De AB in Brussel was helemaal volgelopen voor de Canadese punkrockers van Sum 41!  Buiten was het kil en nat, binnen zwoel en vrolijk!

Het voorprogramma werd verzorgd door ons eigen F.O.D. uit Antwerpen en Hollerado uit Ontario (Canada).  F.O.D. is een  band met een hele catchy sound en een stevige live reputatie.  Onlangs kwam hun derde CD ‘Harvest’ uit en dat is werkelijk een knaller van formaat. Check it out please!
Hollerado draait al zo’n 10 jaar mee en speelt vooral heel toegankelijke poprock en luchtige indie rock!  Hun 3^de en meest recente CD ‘Born Yesterday’ kwam in het voorjaar uit en sindsdien zijn ze op tour als support van landgenoten Sum 41.

Ondanks de verdienstelijke set van zowel F.O.D. als Hollerado was het talrijke publiek natuurlijk ongeduldig aan het wachten op de doortocht van Deryck Wibley en zijn kornuiten.  Sinds de frontman terug helemaal clean is en sinds Sum 41 hun laatste album ’13 Voices’ uitbrachten in 2016 zijn ze weer aan een mooie opmars bezig en brengen ze live terug het nodige vuurwerk!  Zo mochten ze vorig jaar al Groezrock afsluiten en kwamen ze nu even Brussel punkrockgewijs op z’n kop zetten.

Het optreden op Groezrock 2016 was zeker niet slecht maar oversteeg (wat mij betreft) toch amper de middelmaat, al zullen de trouwe fans dat nauwelijks gemerkt hebben of helemaal geen punt van maken.  Het leek wel of mister Wibley er net zo over dacht want bij de aanvang van het concert in een overvol en uitgelaten AB trok hij meteen stevig van leer en maakte hij meteen duidelijk waarvoor Sum 41 gekomen was : een intens punkrockfeest van de eerste tot de laatste noot!  De frontman zag er opvallend fris, fit en energiek uit en was daarenboven veel van zeg!  Onmiddellijk nam hij de fans mee in zijn muzikale trip en zorgde hij voor een aandoenlijke wisselwerking tussen band en publiek.  De set was werkelijk een uitbarsting van hits afgewisseld met nummers van de laatste CD.  Een zeer geslaagde mix van ‘best of’  en recent werk.  En de sfeer zat er meteen in, letterlijk en figuurlijk!
Sum 41 heeft natuurlijk een zodanige reeks ‘hits’ waaruit ze kunnen putten dat op elk moment van de show een feest kan worden gebouwd.  Zeker wanneer de band aankondigt hun 20-jarig bestaan graag te willen vieren samen met de fans.
Nummers als “The Hell Song” en “Over My Head” zaten vooraan in de set, inclusief de traditie dat een paar fans op het podium worden uitgenodigd om vandaar het optreden mee te maken en de overheerlijke sing along momenten die gans de zaal deden meebrullen.  Tijdens “Goddamn i’m Dead Again” , van de recentste CD,  nodigde Deryck de fans met succes uit tot het inzetten van een reuze circle pit.  Bij “Underclass Hero” volgde een massaal ‘jumpmoment’ en werden mega ballonnen de zaal ingestuurd waarna frontman Wibley ze één voor één neersabelde met zijn gitaar.
Daarna was het tijd om even een beetje gas terug te nemen en volgde een trio van iets minder snelle nummers (oa. met “Breaking the Chain”) waardoor iedereen een beetje op adem kon komen.  Wibley deelde het publiek mee dat het nummer “War” hem persoonlijk zeer nauw aan het hart lag.
De schijnbare rust was van korte duur want het was tijd voor “Motivation”, “We’re all to Blame” en het oudere “Makes no Difference”, stuk voor stuk heerlijke up-tempo punkrock hymnes waar de band hun handelsmerk van gemaakt heeft.  Typisch is ook dat af en toe een stukje heavy metal wordt ingezet en dat trouwens de hele set doorspekt zit met dergelijke korte uitstapjes.
Bij aanvang van het ingetogen nummer “With Me” maakt frontman Wibley ook in werkelijkheid een korte uitstap en neemt hij plaats in het midden van de zaal, omringd door fans die dit moment gretig proberen vastleggen op hun smartphone en intussen het nummer uit volle borst meezingen.
Terwijl het podium achter de schermen wordt klaargemaakt voor de laatste versnelling richting einde show, is drummer Frank Zummo (bij de band sinds 2015) zijn moment gekomen en mag hij zijn prima vakmanschap een paar minuten etaleren aan de menigte.  De gretigheid waarmee hij dit doet straalt af op het publiek.  De respons is bijgevolg al even gretig en spontaan.
Het geslaagde feest gaat vervolgens niet aflatend door en aan een verschroeiende tempo worden weer een paar ijzersterke Sum 41 hits bovengehaald die de sfeer en temperatuur in een paar minuten terug naar een kookpunt stuwen.  Wat te denken van achtereenvolgens “We will Rock You” van Queen, “Still Waiting” en “Into Deep” met achteraan on stage een reuze skullhead met rode ogen die zagen dat het goed was.  Zeer goed zelfs!
Ook de toegift was om punkrock duimen vingers af te likken.  Zowel de band als de fans hadden er nog ongelofelijk veel zin en plezier in en beslisten de party nog wat verder te zetten met eerst het breekbare en ingetogen “Crash” met Deryck op piano en tenslotte “Pieces”, het fantastische “Welcome to Hell” en de klassieker “Fat Lip”.  Het voltallig publiek danste en sprong mee op de laatste tonen van het Canadese 5-tal en de AB danste mee op zijn grondvesten! 
Als uitsmijter kwam daarna de band nog eens terug als heavy metal gimmick, inclusief de pruiken met lang haar, zonnebrillen ed. à la Steel Panther en brachten ze op vermakelijke wijze het gekende “Pain for Pleasure” waarbij gitarist Tom Thacker even de lead vocals voor zijn rekening neemt.

Men mag zeggen wat men wil van Sum 41 maar de band bracht een uiterst genietbaar concert waarbij iedereen zich 100% amuseerde.  Vernieuwend is het misschien allemaal niet maar die periode heeft de band al een hele poos geleden achter zich gelaten.  Ze brengen gewoon een fijne portie complexloze catchy punkrock en kunnen met veel verdienste kiezen uit een batterij hits die na al die jaren nog steeds goed in het oor liggen en nauwelijks hebben ingeboet aan aanstekelijkheid.
Voor mijn part mag de band er gerust nog eens 20 jaar bovenop doen!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/sum-41-08-03-2017/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel