Ry Cuming duikelde op zijn zestiende de muziekwereld in na het horen van Jeff Buckley’s ‘Grace’. Sindsdien is de tragische held naar eigen zeggen een grote invloed gebleven. En dat hoor je. Zijn muzikale carrière is pril, maar daarom niet minder veelbelovend. In 2010 speelde hij nog het voorprogramma van Maroon 5, in 2013 werd zijn eerste EP ‘Berlin’ gereleased. Sindsdien tekende de Australiër bij het jonge Zweedse label Dumont Dumont, wat de Scandinavisch aandoende sound deels verklaard.

Enkele ongelijke witte kaarsen en een monochroom lichtspel. Meer setting had Ry X dinsdag in de Orangerie niet nodig om het publiek een uur lang mee te laten deinen op zijn breekbare sound. Bij de eerste noten van opener “Shortline” stuwde Ry een portie zilte melancholie door zaal. Dat hij zijn inspiratie haalt uit de open vlaktes van zijn thuisland kon je proeven. Telkens opnieuw.
Wanneer “Sweat” a capella werd ingezet , onderdrukten zowel de giechelende bakvissen –‘wat een lekker dier’- vooraan, als de excentrieke eenzaat achteraan een rilling. Bij “Berlin” gaat een zweem van herkenning door de zaal. “Howling” en “Vampires” krijgen iets meer animo mee dan de gemiddelde song uit de set waardoor ergens in de uithoeken een enkele voet verschuift.
Nieuw en ‘onafgewerkt’ werk werd muisstil opgenomen en gesmaakt. Net zoals de bandleden op, had het publiek, voor het podium genoeg aan zijn eigen wereld om alles voorzichtig in zich op te nemen. Toegankelijk is de muziek van RY X niet. Dat hoeft ook niet. Dit concert moest het niet hebben van uitschieters of tierlantijntjes, maar van een voortkabbelende poëzie die Ry de zaal influisterde. Van mantra’s die je meenemen op roadtrip langs een desolate vlakte of de oranje gloed van een zonsondergang.
Net zoals een goede song, hoeft een goede set niet lang te duren om indruk na te laten. Of in een megazaal plaatsvinden om verpletterend te zijn. Dat alles zou afdoen aan de huiskamersfeer en het idee, als je die ogen dan sluit, dat hij zijn verhaal enkel en alleen voor jou vertelt.

“Spectaculair in zijn ingetogenheid”, hoorde ik achteraf zeggen. Ik had het niet beter gezegd.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/sierra-17-02-2015/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/ry-x-17-02-2015/
Organisatie: Botanique, Brussel