Les Nuits Botanique 2014 - Champs - Blaudzun: Intimiteit en extravertie troef
Les Nuits Botanique 2014

Druk verkeer in Brussel leidde ertoe dat we iets later waren en dat Champs al even bezig was. Deze band bestaat uit twee broers en profileert zich binnen de sing/songwriting en neofolky. Met hun sound leunen ze op die manier nauw aan bij Fleet Foxes en The Shins. Natuurlijk was de 60s stijl van Simon & Garfunkel aanwezig , wat resulteerde in een reeks dromerige , ingetogen songs.
Aangezien Blaudzun de hoofdact was van de avond kon Champs hun volledige band niet meenemen. Dit was zeker niet jammer, want hierdoor komen hun stemmen er beter uit, zo klonk "My Spirit Is Broken" veel beter. De ene broer heeft iets mee van Billie Joe Armstrong. In hun muziek is hier weliswaar niets van te horen. Mooie frêle samenzang maken hun concert tot wat het is: een intiem concert dat perfect in de Rotonde past. “ Savannah” was een prachtige afsluiter. Mijn frustratie er later te zijn was meteen weggewerkt.

Na deze veertig minuten durende set was het even wachten op Blaudzun, het alter ego van Johannes Sigmond. Toen ik de zaal inkijk zag ik tot mijn verbazing zeer weinig jongeren. Het was ook niet lang wachten tot ik de eerste Nederlanders tegen het lijf liep. Zelfs in België komen ze dus hun landgenoot steunen. Dit deert Blaudzun wel niet, want eenmaal hij op het podium staat spreekt hij Frans of Engels en laat hij het Nederlands voor wat het is. Hij zit nog steeds in het buitenland op die manier.
Blaudzun heeft er voor gekozen om veel nummers te spelen van het nieuwe album "Promises Of No Man's Land". Dit is een goeie keuze, want veel nummers van dat album hebben iets weg van Arcade Fire. Al gauw gooit Blaudzun zijn grootste hit in de ring. "Flame On My Head" zorgt ervoor dat de zaal voor een eerste keer ontploft.
De nummers zijn groots, de muziek bombastisch en de groep bestaat uit acht leden. En ja de leden houden het leuk en fijn, zo dicht bij elkaar opgesteld met die volle, rijkelijke en ‘een alles en nog wat’ instrumentatie op het podium.
Blaudzun zoekt zich een weg en probeert zich aan te passen;  "Wolf's Behind The Glass" onversterkt op ukelele, toont de variatie en de soberheid aan , wat de intimiteit aanwakkert. En op die manier horen we de verschillende invalshoeken , een intens broeierige “Halcyon”, een zwierige “Elephants” , een ietwat donkere “Wastelands”  en verderop een opbouwende “Any cold wind”. Het frisse “Promises of No Man’s Land” brengt iedereen in beweging en met het leuke "Hollow People" eindigt Blaudzun zijn set.
Het gevoel toont een ietwat dezelfde formule , maar hij zorgt steeds voor een bepalende push  die het concert sterkt .  
Live is Blaudzun een verademing om te zien, zeer goeie muziek, veel meezingers en een "Zach Galifianakis" look-a-like die toch voortdurend vrolijk rondspringt.
Laten we afspreken om Blaudzun de volgende keer te programmeren in een grotere zaal waar zijn muziek nog meer tot zijn recht zal komen, maar intussen ervaarden we die intimiteit en knusse gezelligheid, wat mooi meegenomen was!

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique 2014)