Stromae – De Brusselse Belg Paul Van Haver doet het erg goed hier bij ons en in het buitenland . Noteer maar dat hij meer dan een handvol concerten speelt volgend jaar en de festivals hier en in Europa zeker niet links zal laten liggen. Met “Alors on danse” en “Formidable” scoort hij wereldhits. Hij kaapte al wat prijzen weg als veelbelovend artiest ( de European Border Breakers Awards)  enkele jaren terug en onlangs  mocht hij in Cannes de NRJ Music award in ontvangst nemen .

Stromae , een Maestro, is al jaren muzikaal actief ; de 28 jarige sympathieke , jonge gast kon een internationale doorbraak forceren met het debuut ‘Cheese’. Hij is terug te vinden met z’n singles in de charts en in de jaarlijsten en daar zal ongetwijfeld deze tweede plaat ‘Rancine carrée’ (V) toe behoren . Stromae weet met z’n electronicapop/hiphopdeuntjes een breed publiek te bereiken , jong en oud , over de taalgrenzen en generaties heen . Hij wordt dan ook enorm gerespecteerd , zorgt voor een broeierig dansfeest , is dicht bij z’n fans en neemt verschillende rolpatronen aan: hij zingt , danst als een krolse kat, acteert , performt en doet aan mime; een chansonnier die zich duidelijk onderscheidt.
Wij houden wel van die muziek , maar onze Franstalige vrienden houden er nog véél meer van . Z’n humor  en het cabaret wordt aangenaam ervaren en werkt aanstekelijk. De gedachte aan René Margritte is niet ver af als je hem op het podium bezig ziet . Dat is ook te zien aan de drie groepsleden met wit hemd , vlinderdas , een gileétje aan en bolhoed op. Ook in het lichtspel borrelt het surrealisme boven, een meerwaarde aan die gewone electrodanstunes .

Live staat die muziek er wel met z’n band . “Te quiero” en “Tous les mêmes” waren al gauw een eerste hoogtepunt ; de eerdere songs “Ta fête,” , “Bâtard”en “Peace or violence” waren aantrekkelijke , dansbare tracks met een discotheque-tune , opgezweept door heel wat (elektronische) percussie en opgenomen blazers.
Onze Franse buren maakten er meteen een groots feest van , zongen de refreinen mee, genoten en lachten met de acts en grapjes van Stromae . Op “Ave cesaria” en “Papaoutai”  wordt er nog meer een (exotisch) tropical sfeertje gecreëerd door de keys en gitaar/mandoline riedels. De factor ambiance , variété hadden we op songs “Moules frites” (ode aan de Belgen!), “Carmen” en “Humain à l’eau” , die wat zwaardere beats hadden.
Het is niet al goud dat blinkt hoor , gezien een donkere, grillige melodie zich meester maakte op “Quand c’est?” of op de single “Formidable” , bepaald door z’n dronkemansact en het gevoel hoe diep iemand wel kan zakken . .Hij slaagt erin enorm ongelofelijk zijn publiek te bespelen.
Natuurlijk kon “Alors on danse” niet uitblijven , een dampend knallend feestje kregen we , waarbij samples van Crystal Waters, Snap en Faithless worden ingepast. Letterlijk wordt hij gedragen door z’n bandleden en door het gejoel van de fans. In die “Papaoutai” verweeft hij op uiterst originele manier de voorstelling van z’n band .  Als hij het V-teken met wijs- en middelvinger bovenhaalt , wordt de Violence geweerd , de Vrede geduid en wordt tot slot vooral Victorie gekraaid bij dit fijne, leuke , gezellige , hartverwarmende en feestelijke optreden …

Stromae verovert de wereld . Vóór hij de concertreeks in België (om te beginnen dit jaar nog twee uitverkochte concerten in AB en Trix) aanvat , zagen we hem dus in Lille en ook daar is hij, Stromae, een Maestro, die we deze zomer zeer zeker op de festivals  en in het buitenland kunnen zien, de temperatuur nog wat doet stijgen en het publiek in opperbeste stemming brengt.

Organisatie: Agauchedelalune, Lille