Absynthe Minded is back … De indierockband uit Gent werkt serieus en hard aan een come-back. Bert Ostyn is de spil en richtte de band op in 99. Ze werden tweede in Humo’s Rock Rally 2004 na The Van Jets. In de volgende jaren werden ze één van de betere Belgische groepen met een rits aanstekelijke, gevoelige  en aangrijpende nummers als “ My heroics, Part one ; “Envoi” (ode aan Hugo Claus) en “Papillon”.
Helaas kwam er sleet op de groep en Bert ontbond de groep. Een kleine twee jaar terug kwam Ostyn terug onder zijn naam, wat maar matig onthaald werd .
Het bloed kruipt echter waar het niet verder kan. En kijk, vijf jaar na ‘As it ever was’ was er een reünie en hebben ze tevens een nieuw zesde album uit ‘Jungle Eyes’. De groep kreeg in de bezetting een grondige beurt. Het zijn enkel nog Bert zelf en bassist Sergej van Bouwel die de originele leden zijn.
Absynthe Minded  is momenteel ‘on the road’ om het recente werk te promoten en vanavond had je een uitverkocht Casino in Sint-Niklaas, trouwens één van de tofste zalen in ons landje.

Een stuk krachtiger, furieuzer dan vroeger klonken ze. De nummers volgden mekaar in sneltempo op. Het gitaarwerk van nieuwkomer Toon Vlerick was pertinenter aanwezig dan vroeger. Het meeslepende, melancholische bijna melige werd op de achtergrond geduwd. Er waren amper rustpunten. Zelfs “Envoi” zat in een toepasselijk up-tempo jasje.  Enkel “My heroics” bracht rust, beroering, kippenvel, stilte teweeg. De nieuwe singels “The execution” en “Beam” deden het uitstekend en hielden het tempo strak.
Naarmate de set vorderde was er zelfs heel even ruimte voor wat chaos en distortion. Absynthe Minded is rockminded en durft de pedaaleffects in te drukken …
Na amper 5 kwartier was het helaas afgelopen. Het publiek bleef wat op zijn honger zitten, gezien ze klassenummers als“Papillon” en “Moodswing baby”  niet speelden, wat ons als trouwe fan ontgoochelde ... Jammer.

Duidelijk is dat ze hun tweede adem gevonden hebben en met nieuwe energie er tegenaan kunnen gaan

Reena Riot , aka Naomi Symons, dochter van wijlen Scabs gitarist Fons Symons, was alleen op het podium; enkel gewapend met een elektrische gitaar, ging ze hier bluesy zingend ten onder. Na één nummer was de aandacht van het publiek al weg en begon het geroezemoes in de zaal. Ook het onhandig en schuchter aankondigen van haar nummers deed haar de das om. Het laatste nummer kondigde ze aan als een harde, maar zelfs dat kwam amper boven het vele gepraat in de zaal. Reena droop dan ook al na 25 minuten af. Een korte set bijgevolg eive geen hoogvlieger …

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas