De Britse Adele is een wereldster . Drie platen heeft ze uit , simpelweg ‘19’, ‘21’, ‘25’ , te maken met de leeftijd waarop de nummers werden geschreven. Ze is een zangeres uit de duizenden die met haar vocale klasse - standvastige, welluidende stem -, charme , elan en extravertie aan haar materiaal geeft.  Trouwens, ze is één van de grootste zangeressen van deze tijd , op de absolute top van haar kunnen . De drie optredens waren dan ook in een mum van tijd uitverkocht. Ze bereikt een breed publiek , jong en oud. Ze heeft een aantal songs uit die gewoonweg universeel prachtig klinken en , in tegenstelling tot onze Rode Duivels maandagavond , was Adele - Adele Laurie Blue Adkins -, voor het tweede concert in bloedvorm in het Sportpaleis. Iedere seconde boeide en bracht ze ons in vervoering .
De prima zangeres was bij haar vorige tour misschien nog wat onwennig , introvert op het podium en concentreerde zich enorm op haar strem , nu was ze een  spraakwaterval, relativerend en grappig uit de hoek komend.

Om iets voor half negen werden de lichten gedoofd; de begintunes van “Hello” weerklonken. Adele verscheen in het midden van de zaal, op een tweede podium,  in een glinsterjurk. We hadden het al meteen door, wat een stem en wat een présence.
Tussen de nummers pakt ze het publiek in met grappige vertellingen over haar verleden en waarom ze een nummer schreef . Ze gooit er wat kwinkslagen tegenaan, met een vet lachske.
Ze maakte zich supersympa; na de akoestische versie van “Make you feel my love” trok ze een Rode Duiveltruitje aan  en maakte tien minuten vrij om op groot scherm de wedstrijd België-Italië te tonen.  Na dit intermezzo wilde ze het strakke truitje uittrekken maar dit lukte niet!
Geen probleem, de show must go on en ze zette dan maar “Sweetest Devotion” in. Na “Chasing Pavements” werd het haar toch te strak en te warm en kreeg een jongeling uit het publiek de kans haar uit het truitje te helpen. De lucky guy!
We waren serieus onder de indruk van elk nummer die Adele vanavond speelde , wat telkens ervaren werd als hoogtepunt. Op “Rumour has it “vroeg ze om te dansen, omdat dit het enige nummer is met een beat. “Some one like you” werd gretig meegezongen. En op Bob Dylan’s ”To make you feel my love” maakte ze het uiterst romantisch en intiem ; iedereen werd aangepord de zaklamp op z’n smartphone aan te zetten. Een zee van lichtjes overspoelde ons.
Het tweede podium werd evenzeer benut . Adele stond in een voor haar omringende regenval op “Set Fire to the rain”. Schitterend.
Afsluiten deed ze na één uur driekwart met een meebruller van formaat “Rolling in the deep”. Onder een staande ovatie, verdween ze van  het podium. Een ware triomftocht!!!

Adele brengt veelzijdige treffende , gevoelige pop … Songs met een knuffelgehalte en een eeuwigheidswaarde … En dat hebben we letterlijk ondergaan!

Organisatie: Gracia Live