingen de kopjes inderdaad opgewekt heen en weer. De lichte en fijne melodie zorgden voor een kleine adempauze in een set die vooral zwaarmoedig bleek. Daarna was het tijd voor een vrouwenstem in “Sky High”. Bij de eerste noten haperde Chantal Acda nog wat, maar ze herpakte haar onmiddellijk. Het zorgde voor een mooi en integer nummer. Vooral de overgang van de enkele stem van Acda naar het instrumentele stuk deed deugd aan de oren. Acda was alvast opgewarmd voor het optreden van Isbells, waar zij nog eens ten tonele kwam, maar dan als vast bandlid. (Dat gold trouwens ook voor Gianni Marzo, lid van Marble Sounds en Isbells) . Kortom, een erg geslaagd optreden van de zangeres. Het was dus dubbel spijtig dat het duet “Leave A Light On” niet werd gespeeld.
Het concert liep al bijna op zijn eind wanneer Van Dessel zijn megafoon uithaalde voor “Never Lost, Never Won”. Het toonde aan dat Marble Sounds niet bang is om te experimenteren. Bovendien slagen ze er wonderwel in om die variatie simpel te houden. Het vijftal klinkt zeker niet overdadig.
Als bisnummer kreeg het publiek nog “The Time To Sleep” te horen. Daarin zat er zowaar nog redelijk stevig gitaargeweld. Het vatte het optreden van Marble Sounds samen: tussen de rustig glijdende melodieën door waren meer dan eens scherpe klanken en harder werk te horen. Het zorgde voor een topconcert, al werden nummers als “Good Occasions”, “Redesign” en “Leave A Light On” wel gemist.

Isbells
Het legde druk op de schouders van Isbells. Met het optreden in de Vooruit speelden zij hun laatste concert in België (Marble Sounds en Isbells gaan dit najaar nog samen in Duitsland gaan spelen). Het was de vraag of er na al dat touren in 2012 geen sleet op de band was gekomen. Dat bleek allerminst het geval. Er gebeurde constant wat. Frontman Gaëtan Vandewoude had daarin de hoofdrol en deed zijn verhaal over ‘de prachtige zaal’. Daarmee charmeerde hij onmiddellijk de vele aanwezigen. Bij de intro werd “Stoalin’” – naar de gelijknamige plaat – lang uitgesponnen en kwam de band letterlijk uit het donker getreden. De magische xylofoon en zachte trompetgeluiden werden geleidelijk luider en begeleid door een soort marstrommel. Ondertussen kon men de groep vol in het licht zien en na wat Vandewoude een ‘interactief hey-ho moment a la Snoop Dogg’  noemde, vonden de leden het tijd voor wat snelheid in de set. “Heading For The Newborn” zorgde daarvoor. Het catchy gitaarspel van de band betekende de tweede start van het concert. Even later minderde Isbells alweer vaart met mooie samenzang in een prachtige versie van “Letting Go”. Met “Falling In And Out” deed Vandewoude ons eraan denken dat ‘ruzie maken ook heel romantisch kan zijn’. Na dit nummer kon men zich echter niet meer voorstellen niet verliefd te zijn op de band. Dat gevoel werd nog extra versterkt wanneer ze hun grootste hit “Reunite” speelden.
Dat ook Isbells wel eens wil rocken werd duidelijk wanneer zij “Wolf Like Me” van TV On the Radio coverde. Het feit dat zij dat probleemloos deden, bewees nog meer eens hun muzikaal talent. De spuitende confetti tijdens het nummer waren misschien wat van het goede teveel. Vandewoude en co bleken wat uitgeput door het heen en weer springen.
Ze besloten dan maar tot een akoestisch moment vooraan op het podium.
Ze speelden er “Baskin’” en “As Long As It Takes”. Marzo haalde er zijn banjo voor naar boven. Het publiek nam er de onstembare Chinese gitaar graag bij voor een charmant intiem moment als dit. Voor iemands rinkelende telefoon waren de meesten minder genadig. Vandewoude loste het allemaal op met de glimlach. Die speelsheid kwam terug bij een minder geslaagde cover van Tim Hardins “Reason to Believe”. Vandewoude vergat de structuur van zijn arrangement tot tweemaal toe. Een derde kans kreeg hij niet: het publiek begon namelijk te klappen voor het nummer eindigde om de zanger uit zijn lijden te verlossen. Marzo grapte dat hij hen ‘altijd zo in verlegenheid bracht’. Gelukkig had de band nog “Erase And Detach” als laatste nummer om het foutje recht te trekken.
Als hoogtepunt van de avond kreeg het publiek nog een geheel nieuw bisnummer te horen. Daarvoor werden de mannen van Marble Sounds terug op het podium geroepen. Het bewees dat de leden van de twee bands meer dan goede vrienden zijn, ze kunnen ook erg goed samen muziek maken. Van Dessel en Vandewoude genoten zichtbaar van hun samenzang en iedereen, inclusief het publiek, stond te glunderen van de warmte die van de song “Celebration” afstraalde.
Na dit feest ging het tiental met een theatrale buiging het podium af. Het publiek kon niet anders dan tevreden naar huis gaan.

Marble Sounds toonde in de Vooruit dat zij klaar zijn voor een stap hogerop. ‘Dear me, Look up’ heeft genoeg potentieel om een breed publiek voor zich te winnen. Isbells bewees zich als sterke live band. De spontaniteit van de band en de charismatische Vandewoude kan nog vele harten veroveren.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/isbells-11-04-2013/

Organisatie: Democrazy, Gent  

 

Aanvullende informatie

  • Band Name: Isbells
  • Datum: 2013-04-11
  • Concertzaal: Vooruit
  • Stad (concert): Gent
  • Beoordeling: 0
Gelezen: 1573 keer