Festival Dranouter 2015 – vrijdag 7 augustus 2015 – impressies dag 1

Festival Dranouter verhuist naar … Dranouter . Onder dit credo kunnen we nu al zeggen na dag 1 dat de missie geslaagd is . Een kleiner terrein en tenten, kraampjes , die iets dichter bij elkaar staan wat de gezelligheid bevordert . Het ademt de sfeer van een grote kermis uit, dichter bij de dorpskern en rond ’t Folk, het hart van de organisatie, met goede muziek uit alle windstreken; en met de Klakeye/Nekka stage en de Kerk erbij , aan de overkant. Goed uitgedokterd en goedgekeurd!
Het was even wennen na al die jaren , na 40 jaar in dezelfde omgeving van de Koudekotstraat ...
En het festival staat in het teken van de ecologie , een goede traditie die ze in ere houden.
De 41ste editie is klaar voor 40000 muziekliefhebbers. U ook?

Wat muziek graag?
Onnoemelijk te zeggen dat Bart Peeters het feestvarken van de eerste dag was … Muzikant, presentator, humorist, animator , hij heeft het allemaal . Een groot sing/songwriter in de Nederlandstalige muziek, die het een kleurrijke swing geeft . Hij heeft na een sabbatjaar een nieuwe plaat uit en is op tour getrokken . Vanavond werden anderhalf uur lang alle zorgen opzij geschoven , met z’n lekkere mishmash aan stijlen. Alles weet hij met z’n band Ideale Mannen te verwerken in zwierige , heerlijke uptempo’s , als ruimte laten voor sfeervolle, intiemere songs . Van “Venus , Pluto of Mars” , “Poolijs”, “Heist aan zee”  naar “Konijneneten”, “Denk je nog eens aan mij” of een “Dicht bij mij”. Afsluiten en letterlijk ‘handjes’ uitzwaaien deed hij met de nodige “oohaahs” …

Asaf Avidan is wat de vreemde eend in de bijt in de Kayam, die bij onze Franstalige vrienden meer dan zomaar die “One day/reckoning” is, maar op Vlaamse bodem blijft het eerder bij die ene klassieker, vanavond  in een deels folky akoestische versie gespeeld en die voor de nodige ambiance en singalongs zorgde “One day baby, we’ll be old, oh baby, we’ll be old”.
De Israeli heeft een heuse band achter zich en heeft duidelijk meer te bieden dan het gezellige danspasje en gefluit van de single , maar spijtig genoeg raken de andere songs onvoldoende , ondanks alles , wel ingenieus in elkaar zitten, een combinatie van sing/songwriting, semi-akoestisch materiaal aangevuld met snedige rock, blues , indie, reggae en leuke danstunes. Wat irriteert is zijn schelle,  hoog uithalende stem . Maar hij kan met z’n band fel van leer trekken. Kijk, veel volk blijft zeker staan en hij werd hartverwarmend ontvangen , wat hem zeer zeker deugd deed . Ook hij wordt uitgezwaaid en sluit de eerste dag af …

Eerder zagen we nog iets van de Amsterdam Klezmer Band , een uitgebreide Brass band die klezmer, balkan en pop dicht bij elkaar brengen . De Nederlanders willen op het vroeger uur de mensen in de juiste stemming brengen .

De huiselijke familie van de Magic Numbers was hier in 2011 al aanwezig. Hun grootste succes zijn ook al van een tiental jaar terug en als we er de laatste platen op nahouden , ondanks de sterke promo op radio 1 , zal het daar bij blijven . De songs hebben een dromerige retro ‘feel good’ tune  en een meerstemmige zang ; ze zijn sfeervoller , zeemzoeterig meer dan ooit en de snedige, springerige ritmes zijn op het achterplan geduwd . “Forever lost” en “Love me like you zijn de twee opmerkelijke nummers die in het geheugen gegrift staan …De Magic Numbers schrijven goed uitgewerkt materiaal , maar de magie is wat verloren gegaan …

Naast de Kayam tent was er ook voldoende te beleven op de zijpodia … Een greep
Roosbeef , die nu in Antwerpen woont en met Tom Pintens in zee gaat, brengt op de nieuwe cd ‘Kalf’ een reeks vindingrijke , gedreven en ontroerende songs, die absurditeit, humor en ernst in elkaar doet vloeien. “De Schelde” en de titelsong zijn er maar een paar die wisselen in ritme , onverwachtse wendingen ondergaan en onderhevig zijn aan de stem ‘kronkels’ van de zangeres, die zingt , grauwt, schreeuwt , huilt , er wel eens een valse noot uitkrijst en als een krolse kat over het podium en de instrumenten beweegt ... Een onschuldig, sprookjesachtig en huiverachtig decor borrelen op  …

Verder in de clubstage een emotievolle , ingetogen set van William Fitzsimmons . Een sober gehouden instrumentatie met drie , gedragen door z’n warme , innemende stem . Zelfs met een double gitaar weet hij te raken en op het eind werd je nog geprikkeld door die intieme sing/songwriting folky sound als ze midden het publiek zonder versterking lofi gewijs speelden … Harmonie , eenvoud en samenhorigheid vonden elkaar hier ten top …

Onze muzikale duizendpoot Tom Barman heeft nooit z’n liefde voor jazz onder stoelen of banken gestoken . Een Beefhart is van sterke invloed op Taxiwars , die een jazztrio heeft als rugdekking , die enorm op elkaar is ingespeeld en ons overdonderen met een energieke , krachtige en sfeervolle  hippe freejazzy sound, die een punky sfeertje ademen. Barman laat zijn kompanen voldoende ruimte , wat uitermate goed is ; hier kan er danig worden geïmproviseerd en gegrooved.

Tot slot konden we nog in de Kerk terecht . Een erg mooi gevonden plaats om artiesten hun ding te laten doen. De akoestiek is wondermooi, plaatst de bands in de spotlights en brengt hen naar ongekende hoogtes o.m.  een Douglas Firs rond sing/songwriter Gertjan Van Hellemont , americana/rootspop, en het jonge broertje van onze Bony King Bram Vanparys, die hier vanavond de backing op zich nam .
Een herfstig klanken palet en een dromerige ritmiek in het genre , ‘zomeravondzon’ muziek, die nog wat te vroeg geprogrammeerd stond , maar ok , in het mooie decor kwam het tot z’n volste recht. Een weemoedige sound , hartverscheurend met nummers als “Caroline, “Don’t buy the house” , een paar oudjes van de vorige cd of de acapella aanpak op het eind . Crosby, Stills & Nash zouden erg onder de indruk zijn …

Op die manier konden we met een gerust , goed gevoeld dag 1 besluiten …

Uitgebreide reviews volgen …

Pics : http://www.pbase.com/pieter_73/dranouter_festival_2015 (dank aan Pieter Verhaeghe)

Organisatie: Festival Dranouter, Dranouter