Groezrock 2012 – Tweedaags Punk Rock Hardcore Festival
Groezrock 2012
Het weekend van 28 en 29 april was het weer zover… Het mekka voor de liefhebbers van punk en hardcore  in alle vormen en kleuren stelde opnieuw zijn deuren open voor het grote publiek! Groezrock her we Come …
En het beloofde een top-editie te worden. Misschien zelfs een beetje van het goede teveel. Er waren zodanig veel bands die het bekijken waard zijn dat je al over een goede fysieke conditie moet beschikken om van de Main stage naar de Impericon stage te lopen en ondertussen een stop te maken bij de Etnies stage. Het voordeel van zo’n programmatie is dat je veel bands gezien hebt op het einde van het festival. De ‘negatieve kant’ (als dit al negatief kan genoemd worden) is dan echter wel dat je veel van de shows maar half kan meevolgen…

dag 1 – zaterdag 28 april 2012

THE MENZINGERS
The Menzingers staan hier vandaag voor het eerst op Belgisch grondgebied en dan nog wel meteen op de Main stage van Groezrock. De 35 minuten durende show loopt lekker en is gevuld met passionele, melodieuze, eerlijke en gewoon steengoed gemaakte punkrock. Deze mannen spelen namelijk een mengeling tussen Alkaline Trio, Gaslight Anthem, Hot Water Music en andere emotioneel getinte (post-)emocore en punkrock bands. Toch had ik het gevoel dat de show een beetje statish verliep. Maar volgens mij zou dit veel beter geweest zijn mochten The Menzingers op een kleiner podium geboekt staan. Misschien iets om te onthouden naar volgend jaar toe?!

NONE MORE BLACK
Volgende band die geprogrammeerd stond op de Main stage was het uit New Jersey afkomstige None more black. Al wie fan is van Kid dynamite mocht deze show niet missen! Bij het begin kreeg je echter de indruk dat Slayer op het podium stond. Frontman Jason Shevchuck had namelijk 2 stand-in muzikanten meegebracht op gitaar en bas. En deze mannen zagen er nogal metal uit…
De show verliep op hier een beetje stroef. Wat niet wil zeggen dat het slecht was hoor. Maar volgens mij was het opnieuw gelegen aan het grote podium. Want zelfs de zanger haalde ook even aan dat ze het niet gewoon zijn om op zo’n groot podium te spelen. Maar al bij al is en blijft het een toffe band!

BELVEDERE
Belvedere is een band waar ik persoonlijk niet zo veel van ken. Maar een kameraad had me aangeraden om deze Canadese gasten zeker eens te gaan checken. Dus nieuwsgierig als ik ben heb ik dan enkele nummers gaan meepikken van de show van deze mannen. Ze spelen retestrakke, hypermelodieuze en supercatchy punkrock en dit in een sneltempo. Je kan er de jaren 90 zo in terug vinden en hebt meteen zin om een skateboard te nemen en alles aan flarden te skaten. Een band waarvan ik meer moet leren kennen!

OFF WITH THEIR HEADS
Zo ging het verder naar de Etnies stage waar Off with their heads ons verwelkomde met een stevige portie punkrock met de grote P. Ik had deze jongens al eens aan het werk gezien in het voorprogramma van CIV en als ik eerlijk moet zijn hebben ze mij daar een beetje teleur gesteld. Ze waren toen op tournee met slecht 1 gitarist wat het totaal beeld geen goed deed.
Maar vergevingsgezind als ik ben heb ik de jongens een 2e kans gegeven en ben ik dus op Groezrock nog eens gaan kijken. Nu op tour met een twee gitaristen was het inderdaad een heel stuk beter. Ze wisten een goede show neer te zetten waarvan vooral de fans van Banner Pilot en Dear Landlord wel pap van lustten.

REEL BIG FISH
Natuurlijk mocht ook een ska-band van formaat niet ontbreken op Groezrock. De uitverkoren band was met name Reel big fish. Zij combineren ska met pop –punk met een uitgebreide blazer sectie wat leidt tot pop – ska - punkrocksongs met een ultra hoog meezing gehalte.
Deze combinatie leidde ertoe dat het een zeer aanstekelijke show werd die ervoor zorgde dat je als toeschouwer de grootste moeite had om te blijven stilstaan. Er was natuurlijk ook plaats voor wat humor in de set want 1 nummer werd telkens opnieuw gespeeld maar telkens in een andere stijl wat leuke combinaties opleverde. Ook coversongs ontbraken niet bij deze ska-punk bende zoals daar zijn Metallica's “Enter Sandman” en het alom gekende “Brown Eyed Girl” van Van Morrison. Ook de A-Ha cover “Take on me” passeerde de revue wat ik persoonlijk een beetje bij het haar getrokken vond want zowat elke zichzelf respecterende ska band heeft deze cover al eens onder handen genomen. Maar dit even buiten beschouwing gelaten was het een echt feestje!!

