Heather Nova – Melancho-dreampop té sober, spaarzaam gehouden
Heather Nova en Serilina Fisher
De in Bermuda residerende Heather Nova zorgde er mee voor dat de vrouwelijke sing/songwriting op het voorplan kwam in de mid90s, met o.m. Tori Amos en een Alanis Morissette. De lieftallige, bevallige dame is intussen 57 geworden, heeft al heel wat doorworsteld en probeert met de nieuwe plaat ‘Breath & Air’ opnieuw in de belangstelling te geraken. Een handvol cluboptredens moet ervoor zorgen dat haar innemende, warme melancho-dreampop nog niet volledig onder het gras geraakt.
In een uiterst sobere, spaarzame bezetting was haar muzikale missie maar deels geslaagd door de teveel dertien in een dozijn klinkende nummers.
Centraal horen we sfeervolle, dromerige pop gedragen door haar kristalheldere, hemelse stem. De succesvolste periode was in de 90s met albums ‘Oyster’ en ‘Siren’. Haar materiaal is fraai gearrangeerd, ademt een verstilde sfeer uit en heeft een betoverende indruk door de ingenomen, sprankelende sound. Vanaf het millennium kwam er met regelmaat van de klok nog een album uit, in wisselende sterkte; ze was regelmatig te zien in het clubcircuit en op de festivals.
Op ‘Breath & Air’ is ze aan een volgend hoofdstuk toe en komt ze optreden in een uiterst sobere bezetting, nl. met een celliste en zijzelf met haar akoestisch gitaarspel; af en toe aangevuld met keys en wat lichte tics op het drumstel. Een ingehouden instrumentatie dus van weinig ritmesectie. Het materiaal klinkt keurig binnen hetzelfde patroon met vaste melodielijntjes zonder al te veel verrassende wendingen en arrangement. In z’n totaliteit overtuigt het live niet volledig door een beetje teveel hetzelfde klinken. Bijgevolg, weinig variatie dus in de 18 nummers, rustigheid troef, waarbij de spanningsboog wel eens durft te zakken in de goed anderhalf uur durende set.
Thema’s: liefde , verlangen, verlies, natuurelementen, yoga, … ideale onderwerpen op dit eiland aan de Bermudadriehoek, met de Atlantische oceaan rondom jou, wat nog onder bewind van de UK staat. Feestelijkheid is niet echt aan Heather besteed, zo te horen aan haar plaatwerk door de dertig jaar heen.
De klemtoon kwam vanavond dus op het nieuwe album, haar twee succesalbums en eentje uit 2019 ‘Pearl’ . We misten hier even een ‘best of’ , die herkenbaarheid bindt in haar pakkende, gevoelige pop.
De schuchterheid, onwennigheid heeft ze overwonnen, ze treedt in interactie met haar publiek over relaties en levenservaringen. Een intense connectie behoudt ze met haar publiek. De bloemetjes rond de microfoon, haar witte kledij en de zomerse uitstraling tekenen een feeërieke sfeer. De songs worden in hun eenvoud gespeeld, schoon, intiem, weemoedig.
Haar eerste optreden was aan de kust in Oostende. Het kwam goed uit, het deed denken aan haar eigen woonplaats, wat wil je nog meer, ‘‘s morgens opstaan, zon, zee, strand, het kabbelende water, joggende mensen, de boten in de verte , …’.
“Rewild me” van het album ‘Pearl’ gaf de toon van deze spaarzaam gehouden set aan. We werden vriendelijk uitgenodigd mee te stappen in haar leefwereld, “Ghost in my room” volgde en was de eerste kennismaking met het recente werk. Herkenbaarheid dan met “Walk this world” uit de succesvolle periode (‘Oyster’). Vooral de cello trok de songs wat meer open; én haar unieke stem bracht het materiaal natuurlijk naar een hoger niveau.
Ze loodste ons doorheen de set met afwisselend nieuw en ouder materiaal. ‘The lights of Sicily’ maakte de link aan Band Of Horses, gekruid van wat dromerige rootspop. “Magnificent” op z’n beurt was een soort heling, een afschrijven van ontgoocheling en tristesse. “The wounds we bled”, terug van dat ‘Pearl’ album was een wegdromen van de harde realiteit. En “All I need werd gedragen door haar vocale pracht.
Het bracht ons tot de huidige kleurrijke single “Hey poseidon” , met Heather op keys en de voorzichtige, gemoedelijke drums voor de eerste keer.
