Roadburn 2012 – dag 3 – zaterdag 14 april 2012

MIKE SCHEIDT (Stage01 – 15:00-15:45)
Mike Scheidt, zanger van Yob, opende de kleine Stage01 op dag 3. Hij bracht er een akoestische set van zijn nog uit te brengen solowerk ‘Stay Awake’. Een tekst die je ook getatoeëerd terugvindt op zijn vingers. Een ideale uitlaatklep voor nieuwe ideëen buiten Yob en om nog meer te schaven aan deze vorm. Er volgde een mystieke set die door menigeen in de kleine zaal zeer gewaardeerd werd. Scheidt had er duidelijk zin in en je ziet dat er nog ruimte is voor andere invalshoeken op deze manier van muziek maken. Een rustige maar gesmaakte start van dag 3. ‘Stay Awake’ wordt een leuk hebbedingetje!

DARK BUDDHA RISING (Green Room – 16:00-17:00)
De show van Dark Buddha Rising in de Green Room werd een totaalspektakel. Temeer daar in het midden van het podium een afgetraind beest stond, die het nodig vond om de haverklap bloed over zijn ontblote torso te gieten en ondertussen oerschreeuwend een soort van wah pedaal met de hand in te drukken waardoor de zware sound nog meer ontregeld werd in een gegrom van jewelste. Er volgde een uur doom van de zwaarste soort met een atletische geluidsmanipulator als boegbeeld. Heel indrukwekkend en heel straf. Wat een verbazingwekkende set voor het publiek, die met wijdopen mond stond te kijken …

CHURCH OF MISERY (Main Stage – 17:00-18:00)
Het uit Tokyo afkomstige Church Of Misery zorgde er geen tijd voor dat de hoofdzaal van 013 aardig volliep voor hun aanstekelijke stonerdoom! Dat komt vooral door de catchy manier waarop ze deze brengen. Voeg daar nog een bassist aan toe met een bas die onder zijn knieën hangt en veel heen en weer geloop op het podium en je krijgt het publiek op je hand. En dat publiek genoot duidelijk met teugen van het totaalspektakel. Een uurtje headbangen was voor menigeen het gevolg. Gezien en goedgekeurd maar wel nekpijn.

JESU (Het Patronaat – 17:45-18:45)
Jesu zat al over het midden van hun set toen we het Patronaat betraden om nog een half uurtje te kunnen meepikken. De band die door Justin Broadrick werd opgericht na de split van Godflesh speelde extreem luid. Nog een geluk dat de glasramen met religieuze afbeeldingen in de zaal niet in 1000 stukken uiteenspatten. Jesu bracht zijn gelaagde post metal compromisloos. De gehoorgangen werden grondig gereinigd bij deze gratis oorspoeling. Een mix van shoegaze (vergelijking met het extreem luide My Bloody Valentine is nooit ver weg), downtempo, industriële en ambient muziek kregen we krachtig in ons lijf gepompt bij het laatste half uur van deze set. Klassewerk!

THE OBSESSED (Main Stage – 20:00-21:10)
En dan was het tijd voor The Obsessed, de excellente doommetal band uit Maryland die het licht zag in 1976 en na enkele split-ups en bandledenwissels (waaronder Scott Reeder op bas – later bij Kyuss) er sinds vorig jaar weer zin in had. Een vorm van een reünieconcert dus. En wat voor één! Geen poespas of tierlantijntjes: niet teveel show op het podium! Gewoon rechttoe rechtaan doommetal met Scott ‘Wino’ Weinrich in topvorm. We zagen hem gisteren al akoestisch aan het werk met Conny Ochs. Maar dit was een ander paar mouwen. Een groot uur werden we meegenomen op deze doomrollercoaster. “Streetside” was één van de hoogtepunten van hun set. Een ideale aanzet naar wat het concert van de dag zou worden: Sleep!

SLEEP (Main Stage – 21:40-23:20)
Sleep zorgde natuurlijk voor een overvolle 013 hoofdzaal. Hoe kon het anders: het was dé band die iedereen wou zien op zaterdag. Een legende en inspiratiebron voor de hedendaagse stoner-, sludge- en metalscene. Ontsproten uit punkrockband Asbestosdeath en direct een andere unieke muzikale weg ingeslagen: ‘Sleep’s Holy Mountain’ blijft een mijlpaal in het genre. We hadden het geluk om heel dicht bij het hoofdpodium te staan om maximaal te kunnen genieten van de unieke sound van deze heersers! Want dat waren ze: Matt Pike jaagde zijn gitaarsnaren riffgewijs bijna de gordijnen in, Al Cisneros betokkelde zijn hoog omgegespte 5-snaren Rickenbackerbass alsof het zijn laatste uren op aarde waren en drummer Jason Roeder geselde zijn trommels en schijven alsof hij nog een hoogopgelopen rekening met hen te vereffenen had. Zelf voelden ze zich als stonerrockvissen in een poel van doommetal, getuige een recent statement van de band: “Sleep are honored to attend the Symposium of Iommic Research, Tilburg at Roadburn”. We kregen een overdosis van bijna 2 uur onvervalste Sleep klassiekers. En het werd voor ondergetekende hét concert van Roadburn 2012!
Setlist: “Dopesmoker”, “Dragonaut”, “Antarcticus Thawned”,  “From Beyond” “Sonic Titan” & “Holy Mountain”

BONGRIPPER (Het Patronaat – 23:45-00:45)
Daarna kon niets ons eigenlijk ons schelen! De hoofdvogel was al afgeschoten en Bongripper speelt dan wel excellente instrumentale doom maar in vergelijking met Sleep zijn ze klein bier. Geen slecht woord over hun set op zaterdag, maar niets kon nog tippen aan het magistrale Sleep concert. Van Sleep gesproken: het was tijd om ons bed op te zoeken. Roadburn kon nu al niet meer stuk! Wat een editie!

Organisatie: Roadburn, Nederland