Arsenal en Aaron Perrino
OLT Rivierenhof
Deurne
2014-09- 04

Je houdt er altijd wel een goed gevoel aan over als je naar een gig van Arsenal gaat … Al zo’n tien jaar staat de tandem Roan – Willemyns , met de sympathieke zangeres Léonie Gysel, garant voor een warme , zomerse, sfeervolle, aanstekelijke multi–culturele sound, die alle kanten opgaat.
Een handvol platen hebben ze uit,  die evenwichtig , feelgood , luchtig als relaxt, melancholiek , nazomers zijn . Met het verschijnen van ‘Furu’ kon je hen tijdens de zomer wel ergens aan het werk zien . In welke vorm zij met gastvocalisten aanwezig zijn , komen smileys op de gezichten, kunnen de beentjes worden gestrekt en is er een samenhorigheidsgevoel. Arsenal brengt je ongetwijfeld moeiteloos in een feeststemming.
Kortom , ze bezorgen je een onvergetelijke, ontspannende avond.
Drie maal traden ze aan in een uitverkocht Rivierenhof en het pittoreske decor brengt je in optimale stemming, ideaal om de festivalzomer uit te wuiven en de herfst te begroeten , surplus even na te mijmeren van de voorbije periode . Heerlijk zoiets!

Kleurschakeringen van de seizoenen vloeien in elkaar over op de opener “Temul” van de  nieuwe plaat, met de Deense schone Lydmor ; een spannende, groovende , filmische dreiging bij valavond zit verweven in de sound, bepaald door de keys en de percussie . Onze lieftallige deerne ging nog meer extravert te werk, ging vocaal diep en  dweepte de massa op . Terecht stond zij hier in de spotlight.
Dan trokken John Roan – Léonie Gysel de boel op gang . “The coming” helpt je op weg als sfeermaker, en dan kan het Arsenal feestje definitief beginnen , een goed uur lang  met die lekkere exotische, pompende beats’n’grooves , danspasjes , lachende gezichten en handjes zwaaien . De temperatuur steeg op de daaropvolgende songs “Black mountain” en “Estupendo” , wat mooi meegenomen was . Het publiek wist hen sterk te onthalen.
Een glansrol opnieuw aan het adres van  onze Deense  op “Evaporate”, die heel beweeglijk op de stage bezig was, en het partygevoel onderhield . Haar zinderende verschijning smeulde nog even na.
Vrolijk , zwoel, gezwind speelde Arsenal verder met het loungy “Longee” , “High venus” en “Not yet free”. Het gitaarspel drong zich meer op naast de lekker in het gehoor liggende beats. De happy feelings  gingen naar een finale op “Personne ne bouge” met Baloji als gastvocalist, “Saudade” en een prachtige uitgesponnen “Melvin , waar het refrein van “You spin me round” van Death or Alive te horen was.
In de bis konden we wat op adem komen , rockte Arsenal samen met Aaron Perrino op diens meesterlijke “Like an criminal” en het emotievolle “Buy in late”, te vinden op een vroeger Arsenal album ‘Outsides’. “Woe is me” baande op sfeervolle wijze een weg naar de ultieme extase van “One day at a time” en “Lotuk”.

Arsenal fascineert, boeit , roept het beeld op van gekoelde cocktails, en blijft één van de opwindendenste live acts , die we maar al te graag koesteren!

Aaron Perrino uit Boston,  sing/songwriter van de (vroegere) rockbands The Sheila Divine en Dear Leader , hielp al mee op de platen van Arsenal . Met The Sheila Divine  bracht hij twee pareltjes van platen uit , ‘New Parade’ en ‘Where have my countrymen gone’, melodieus subtiel opgebouwde, gevoelige rock . "Automatic buffalo" en  “Countrymen” , de titelsong, ontbraken niet in de handvol solo gespeelde breekbare songs , geleest op z’n intense gitaarspel en zijn helder indringende, lichthese vocals …

Organisatie: OLT Rivierenhof , Deurne (ism Arenberg, Antwerpen)