Zaterdag liep de Casino te Sint-Niklaas helemaal vol voor een stevige portie electro van eigen bodem. Om Implant en Front 242 aan het werk te zien hadden zo’n 650 overwegend dertigers en veertigers hun zwarte plunje en dito shoes nog eens uit de kast gehaald om zich letterlijk en figuurlijk op te maken voor een avond gevuld met donkere en zware beats en ritmes.

Implant of het duo Jan D’hooghe en Len Lemeire zijn zeker geen onbekenden in het electro circuit en timmeren al menige jaren (sinds 1992!) met behoorlijk succes aan de weg.  In Sint-Niklaas zetten ze een heel stevige en volwassen sound neer met vooral nummers geplukt van hun meest recente CD ‘The Productive Citizen’ (in 2013 verschenen op Alfa Matrix).  Hun set kende veel bijval, het geluid was prima en de bijhorende beelden op projectiescherm zorgden voor de typsiche sfeer op dit soort concerten!  Songs als “Scanned”, “I’m in control”, “The City” en het opzwepende “C.C.C.P.C.C.T.V.” getuigen van kennis van zaken en vakmanschap en werden positief onthaald door het publiek!

Dat Implant het voorprogramma mocht verzorgen van Front 242 kan nauwelijks een verrassing zijn als je weet dat beide groepen bij Alfa Matrix gestald zijn en bovendien nog eens samenwerken en muziek maken onder het project 32 Crash, binnenkort te zien op het BIMfest te Antwerpen.

Front 242 voorstellen is allicht overbodig want hoewel de jongste ‘techno’ generatie deze band soms amper of niet kent, is iedereen die in de jaren 80 en 90 enige voeling had met het genre ‘electronic body music’ wel op de hoogte van de enorme verdienste van deze electro-pioniers.  Front 242 was big business in Europa en zelfs daarbuiten en beïnvloedde een hele stroming van electro bands en projecten!  Tot op vandaag klinkt hun muziek heel actueel en hebben ze een heel ruime schare trouwe fans die altijd present zijn bij hun optredens, ondanks het feit dat de band al een hele poos niets nieuws meer uitbrengt op CD.  De talloze remixen en herwerkte versies van bekende nummers niet in acht genomen natuurlijk.

Rond 22u betraden de heren van Front het podium!  De Casino (prachtig zaaltje trouwens) was nu echt compleet vol gelopen en de temperatuur was tropisch…maar de die-hards op de eerste rijen hadden er duidelijk zin in en stoorden zich niet aan drukte en warmte.
Een bezwerende intro met bijhorende visuele ondersteuning werd ingezet en meteen was duidelijk dat ook deze keer niets aan het toeval was overgelaten en zowel het geluid als de belichting top waren! 
De 4 heren hadden zoals altijd hun gekende outfit aan en grepen het publiek van bij het begin bij de keel door meteen na het openingsnummers “Moldavia” uit te halen met een verschroeiend trio van hun gekende ‘culthits’  : “Body to Body”, “No shuffle” en “Lovely day”.  Vrijwel onmiddellijk zat de sfeer erin en vloog de boel zonder moeite in de fik.  Halfweg de set werd na “Together”, “Headhunter” op het publiek losgelaten en dat zorgde, wat mij betreft, voor het hoogtepunt van de avond waarbij iedere aanwezige fan vol overgave de 4 gekende ‘punten’ luid scandeerde! 
Daarna ging het tempo iets naar beneden en volgde een relatief ‘rustiger’ deel met een paar minder gekende nummers (ik ben namelijk fan maar geen echte die hard).  Maar veel rust werd het publiek verder niet gegund want een volgende batterij electro klassiekers spuwde uit de boxen genadeloos de zaal in.  Om maar te zwijgen over de flitsende beelden die de projector in snelvaart continu afvuurde.
Nummers die nog altijd indruk maken en absoluut niets van hun kracht en dynamiek hebben verloren : “Quite Unusual” (prachtig!), “U-men” en “Welcome to paradise” (snelle versie!) om er een paar te noemen!  Het geslaagde optreden werd afgesloten met een ander EBM epos “Im Rhytmus Bleiben” en dat is ook wat het publiek van plan was maar de toegift werd beperkt tot  slechts 1 nummer “Don’t crash” en dan was het over en uit.
Misschien een klein minpuntje toch wel…want de fans hadden best nog een paar extra nummers verdiend maar niemand die daarover zeurde! Het was mooi geweest en de fans hadden weer hun hart (en jeugd) kunnen ophalen.

Front 242 blijft na al die jaren een fenomeen.  Het stemgeluid van Jean-Luc De Meyer en mister Ricard 23 is misschien wat minder helder en powerfull dan vroeger maar het geheel blijft live moeiteloos overeind en de beats en ritmes klinken anno 2013 helemaal niet gedateerd of voorbijgestreefd.  Au contraire!

Neem gerust een kijkje naar de pics
- Implant - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4351
– Front 242 - http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4352

Organisatie: Casino , Sint-Niklaas