BOUNCING SOULS
Bouncing souls mocht natuurlijk ook niet ontbreken op een festival als dit. Bouncing Souls zijn namelijk één van de favoriete bands van het Groezrock publiek, en Groezrock is één van de favoriete festivals van Bouncing Souls. Een combinatie die niet meer mis kon gaan. Met een frontman die een prijs zou moeten krijgen voor meest zachtaardige punkrock zanger aller tijden en een hele resem super-catchy meezingpunkrockclassics onder de arm wisten ze dan ook het Groezrock publiek voor de 5e keer weer maar eens te overtuigen. Met als hoogtepunt van de show ‘True believers’ dat uit volle borst werd meegezongen.

THE GHOST INSIDE
Ontstaan uit de resten van A Dying Dream werd de band eind 2007 opgericht. Nadat ze vorig jaar reeds de Etnies stage op Groezrock in lichterlaaie zetten mochten ze dit nu op een grotere stage overdoen. En daar slaagden ze moeiteloos in, met hun intense metalcore werd de set van het Californische combo fel gesmaakt. Circle- en moshpits waren niet te tellen. Nu ze pas tekenden bij het grote Epitaph label ziet hun toekomst er wel rooskleurig uit.

HEIDEROOSJES
Op de Main stage doemden even later – op de traditionele intro van Urbanus- het zootje ongeregeld van de Heideroosjes op. De Hollanders - aan hun uitgebreide afscheidstournee bezig - hadden er zin in en het publiek duidelijk ook. Openen deden ze met “Tot hier” uit hun laatste wapenfeit ‘Cease-fire’, maar voor de rest was het een ‘greatest hits’ set maar dat kan moeilijk anders met zo'n back catalogue aan klassiekers. “Break the public peace”, “Iedereen is gek”, “Damclub Hooligan” , allemaal passeerden ze de revue. Frontman Marco Roelofs bleek eens te meer een volwaardig volksmenner en loofde organisatie en publiek voor de sfeer en het leuke feestje. Hun vierde en voorlopig laatste passage hier ging niet onopgemerkt voorbij en was een leuke opwarmer voor de grote namen die later op de avond nog moesten komen.

EVERGREEN TERRACE
Evergreen Terrace was de volgende halte. Het combo opende hard en meedogenloos en zanger Andrew Carey toonde zich direct een ware acrobaat door op alle boxen te klauteren en vanuit daar het geheel te leiden. Er was veel variatie in de sound en dat bleek een verademing in al het harde werk dat we reeds gehoord hadden. Hun bijwijlen melodieuze en meeslepende hardcore in combi met de soms rauwe, heavy metalcore kon op heel wat bijval rekenen zodat ze met hun debuut hier goed scoorden. Met af een toe een rake cover in de setlist bleven ze boeien en wonnen ze hier een pak nieuwe zieltjes. Het vijftal ging een klein uur lang op hun elan door en bleek een aangename -nieuwe- verrassing te zijn. (Binnenkort in Trix Antwerpen, 8 juni 2012)

LIFETIME
Voor de volgende band zijn we afgezakt naar de Etnies stage. Daar was het alweer de beurt aan een bende knapen uit New Jersey. Iedereen die aanwezig was bij None more black zal sowieso ook aanwezig geweest zijn bij lifetime aangezien dit de basis-groep is waaruit later Kid Dynamite, Paint It Black en Zero Zero ontstaan zijn. De band speelt melodische hardcore en brachten een toffe, energieke show ondanks het feit dat dit eigenlijk een groep is uit begin jaren 90 en dat de leden toch al van leeftijd beginnen te worden. Ik had graag wat langer gebleven bij deze band maar ondertussen begon op de Main stage Face to face al te soundchecken. Jammer!

FACE TO FACE
De melodieuze punkrock van Face to face moest het pad effenen voor Lagwagon en Rancid later op de avond. De band die eind de jaren '90 de succesvolle periode in het kielzog van Nofx, No Use For a Name en Lagwagon meemaakten kwamen hun nieuw album promoten. Na hun break tussen '04 en '08' is het viertal rond boegbeeld Trevor Keith sinds enkele jaren terug met hun typische ‘oldschool happy punkrock’. Na een kwieke start ging even later de schwung volledig uit het optreden, Keith stoorde zich meermaals aan het te stille meezingen van het publiek en irriteerde zich aan futiliteiten. Raar om zien dat deze veteraan met zoveel ervaring hier niet professioneler mee omging. Met krakers als “Disconnected”, “You've done nothing” en “It's not over” heeft de bende immers genoeg potentieel om de tent op z'n kop te zetten.Net op tijd herpakken ze zich en maken ze er in extremis nog een lekkere melodieuze rockshow van.

THE DILLINGER ESCAPE PLAN
Even later kwam het veelbesproken The Dillinger Escape Plan de bühne. Wellicht één van de meest experimentele bands van de affiche met hun unieke veelzijdige sound. Hun typische mix van hardcore, industrial metal en jazz sloeg ook hier terug gensters en het vijftal werkte zich met veel enthousiasme en bezieling door hun set. De technische passages, ritmewisselingen en catchy zangpartijen van kopstuk Greg Puciato zorgden voor brokken waardoor het er bijwijlen hard aan toeging in de moshpits. “Milk Lizard”, “43% Burnt” en “Farewell, Mona Lisa” mochten niet ontbreken op de playlist en de 'gestoorde chaos sound' die de tent ingestuwd werd , werd zeer goed ontvangen. De 'vreemde eend in de bijt' maakte ook hier z'n sterke livereputatie waar en voerde een uur lang een schitterende show op.

HEAVEN SHALL BURN
Co headliner van de Impericon stage was het Duitse geweld van Heaven Shall Burn. Momenteel één van de grotere spelers in het metalcoregenre of is het deathcore. Feit is dat de hondsbrutale mix van deathmetal en hardcore en de no nonsense attitude van de band inmiddels een grote aanhang vergaard heeft. Ook met hun teksten die een politieke en maatschappelijke geëngageerdheid uitdragen brengen ze een duidelijke en niet mis te verstane boodschap.
Met reeds 6 albums op de teller hebben ze dan ook niet stilgezeten en kunnen ze putten uit enkele absolute knallers. Het was dan ook genieten geblazen van “The weapon they fear”, “Voice of the voiceless” -met schitterende wall of death- en “Endzeit” die zich genadeloos een weg beukten in onze oren. Absoluut hoogtepunt was een zeer heavy en catchy uitvoering van “Black Tears” een cover van Edge Of Sanity. Door de overlappingen met de andere bands konden we slechts een halfuurtje genieten van het viertal maar dat dit een overdonderende performance was zullen we geweten hebben.

HAZEN STREET
Dit was eigenlijk de reden waarom ik naar Groezrock kwam: HAZEN STREET!! Dit is een all-star band die samengesteld is uit enkele ‘anciens’ binnen het genre. De groep bestaat namelijk uit Freddy Cricien and Hoya van het alom bekende New Yorkse Madball. Verder komt ook nog Toby Morse van H2O de troepen vervoegen en dit alles begeleid door het betere drumwerk van Mackie bekend van The Cro-Mags & Bad Brains. Welk genre ze spelen valt moeilijk te omschrijven. Het is een mengeling van pop, punk, rock, hip-hop…”gangsta pop” zoals Freddy Madball het zelf omschreef. Ze hebben 1 full album op hun palmares staan en daarvan hebben ze dan ook bijna elk nummer gespeeld. Volle bak meezingen dus!! Verder kregen we ook te horen dat ze aan het werken zijn aan een nieuwe EP. Dat wordt dus halsreikend uitkijken wanneer deze eraan komt.

LAGWAGON
De Mainstage zat rond half 11 aardig voor de sympathieke geesten van Lagwagon. Nooit voor een grap verlegen en onder aanvoering van de charismatische knuffelbeer Joey Cape knalde de band van meet af aan met een enorme drive doorheen hun set. Starten deden ze met het duo “Kids don't like to share “ en “Violins” uit classic album ‘Hoss’. Stellen ze ooit teleur live... nooit dus, keer op keer show na show is het feesten geblazen, de talloze singalongs en positieve vibe zijn zo kenmerkend voor deze bende. De snelle melodieuze punkrock gaat nooit vervelen en als het even dreigt stil te vallen dollen Cape en gitarist Chris Flippin erop los als de eerste de beste tieners.
Hit na hit worden vakkundig en vol overgave, intensiteit en de nodige dosis humor gebracht en iedereen was het erover eens dat dit weleens het hoogtepunt van het weekend zou kunnen worden! Met 'anthems' “Alien 8” en “May 16” in de slotfase werden  alle remmen (nog eens) los gegooid. Afsluiter “Brown eyed girl” , de Van Morrison cover, was zoals steeds de kers op de taart.

RANCID
RANCID…RANCID…RANCID !!! Wordt er gescandeerd … Supercool gewoon. Dit weet je op voorhand dat het niet gaat teleurstellen. Hoe kan het ook anders: Tim Armstrong, Lars Frederiksen en Matt Freeman bulken dan ook van de ervaring en ademen pure punkrock uit. De laatste kaar dat ze in België gespeeld hebben , was in 2003 op het Pukkelpop festival. Daar stond ik als jonge knaap te kijken naar al dit punkrock geweld en ik was direct verkocht.
En ik was blijkbaar niet de enige die uitkeek naar deze show. De tent van de Main stage zat afgeladen vol voor de 1u en 20 minuten durende show. Alle klassiekers van op hun ‘…And out come the wolves’ werden vakkundig gespeeld. En met succes! Het duurde niet lang voor de tent in lichterlaaie stond. De oude bokken hadden er duidelijk zin in en er was zelfs nog plaats voor enkele bisnummers op het einde van de show. Dit was een meer dan geslaagde afsluiter van een dagje Groezrock, gevuld met goede muziek en nu en dan een biertje drinken. Haaa…het leven kan mooi zijn.

Neem gerust een kijkje naar de pics

http://www.musiczine.net/nl/fotos/groezrock-2012/

Organisatie: Groezrock, Meerhout