Clannad - 50 Y of Clannad - Farewell tour - Een filmische, mystieke trip doorheen hun oeuvre

De legendarische Ierse band Clannad vierde in uitgesteld relais zijn vijftigjarige carrière . Ze zijn begonnen aan hun ‘farewell’ world tour en midden volgend jaar wordt de stekker (qua optredens) definitief uitgetrokken.
We kregen in hun goed twee uur durende set een mooie backcatalogue, een filmische, mystieke trip door de weidse landschappen van hun wondermooie land.
Een soort integere muzikale ongeschondenheid hoor je door die unieke combinatie van sfeervolle Keltische folk en etherische popelektronica in een dromerig, groovy concept. Een beeldrijke sound met een soundtrackgevoel, van prachtige songs , met oog voor traditie, niet vies van new age en een religieus sfeertje. Niet voor niks waren ze dan ook veel gevraagd voor tv-series en filmcomposities.

Even situeren: Clannad is een familiaal gezelschap van Moya Brennan en haar twee broers, Ciarán en Pol, begeleid door twee ooms, de tweelingbroers Noel en Padraig O Dugain. In 2016 stierf Padraing. We kennen het zusje van Moya ook , Eithre, beter als Enya, die begin jaren 80 kort de band vervoegde , maar een solocarrière begon en de hit “Orinoco flow” scoorde. De band kreeg internationaal succes dankzij "In a Lifetime" (1985) , een duet met Bono, en dankzij de muziek voor films en tv-series zoals ‘Harry's Game’, ‘Robin of Sherwood’ en ‘The Last of the Mohicans’.

Clannad  als Moya solo waren af en toe eens in ons land te zien in theaterzalen en op enkele festivals als Labadoux en Dranouter. En nu live was het zeker de ideale gelegenheid om de band , die live met zeven op het podium staan, aan het werk te zien . Een diversiteit aan instrumenten siert de sound, de harp voorop en verder dus synths, contrabas, staande (elektrische) bas, semi-akoestische gitaren , flutes, percussie en trom.

Een rit van meer dan twintig nummers hoorden we , met voldoende afwisseling in intimiteit (die ons deed wegdromen) en groove (die de dansspieren prikkelde) , ondersteund door de mooie, prachtige vrouwenstem (die ergens tussen Lisa Gerrard (Dead can dance) , Elisabeth Frazer (Cocteau Twins) , Loreena McKennitt en natuurlijk jonge zus Enya ligt), de samenzang en de harmonieën.
En elke song heeft wel z’n verhaal . Mooi. De familie Brennan nam zoals steeds , de kans te baat, de nummers in te leiden , in historiek en met een vleugje humor. 
Meteen werden we in die wondermooie wereld ondergedompeld . “Buachaill on eErne”, “d’Tigeas a damhsa” en het instrumentale “Thios chois na tra domh” tekenen voor dit invloedrijk geluid. Het was heerlijk genieten van die harp , de tin whistle, het gitaargetokkel , de basstunes , de sfeervolle keys en de bedwelmende , bezwerende percussie met een tromdreun, onder die sterke indringende , heldere vocals en vocale harmonieën. Overtuigend dus. Lord of the dance of Riverdance weet waar de mosterd vandaan komt dus, als je die Clannad-sound ondergaat .
In het Clannad concept is er ruimte voor die traditionals als o.m. het prachtige “Coinleach Ghlas Fhómhair”, uit de 19^e eeuw . Of verderop “In a lifetime” en “Closer to your heart”, die ze in het tweede deel speelden. Wat een muzikale interpretatie.
“Two sisters” werd folk/acapella ingezet ,en kreeg vervolgens meer groove , mede door de handclaps. Inderdaad Clannad wil zijn publeke nauw betrekken bij hun muziek. “Newgrange” is er dan eentje die tekent voor de ideale soundtrack van mysterie en mystiek , een new age op z’n best. Het klimaat werd onder de loep gebracht op “Thios fan chosta”, die poprock injecteerde in hun mooie sound. De filmmuziek van het thema van ‘Robin of Sherwood’ werd uitgediept , vol wendingen, overgangen en ritmes; het besloot het eerste deel van de set.

Eventjes bekomen van die ingetogen pracht , er terug tegenaan , met een ietwat directer dromerig geluid op “Rhapsody na gCrann” , ”Hourglass” en “A celtic dream”. Soms hoorde je letterlijk de bladeren , takken ritselen. Hun gekende dronkemanssong "Nil Se'n La" klonk zachtmoedig-aanstekelijk ,en liet ruimte aan de instrumenten . “I will find you” was een hart onder de riem voor de mensen van Ukraine.  En de herkenbaarheidsfactor hield aan op het gekende, populaire “Theme from Harry’s game” , wat Clannad zo uniek in sound (keys) en vocals (stemmenpracht) maakte. Het mooi uitgesponnen “Dulaman” , nog zo’n voorbeeld die Clannad compositorisch sterk maakte, bracht ons in de mood van een danspas, die definitief kon worden ingezet met het dansbare folky "Teidhir Abhaile Riu", dat ons tot slot uitwuifde.

50 Y of Clannad - Het is eventjes doorslikken, de muzikale finesse, magie en de verhalen bundel had een begin en krijgt nu een einde . We dragen hen in het hart . Misschien hen nog even boeken voor de festivalzomers van Labadoux of Dranouter?!

Organisatie: Shakalaka ism Kursaal, Oostende