John Cale and guests - Velvet Underground - Alternatief Geïmplodeerd
John Cale
Sound City
Liverpool
2017-05-27
Lode Vanassche

We weten dat John Cale, ondanks zijn gezegende leeftijd van een drie kwart eeuw, er nog ongelofelijk patent uit ziet en nog steeds dé referentie is als het op verfrissend en vernieuwend aankomt. Cale kwam even met een zogenaamde Velvet reünie in het fantastische Liverpool een ode brengen aan het vijftig jarig bestaan van de legendarische banaanplaat. Weet dat ome Lou, die er nu niet even kon bij zijn vanwege enkele tekenen van dood zijn, verantwoordelijk was voor de teksten, maar dat onze Welshman verantwoordelijk was en is voor de nu nog fantastische sound.

Zijne Eeuwige Alternatiefheid wist zich met de beste muzikanten (o.a. The Kills) te omringen en schaarde een aantal gastmuzikanten rond zich. Voorwaar een zeer hoopvol vooruitzicht voor ondergetekende die nogmaals een van zijn grote helden mocht aanschouwen. Maar…….
Het begon zeer belovend met een retestrakke versie van “Waiting For The Man” die weergaloos overliep in een fantastische flard van “White Light White Heat”. Weet dat, zoals vermeld, John Cale de exponent is van het herschrijven en herinterpreteren van zijn songs. Met The Kills  achter zijn rug kon het niet meer stuk…..  Helaas ging veel de mist in, al was het een kloeke dertig graden, door een ronduit slechte sound. We beseffen nu hoe verwend we zijn bij de Belgische concerten. Alison Mosshart kon zijn gitaartalent niet etaleren zoals het zou moeten. “Run Run Run”, in een vertraagde elektronische versie viel meer dan best te pruimen.
En nu komt de ‘maar’. Na een nummer of drie worden gastmuzikanten en zanger(essen) het podium opgevraagd. Dan valt het oersterke concert als een pudding in elkaar. De slechte sound en het gevoel dat er onvoldoende werd gerepeteerd deed de nodige duiten in het schamel zakje. Velvet en Cale verdienen beter. Super Furry Animals frontman Gruff Rhys poogt een electrische vibe in “European Sun” te proppen, Wild Beasts’ Hayden Thorpe slaagt er net in om van “I’ll Be Your Mirror” iets sensitiefs te maken. Nadine Shah verkracht op heel professionele wijze “Femme Fatale”.
Wat van een zinderende finale wordt verwacht heeft vele Velvet fans diep ontgoocheld. Het anders zo bij de strot grijpende en oersound bezittende “Sister Ray” kreeg een twintig minuten durende kermisversie. We hoorden een soort doosorgeltje en dachten even dat we op de Zuidfoor op een paardenmolen zaten.

John Cale was dus de enige op de reünie van The Velvet Underground.