Een weekje nostalgie in de AB! Na Steve Hackett, de gitarist van Genesis en vóór The Sisters of Mercy speelt Yes, ‘dinosaurussen’ van progressieve rock uit de jaren '70. Op het programma, drie volledige albums uit hun discografie: Close To The Edge ('72), Going For The One ('77) en The Yes Album ('71).

De band is bijna dezelfde als die van twee jaar geleden: Steve Howe op gitaar, Geoff Downes (ex-Buggles, ex-ASIA) op keyboards, Alan White op drums, Chris Squire op bas. In 2011, ook in de AB, had een zekere Benoît David de rol van Jon Anderson, de oorspronkelijke zanger, overgenomen. Dit jaar is het een nieuwe 'lookalike', een Amerikaan, Jon Davison (Glass Hammer, Sky Cries Mary) die nu het plaatsje opeist én … opnieuw is de gelijkenis weer indrukwekkend.

Het kwintet komt het podium op met « The Firebird » van Igor Stravinsky en op het scherm worden foto's en de cover van « Close To The Edge » geprojecteerd. Ze beginnen het album te spelen, dat in feite uit drie lange stukken bestaat. De muziek is bekend: het is een mix van progressieve, psychedelische, jazz-rock, met unieke vocale harmonieën.
Met het album ‘Going For The One’ wordt de format van de nummers meer 'toegankelijk'. Ze zijn korter en melodieuzer. Dit is zonder twijfel mijn favoriete Yes album. De weergave van juweeltjes "Wonderous Stories", "Awaken" en "Parallels" is gewoonweg ongelofelijk !

Na een pauze van 20 minuten, keert de band terug voor ‘The Yes Album’, het album dat uit 1971 dateert en de klassiekers « Yours is no disgrace », « Starship Trooper » en « I've Seen All Good People » bevat. Steve Howe speelt ook hier een schitterende solo op akoestische gitaar, "Clap", waarin zijn finger-picking techniek op het hoogste niveau uitblinkt. Dan is er "A Venture", een song die ze vroeger nooit live hadden gespeeld, om tot slot af te sluiten met "Perpetual Change".

Als encore, een laatste meesterwerk, "Roundabout", de single uit 1972. Als conclusie : het was een echte muzikale marathon van 3 uur, mogelijks iets te lang, maar wat een genot om te zien dat deze muziek nog steeds haar plaats heeft in de beste zalen, en dit zonder enige commerciële formatering. Ik denk toch veel aan Jon Anderson, die ik tijdens het concert veel gemist heb.
Aan degenen die nieuwe dingen willen ontdekken, stel ik voor om naar het uitstekende werk van Steven Wilson te luisteren, solo of met Porcupine Tree: dit is iemand die de muziek van de jaren '70 heeft geassimileerd en er een nieuwe stijl heeft van gemaakt, perfect aan het geluid van vandaag.

Setlist :
Intro : The Firebird Suite (Igor Stravinsky)
1. Close to the Edge
Close to the Edge
And You and I
Siberian Khatru

2. Going For The One
Going for the One
Turn of the Century
Parallels
Wonderous Stories
Awaken

3. The Yes Album
Yours Is No Disgrace
Clap
Starship Trooper
I've Seen All Good People
A Venture
Perpetual Change
Encore:
Roundabout

Philippe Blackmarquis vertaling: Philippe Blackmarquis - Johan Meurisse

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/yes-21-05-2014/
Organisatie: Ancienne Belgique