Vanavond was ik getuige van een nieuw natuur fenomeen. Het Koninklijk Circus was te betreden op eigen risico om het Volcano Choir ( ‘Vulkanische Koor’) uit Winsconsin te aanschouwen.  Een Amerikaans dream team binnen de indie-rock waarin 7 verschillende personen maar liefst vijf verschillende bands vertegenwoordigen, zoals:  Collections of Colonies of Bees, All Tiny Creatures, Group of the Altos, Death Bleus, Pele en Justin Vernon het alter-ego van Bon Iver.
Deze band bouwde, in mij ogen, met hun eerste album ‘Unmap’ een berg,  die nu vier jaar later door de opvolger ‘Repave’ uitgegroeid is tot een echte vulkaan. De lava van de liederen zijn triest, krachtig en hoopvol tegelijk. Ze weten perfect een complex muzikaal geheel te brengen tot simpel luistergenot. Het album ‘Repave’ is dus geen beklimming van de vulkaan, maar eerder een picknick op de berg ernaast waar je geniet van de zonsopgang achter de vulkaan. Benieuwd of deze zon zal opkomen tijdens het concert of de vulkaan zal uitbarsten?

Een Belg kreeg de eer om het voorprogramma van deze topband te spelen. Het was de Waal Benoît Lizen die op zijn eentje het volledige podium voor zich nam. Alle lichten waren gedoofd op één spot na die recht op hem scheen. Met zijn breekbare stem en ingetogen folkie sound wist hij de aandacht van het publiek gedurende zijn eerste nummers voor zich te winnen. Naarmate het volk binnenstroomde zorgde deze ingetogenheid ervoor dat hij zoek geraakte in de massa. De songs van deze Waal waren verlegen, schattig en leuk. Zijn teksten daarentegen waren moeilijk te verstaan. Soms was het raden in welke taal hij zong, maar ondanks dat… Een Belgische muzikant om trots op te zijn!

Het publiek was klaar voor Volcano Choir. De lichten gingen uit waardoor het publiek enthousiast werd, maar zolang het applaus duurde verscheen er geen kat op het podium. Een nieuwsgierige stilte volgde dit applaus op. Thomas Wincek, toetsenist en bediener van een robot vol klanken, wandelde het podium op, wachtte op stilte en sloeg vervolgens de eerste orgelnoot van het nummer “Tiderays” aan. Op dit signaal verschenen de andere muzikanten uit de coulisse. Het geklap werd voor een vijftal seconden onthaald door de band waarna Justin Vernon al ‘neen-schuddend’ met zijn hoofd plaats nam aan zijn kansel. De complete stilte zorgde voor een intense sfeer waardoor ieder instrument dat inviel je mee op sleeptouw nam naar een bombastische climax. Deze opbouw komt doorgaans veel terug in de nummers en zorgde iedere keer opnieuw voor enkele handjes in de lucht.  Door verschillende nummers aan elkaar te kleven in feilloze overgangen probeerde de band een bepaalde sfeer vast te houden. Hierdoor kwamen sommige nummers veel intenser over.

Volcano Choir verraste het publiek met “Valleyonaire” en “The Agreement”, twee nieuwe nummers. Persoonlijk vond ik dat deze nummers uit de toon vielen. De rustige, dromerige, opbouwende  sfeer viel voor mij weg door deze twee intermezzo’s. Het publiek kon deze twee songs beter appreciëren.
Een hele show lang zagen we hoe Justin Vernon vanachter zijn kansel al gebarend de teksten van zijn liederen illustreerde aan het publiek. Met zijn stemcomputer wist hij vele klanken te creëren en effecten te gebruiken  waardoor zijn nummers een extra dimensie kregen. Al vond ik dat deze ook konden zorgen voor een overkill die de puurheid van de song bedreigde, voornamelijk bij het nummer “Tiderays” stoorde de effecten op zijn stem.
De hoogtepunten van het optreden waren de nummers “Byegone” waarbij het publiek wild ging op de meebrulbare “Set sail” en  het laatste nummer “Still” waarbij de drummer eindeloos bleef slaan op zijn trommels.

De band verliet het podium definitief na hun bisnummer “Youlogy”. Één van de prachtigste afsluiters die ik ooit heb gezien. Memorabel hoe Justin Vernon met zijn stem soleerde op een prille begeleiding van een gitaar en cimbaal. De gitarist, Daniel Spack, , nam spontaan een meditatie pose aan en sloot zijn ogen om mee te genieten met het publiek. Het was een intens warme afsluiter. Bedankt Volcano Choir!

Setlist
Tiderdays, Comrade, Valleyinaire, Keel, Dancepack, Triumph, Alaskans, Acetate, Byegone, Still
Bis: Almanac, Youlogy
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4304

Organisatie: Botanique, Brussel