We laveren doorheen het emotioneel geladen materiaal, die an sich muzikaal maar weinig van elkaar verschilt; o.m. “Butterflies & Moths”, “Singing you through”, de titelsong “Breath & Air” en “Doubled up”.
De gekende oudjes “Not only human”, “Island”, de meer happy uptempo song “London, rain”, met een vooraanstaande fan uit het publiek als backing vocals en in de closing final “Like lovers do” vallen meer op en verscherpen de aandacht; lekker zweverig, dromerig materiaal met een refrein die blijft hangen en het beeld oproept van rondcirkelende fluitende vogeltjes in de lucht.
Vanuit het publiek was er een request, “Done drifting/Papercup”. Met het opbouwende “I wanna be your light” , ook al ruim 20 jaar oud, werd krachtiger, breder definitief besloten.
Het hemels charmante bleef hoedanook bewaard door de subtiele, fijnzinnige melodie en haar zangtalent pur sang. Een drie-eenheid emotionaliteit - eenstemmigheid - samenhorigheid ervaarden we . Het is en blijft de muzikale hoeksteen van Heather Nova.
Goed zondermeer , maar een iets meer ‘best of’ (met o.a. “Heal” , “Maybe an angel”, “Truth & Bone”, “Heart & Shoulder”) was best aangenaam, meegenomen en kon meer variatie brengen tijdens deze tour , die in A’pen werd uitgewuifd .
Als support hadden we het Serilina Fisher , opkomend talent vanuit de Heather Nova stal. Zij won een talentenshow ‘Bermuda Idol’. Pas 15 jaar oud, weet ze met haar evenzeer adembenemende stem, soulvoller, doorleefder weliswaar, maar even indringend als Heather, samen met haar elektrisch gitaarspel/-getokkel, het publiek te ontroeren.
We kregen een handvol songs , die net als bij Heather spaarzaam , sober, spannend klonken. Een gedreven , geëngageerde teenager met bezwerend materiaal dito vocals, eentje die doorzet en mettertijd haar publiek kan innemen.
Organisatie: CC De Grote Post, Oostende
Heather Nova is aan haar dertiende studio-album toe. ‘Breath And Air’ heet dat album en het klinkt vooral als Heather Nova. Heel herkenbaar, dus. Dat is tegelijk de sterkte en de zwakte van dit album.
We hadden na de twaalf eerdere albums nu ook niet meteen verwacht dat Heather Nova zichzelf op ‘Breath And Air’ plots als een rock chick zou outen, met een voorliefde voor thrashende gitaren en donderende drums, of als danskonijn, trippend op acid beats.
Maar het valt wel op hoe weinig evolutie er in de muziek van Heather Nova zit. Deze songs hadden ook op ’Oyster’ of ‘Siren’ kunnen staan en die albums zijn al zowat 30 jaar oud. Zelfs in haar stem zijn er nauwelijks sporen van ouderdom of patine te horen.
Is er dan geen verschil? Verschil is er altijd wel wat. Ze graaft een klein beetje dieper in de lyrics en de orkestraties en arrangementen zijn wat rijker en melodieuzer. Iets minder etherisch dan vroeger, misschien iets meer melancholie. De natuur was opnieuw een inspiratiebron, naast een vat van introspectie, het eeuwige zoeken naar evenwicht, meditatieve bewustwording over het leven en het aanvaarden van het ouder worden. Allemaal thema’s die de fans wel herkennen en zullen omarmen. Het album is geschreven op het platteland in de UK en toch schemert er op bijna elke track een stukje lichtvoetige morgen- of avondzon van Bermuda door. Zelfs een song als “Ghost In My Room” ontpopt zich ondanks een licht dreigende, spooky-mysterieuze David Lynch-toon uiteindelijk toch vooral tot een vrolijk lenteliedje. This Mortal Coil was niet veraf op deze song, maar Heather Nova kan zichzelf niet verloochenen.
De betere songs op ‘Breath And Air’ zijn voor mij “November Skies”, “Hey Poseidon” en “Butterflies And Moths”.
Heather Nova komt eind maart/begin april naar ons land. De meeste concerten zijn al even uitverkocht. En in kader van de 90s eind februari in de Casino , Sint-Niklaas …
https://www.youtube.com/watch?v=hPT447lelDU
Heather Nova - Meer oester dan parel
Heather Nova
Depot
Leuven
2017-11-02
Sam De Rijcke
Zowat 23 jaar geleden kwam ‘Oyster’ tot leven, het doorbraakalbum dat tot op vandaag nog steeds als Heather Nova’s beste werk beschouwd wordt. Kan kloppen, maar wij schatten ‘Siren’ toch even hoog in. Helaas bleef deze laatste vanavond onaangeroerd.
Met de integrale vertolking van ‘Oyster’ bleef Heather Nova trouw aan de originele versies van de songs. Ze koos niet voor andere wendingen of verrassende arrangementen, de songs bleven keurig in hun vaste patroon zitten. Op zich is daar niks mis mee natuurlijk, want dingen als “Walk This World”, “Island”, “May Be An Angel”, “Truth And Bone” zijn nog steeds onsterfelijke pareltjes, maar we hadden toch een beetje meer suspense of venijn verwacht. Er zat iets te weinig pit en vuur in de set. Enkel de gitariste Berit Fridahl, in tegenstelling tot de elegante en sierlijke Heather Nova eerder een grof manwijf, zorgde via een stel driftige gitaaruitspattingen geregeld voor meer opwinding. En dat was nodig, anders was dit concertje verzonken in te veel netheid en oppervlakkigheid. Fridahl soleerde wild in “Blue Black” en “Light Years” en bombardeerde zo die tracks tot de absolute hoogtepunten van de avond. Iemand fluisterde ons in het oor “die lijkt wel naar een andere job te solliciteren”. Het klonk inderdaad zo.
Wat Heather Nova zelf betreft, die oogt op haar vijftigste nog altijd als een sierlijke en ravissante jongedame. De leeftijd had duidelijk zijn tol nog niet geëist op haar persoontje en op haar stem, de hoge noten haalde ze nog steeds met de vingers in de neus. Onder meer “Blind”, dat destijds ‘Oyster’ niet gehaald heeft, klonk als een prachtig verstild momentje. Verder had Heather Nova eigenlijk te veel respect voor haar eigen songs en leek het alsof ze bang was om te veel buiten de lijntjes te kleuren. Jammer. Wij hebben ze destijds in haar hoogdagen, onder meer een paar keer op Rock Werchter, een stuk feller zien tekeer gaan.
Nadat de laatste noot van ‘Oyster’ gespeeld was zou je verwacht hebben dat vanaf dan de teugels wat losser mochten, maar dat was helaas nog te weinig het geval. Enkel “Winterblue” en “Sugar” haalden de power en magie van weleer, en dit terug vooral terug door een uitstekende Berit Fridahl. Maar met de overige bisnummers eindigde Heather Nova haar concert toch een beetje in mineur. Met de melige country van “Sea Glass”, “Like Lovers Do” en “I Wanna Be Your Light” zijn ze in de USA misschien te paaien, maar hier kunnen we niks aanvangen met dit soort Shania Twain-achtige meligheid.
Jawel, Heather Nova is nog steeds een knappe verschijning met een prachtige stem en dito songs, maar het was toch Berit Fridahl die vanavond de show stal.
Organisatie: Depot, Leuven
Zou je denken dat de bevallige Heather Nova de kaap van de 50 heeft bereikt?! Zeerzeker niet. Een bloemetjes fee is haar verschijning en haar stem klinkt uit de duizenden als een nachtegaal.
Ze is in ons landje voor twee optredens in Leuven en Sint-Niklaas . Haar doorbraakalbum ‘Oyster’ (94) wordt integraal voorgesteld . Sfeervolle , dromerige poprock , die live een fellere touch krijgt door een rockende gitaar en emotievoller door de cello. De sound wordt gedragen door haar kristalheldere, hemelse stem. De muzikanten van die periode waren er terug bij , en naast het ‘Oyster’ album , kregen we nog een handvol nummers uit haar ruim twintigjarige muzikale carrière. Twee succesrijke songs misten we vanavond , “London rain” en “Heart & shoulder”, maar al het andere materiaal wist ons bijna twee uur lang in te pakken.
Heather Nova is een gelauwerde sing/songschrijfster uit de nineties ‘Oyster’ telt de hoogdagen van Heather en verscheen kort na haar debuut ‘Glow stars’ en de bijhorende live ‘Blow’ . Ze voegde er nog enkele innemende parels aan toe van de sterke opvolger ‘Siren’ en haar andere platen . ‘The way it feels’ was haar laatste worp , twee jaar terug . Het is allemaal lieflijk, mooi , met een poprockend hart op de juiste plaats en met een zeker onthaastingsgevoel.
Haar introvertie heeft ze op het podium met de jaren duidelijk overwonnen . Het heeft plaats gemaakt voor een ontspannende babbel. Haar dagdagelijkse indrukken, impressies en (levens)ervaring horen we. Een boek is ook verschenen , vertelt ze, over haar carrière, de goede doelen , de songkeuze – uitwerking , sessies , foto’s enz …
We hoorden de nummers in chronologie van de plaat. Op “Walk this world” moest de keel nog wat gesmeerd worden, maar daarna werden we letterlijk meegevoerd op de golven van de zee van haar thuishaven Bermuda . “Heal” startte kwetsbaar, broos , bouwde op en klonk gaandeweg extraverter , verbetener . Deze aanpak fungeerde als rode draad , haar gitariste kreeg meer ruimte , de cello kleurde het materiaal en haar stem deed de nummers openbloeien. “Throwing fire at the sun” , “Blue black” , “Truth & bone” , “Light years” en verder in de bis “Winterblue” en oudje “Sugar” waren mooie voorbeelden . De laatste is er eentje om in te lijsten in het genre , die snedig , stevig kon rocken! “Islands”, “Maybe an angel” , “Walking higher” en “Doubled up” zijn zalvend, melig en ontroerden. De rode gloed van de plaat scheen over de artiesten . Op “Verona” werd het refrein van Nirvana’s “Smells like teen spirit” ingepast . De sfeervolle , broeierige “Sea glass” en “Like lovers do” voegde ze er nog aan toe . Mooi .
We ervaarden en genoten van een uiterst aangename set. Op “I wanna be your light” nodigde ze enkele kinderen van de eerste rij uit haar te omringen . De eenheid en samenhorigheid met haar publiek werd hier bevestigd .
Na al die die jaren is ze nog steeds een zangtalent pur sang . De songs worden in al hun eenvoud en schoonheid , intiem en extravert gespeeld. Een emotionele lading als kippenvelmomenten voelden we . ‘Oyster’ was een terechte keuze om in de spotlights geplaatst te worden. Fijn optreden dus!
Sing/songwriter Ed Prosek is mee op tournee en opende een halfuurtje de avond met een rits innemende nummers op akoestische gitaar en zijn stem die hoog kon uithalen . Stemmige muziek en met een innemend charisma knipoogt hij naar Buckley en Sheeran.
Organisatie: De Casino , Sint-Niklaas
Al een paar jaar is de inmiddels 47 jarige Heather Nova terug goed bezig. Ze kan al terugblikken op een muzikale carrière van meer dan twintig jaar . We horen hier een rits sfeervolle popsongs , omweven van een vleugje folk en americana, als een “Lie down in the bed you’ve made” , “Sleeping dogs”, “I’m air” en “Women’s hands” . Een trippende groove hebben we op “Girl on the mountain” .
Haar karakteristieke goddelijke , heldere, emotievolle stem blijft door de jaren iets unieks . De songs klinken lieflijk door de toevoeging van keys , strijkers en voeren ons (ver) weg van de dagdagelijkse drukte en sleur .
Onthaastingsmateriaal , dat tot rust brengt , doet wegdromen en doet stilstaan bij de kleine dingen des levens. Mooie plaat!
U kent Heather Nova? De zangeres uit Bermuda had 'mainstream' succes in de jaren '90, dankzij hits als "Walk This World" en "Island". Tijdens haar carrière bleek ze nooit in de verleiding van het 'star system' en ze verkoos het gezinsleven met haar man en haar zoontje. Vandaag, na acht studio albums, geniet zij van een zeer trouwe 'following' van meer en meer fans. Tijdens haar Europese tour, gaf zij ons een interview in Leuven, kort vóór het concert in het Depot …
"Ik werd beïnvloed door 'sing/songwriters' in het algemeen. Door artiesten die liedjes schrijven met hun hart en hun eigen ervaringen." U ziet het: Heather Nova past helemaal niet in het 'hype' perspectief. Zij is een zangeres binnen de grote Angelsaksische traditie van bijvoorbeeld Joni Mitchell. "Ja, ik was beïnvloed door haar toen ik jong was." Of van Leonard Cohen, voor wie ze een oprechte bewondering koestert." Ik hield ook van Patti Smith... En Suzanne Vega! Ik was trouwens onlangs met Suzanne in Hamburg. Ik stuurde haar tweets maar we speelden op hetzelfde moment, dus hebben we elkaar niet kunnen ontmoeten...”
Tijdens deze tour speelt Heather Nova akoestische versies van nummers uit haar volledige repertoire. "We creëren een zeer intieme sfeer met slechts Arnulf Lindner en mij op het podium. We gebruiken akoestische instrumenten, maar ook een aantal elektronische effecten. Voor de sfeerbepaling wisselen we regelmatig van instrumenten.
Het visuele aspect is ook belangrijk, vooral via geprojecteerde animaties van de schilderijen van de Italiaanse kunstenaar Alberto Di Fabio. "Ik heb hem gekend toen ik student was, in Rome. Zijn schilderijen zijn geïnspireerd door microbiologie, door cellen, neuronen en DNA. Ik voel me heel dicht bij hem, we zijn beiden geïnspireerd door de natuur, maar op een verschillende manier." Deze artistieke combinatie werkt inderdaad perfect op het podium.
Het is een lang verhaal tussen Heather Nova en België. Ze gaf op z’n minst dertig concerten in ons land. "Ik herinner me vooral het Marktrock festival in Leuven, op het marktplein. Het uitzicht vanop het podium was indrukwekkend!"
De tour is niet beperkt tot grote steden! Nova brengt ook een bezoek aan steden zoals Borgerhout, Heist-Op-Den-Berg, Beveren, enz..
Heather Nova is afgestapt van eindeloze wereldtournees. "Ik beperk mij tot Europa, en dit sinds de geboorte van mijn zoon, tien jaar terug. Ik wil meer tijd thuis doorbrengen. En ik neem hem mee op de baan; het is een prachtige opleiding voor hem, zo te reizen. Bermuda is mooi, maar er zijn geen musea, heel weinig cultuur dus. Dus, als we op tournee zijn, bezoeken we enorm veel dingen, en het is erg leuk!"
De geboorte van haar zoon heeft natuurlijk een belangrijke invloed gehad op de artistieke inspiratie van Heather Nova. "Dit is een complete verandering. Alles wordt belangrijker, meer aangrijpend. Je moet verder dan je eigen leven denken, je moet je projecteren in de toekomst. Je voelt je meer betrokken met wereldproblemen zoals de opwarming van de aarde, enz , al deze dingen." Een bijzonder cruciaal probleem voor onze bewoners! "Inderdaad! We wonen net boven het niveau van de zeespiegel! Dus proberen we kleine dingen te doen op ons niveau, Bv. ons huis maakt alleen gebruik van zonne-energie."
Nova heeft trouwens een lied gewijd aan de problemen van de klimaatverandering: O.m. "Save A Little Piece of Tomorrow", op haar laatste album. "Normaal hou ik niet van cruciale onderwerpen in mijn liedjes, want het klinkt snel als een preek. Ik heb het onderwerp benaderd vanuit emotioneel oogpunt. Ik dacht aan mijn kleine jongen, die opgroeide in deze idyllische plek en op een dag komen we terug en het huis is onder water...”
Laten we praten over de laatste elpee, ‘300 Days At Sea’, in 2011 verschenen. Na twee meer akoestische albums keert Nova hier terug naar de pop/rock van haar jaren '90. "Ik wilde terug naar het gevoel dat ik had op het niveau van 'Oyster' en 'Siren'. Ze deed trouwens beroep op een deel van het originele team voor deze nieuwe opnames. Dit is dus een 100% pop-rock productie.
" Toont deze terugkeer naar de bron en dat de cirkel op die manier rond is? Nova gaat niet akkoord: "Oh nee! Ik ga door! Nu ben ik al bezig met het volgende!
” En hoe ziet deze volgende eruit? "Ik weet het nog niet. Ik heb veel nummers geschreven, maar ik heb nog geen keuzes gemaakt qua aanpak en qua productie. Maar het zal verschillen van de laatste ... "
http://www.heathernova.com/
Aankomende concerten van de tournee :
26.02.2014 - Gloria - Köln - DE
27.02.2014 - Ter Vesten - Beveren - BE
28.02.2014 - C-Mine - Genk - BE
01.03.2014 - Zwaneberg - Heist op den Berg – BE
03.03.2014 - Theatherhaus 2 - Stuttgart - DE
04.03.2014 - Wilmink Theatre - Enschede - NL
06.03.2014 - Redoutensaal - Erlangen - DE
07.03.2014 - Stadttheater - Konstanz - DE
09.03.2014 - Kofmehl - Solothurn - CH
10.03.2014 - Volkstheater - München - DE
12.03.2014 - Nordportal - Baden - CH
13.03.2014 - Kammgarn - Schaffhausen - CH
14.03.2014 - Schüür - Luzern
15.03.2014 - Mühle Huniken - Rubigen / Bern - CH
17.03.2014 - Union Chapel - London - UK
Interview: V2 Records Belgium
Concert: Het Depot – Leuven
Philippe Blackmarquis – vertaling Philippe Blackmarquis – Johan Meurisse
'Het Depot' in Leuven zit barstensvol om Heather Nova te verwelkomen, de zangeres uit Bermuda, die bekend is van haar pop-rock hits uit de jaren '90 als "Walk This World" en "Island". Ondanks de korte succesvolle periode, geniet ze niettemin van een 'following' van meer en meer fans. Dit was een akoestisch concert in het kader van haar Europese tour.
Zoals ze ons vertelde in het interview vóór het concert speelt Heather Nova op deze tour akoestische versies van nummers uit haar volledige œuvre. "We creëren een zeer intieme sfeer met slechts een muzikant en mij op het podium. We gebruiken akoestische instrumenten, af en toe aangevuld van een aantal elektronische effects. Voor de sfeerschepping wordt van instrument gewisseld."
Interview - http://musiczine.lavenir.net/nl/nl/interviews/heather-nova/heather-nova-een-discrete-pop-ster/
De muzikant in kwestie is Arnulf Lindner, een Oostenrijkse multi-instrumentalist, die met onthutsend gemak cello, keyboards en gitaar speelt. Gehuld in een mooie ‘robe’ speelt ze akoestische gitaar, wisselt ze af en toe met de keys en zingt ze met een opmerkelijke schoonheid en elegantie.
De setlist van het concert spant haar 20-jarige carrière, waarvan de 'focus' op 'Oyster' en 'Siren' kwam te liggen , haar twee meest bekende platen ; maar ook '300 Days At Sea ', haar recentste productie.
Het visuele aspect is ook hier belangrijk, via geprojecteerde animaties en schilderijen van de Italiaanse kunstenaar Alberto Di Fabio. De combinatie van de animaties en het zeer 'natuurgerichte' universum van Nova werkt perfect.
Een hoogtepunt van het concert is het nummer "Save A Little Piece Of Tomorrow", een song over de opwarming van de aarde, waarin Heather Nova vocaal wisselt tussen haar gewone micro en één met elektronische effecten.
Een ander hoogtepunt was "The Good Ship Moon", over de vele reizen die ze maakte met haar vader op de boot 'Moon' toen ze bitter jong was. Haar stem, de piano, de cello en de leuke video bezorgen kippenvel en vormen een perfect geheel. Later wordt de emotie nog groter toen ze een (nieuw) 'unreleased' nummer zong, "Tree House", over haar jonge zoon en de vergankelijke schoonheid van onze kindertijd. Prachtig.
Die magische momenten worden verdergezet met de interpretatie van de prachtige hit « Island », die het concert op magistrale manier afsluit. Heather Nova keert terug voor het prachtige "Truth And Bone" en "Until The Race Is Run", uit haar nieuwste album.
Een prachtig concert van een niet te classificeren artieste, die vanuit een pure, oprechte, eerlijke attitude al een even indrukwekkende carrière heeft, momenteel (ver) weg uit de spotlights. Super Nova !
Bekijk het interview van Heather Nova op Youtube: http://www.youtube.com/watch?v=qytSFyz6Bs0
Setlist : I Miss My Sky (Amelia Earhart's Last Days) - Higher Ground – Avalanche - Out On A Limb – Winterblue - Walking Higher - Save a Little Piece of Tomorrow - Fool for You - Like Lovers Do - Paper Cup - Do Something That Scares You - The Good Ship "Moon" - I Wanna Be Your Light - Heart and Shoulder - Tree House – Stay – Island
Encore: Truth and Bone - Until the Race Is Run
http://www.heathernova.com/
Philippe Blackmarquis – vertaling Philippe Blackmarquis en Johan Meurisse
Organisatie: Depot, Leuven
Heather Nova grijpt op de nieuwe cd terug naar de hoogdagen van haar muzikale carrière en dan hebben we het over ‘Oyster’ en ‘Siren’, de bijhorende live ‘Blow’ en met een knipoog naar haar debuut ‘Glow stars’. De muzikanten van die periode zijn er hier terug bij . Op die manier laat ze het (mindere) (semi-akoestische) werk van ‘Storm’ , ‘Red bird’ en ‘The jasmine flower’ wat achterwege en horen we vertrouwde, sfeervolle, dromerige poprock, gedragen door haar kristalheldere, hemelse emotievolle stem . Viool- en strijkerspartijen vullen opnieuw aan .
Net als vroeger weten een handvol songs te overtuigen, zoals “Beautiful ride”, “Higher ground”, “Do something that scares you” en “Turn the compass round”. Ze kan hiermee jongere vrouwelijke fans aanspreken en de vroegere fan vindt terug aansluiting.
Het album is geïnspireerd op haar kindertijd die ze met haar ouders doorbracht op een inmiddels gezonken zeiljacht , waarmee ze door het Caribische gebied trok .
Drie jaar geleden was het dat we nog iets hoorden van Heather (Allison Frith) Nova. En het lanceren van haar jongste ‘300 Days at the sea’ (2011) dobberde ook maar geruisloos voorbij. Maar wat er op staat? maakt geluid. Het geluid van de vroegere Heather Nova. Niet toevallig, want ze greep terug naar haar originele bezetting waarmee ze de hitrecords ‘Oyster’ (1995) en ‘Siren’ (1998) maakte. En we zagen en hoorden dat het goed en warm was, die novemberavond in het kille Tourcoing.
Sara Johnston mocht een halfuurtje publiekswarmer spelen en dat deed ze ingetogen. De Canadese doet ook de backing en keyboards bij de nieuwe Heather Nova, twee knappe vliegen in één klap dus. Ze nam recent ‘Trespassing’ op, een album met full band maar ze stond in Le Grand Mix stevig alleen en kreeg de zaal muisstil. ‘Jullie zijn beleefd en stil, voor mij is dat fantastisch’, bedankte ze.
Het ‘luisterpubliek’ dat Heather Nova aantrekt zat daar natuurlijk voor iets tussen. Opvallend veel (West-)Vlamingen trouwens die maandagavond in het Franse Tourcoing. En dan nog was de zaal niet eens half gevuld. Jammer, want het zou een knappe gig worden.
La Nova opende met zijn drietjes (Heather, Johnston en een cellist) heel intiem en intens met “Everything Changes”, meteen een naar de keel grijpend nummer (Everything changes, changes for the good. Even the pain hurts like it should). De “Beautiful Ride” die ze erna maakte, zoefde al direct stevig door de zaal. Met “Save a Little Piece” had ze in het eerste kwartier al drie nummers van haar nieuwe album (haar achtste studioplaat) laten beluisteren. Innige, diepgravende nummers die kaderen in haar back to my childhood periode.
Twee vrouwen en twee mannen ondersteunden Nova, het centrum van de avond en ze had(den) er duidelijk zin in. Met duivels fluisteren en engelachtig krijsen gooide ze constant grote blokken het haardvuur in, die vaak knetterden als in haar good old days. Want wie een zeemzoeterig concert verwacht had, zat er naast, al had ze de bloementros aan haar microstaander naar eigen zeggen wel mee als een soort ‘aromatherapie’. Maar, de gitaren loeiden bij momenten hevig, als zaten we nog volop in de seventies. Heather Nova is een rockband !
Ze speelde ook in op het publiek, in voorzichtig Frans, al moest Johnston haar corrigeren toen ze een niezende toeschouwer met ‘salut’ zegende. Toen stond ze helemaal achteraan op het podium – en had Johnston haar stek achter de frontmicro genomen – om “The Good Ship Moon” half akoestisch te brengen.
De sfeer groeide en kreeg zijn eerste hoogtepunt toen ze met “London Rain” en “Heart and Shoulder” twee hits aan elkaar reeg, met “Make You Mine” als afsluiter van haar officiële set. Ze biste er nog drie, met de melding dat er de dag nadien een bootlegversie van dit eigenste concert op haar site zou staan. Wat ze bij elke gig doet, zo bleek achteraf.
Ze kirde toen ze de Fransen ‘with your charming accent’ ‘Maybe an angel’ liet aankondigen. Frankrijk, de Amerikanen hebben er toch een zwak voor, zelfs al ligt Tourcoing amper vijf kilometer van het land dat nog altijd het wereldrecord ‘zonder regering’ had. Maar ze heeft gelijk ‘Le Grand Mix is a charming club’. Het eilandkind (Bermuda) paste er perfect !
Setlist
1. Everything Changes 2. Beautiful Ride 3. Throwing Fire 4. Save a Little Piece 5. Like Lovers Do 6. Island 7. All I Need 8. Turn The Compass 9. Winterblue 10. ‘The Good Ship’ Moon 11. I Wanna Be Your Light 12. Do something That Scares You 13. Higher Ground 14. London Rain 15. Heart And Shoulder 16. Make You Mine
Bis 17. Fool For You 18. Walk This World 19. Maybe An Angel
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/heather-nova-28-11-2011/
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing
Taylor Rankin, een kunstenaar in zijn muziekwereld. Het voorprogramma van Heather Nova werd gebracht door een verrassende jongeman met roots uit Japan, Canada en Bermuda. “Bend, slap, scratch and scream at it, then you’ll know how to play the violin.” Deze woorden van Taylor geven een reëel beeld weer van hoe hij zijn originele creaties op de Leuvense Depot losliet. Beats, grooves, spiritual sounds en electronica, hij toverde het allemaal uit viool en stem. Een half uurtje beeld van intense mimiek en expressie, vergezeld van klanken met moderne verrassende spirituele ritmekronkels. Hier horen we ooit meer van...
En dan was het de beurt aan Hare Engelachtige Grootheid: Heather Nova. ‘The Jasmanian Angel’ uit Bermuda.
Eenvoud siert, zegt men. De verschijning van Heather in haar gewone zijn - gitaar in de hand - en de volle vasttone hoge intro van “Island” zorgden meteen voor een ijselijke stilte in de zaal. De eerste klanken gingen weliswaar aangenaam door merg en been.
Een hele verschijning zowaar, waarbij de kracht in Heathers stem, de sierlijkheid van de Jasmine Flower geprojecteerd op doek en de lelies rond haar statief meer dan voldoende waren om met gesloten ogen te kunnen meezweven op haar hoogstaande stemallures doorheen haar show. Dit aangevuld met de professionaliteit van haar muzikant die zowel cello, piano, contrabas en gitaar beheerste.
Heather was vereerd - en dat was ook het publiek - om in Het Depot aanwezig te (mogen) zijn. Haar hele crew houdt van het warme onthaal in België en zij neemt er het shoppen met haar zoontje maar al te graag bij. Nee, dat vertelde ze niet, maar we liepen haar – o toeval - in de namiddag bijna tegen het knappe lijf in de Bondgenotenlaan!
Ze serveerde ’s avonds een mix van oudere nummers zoals “Heart & shoulder”, “Like lovers do”, afgewisseld met hits als “Someone new”, “Walk this world”, en ook recentere songs “Out in New Mexico”,... en echt nieuwe nummers als “Aquamarine” en “Everything changes”.
Ze liet ons genieten van haar uitgebreide repertoire en trakteerde ons tot tweemaal toe op bis-nummers met als verrassend einde “Like a hurricane” van één van haar grote idolen Neil Young...
Een show waarin we Heather Nova kennen zoals ze is: muzikaliteit ten top, een sfeer van rust, mijmeren naar vroeger, een blik naar de toekomst, vragen en bedenkingen over de wereld van vandaag...niks vernieuwend maar wel Heather, just like she is!
Playlist: Island, Maybe tomorrow, Walk this world, Talk 2 me, What a feeling, Gloomy, Sunday, Miss my sky, Heart & shoulder, Save a little piece of tomorrow, Fool 4 you, Doubled up, London rain, Spirit in you, Aquamarine, Like lovers do, Someone new, Everything changes, Sugar, Out in New Mexico, Heal, Like a Hurricane
Neem gerust een kijkje naar de pics
Organisatie: Depot, Leuven
De lieftallige bevallige Heather Nova heeft een nieuwe plaat uit; songs in al z’n eenvoud en schoonheid geschreven en gespeeld, geënt op haar akoestisch gitaarspel, ondersteund door enkele viool- en strijkerpartijen, maar ondanks haar kristalheldere stem dito emotionele lading zijn de kippenvelmomenten en het beklijvende aspect van het vroegere werk ‘Oyster’, ‘Siren’ of ‘South’ grotendeels op het achterplan geraakt.
Ingetogen, sfeervol innemend materiaal, waarvan “Ride”, “Beautiful storm”, “Maybe tomorrow”, “Out on a limb” en het forser klinkende “Always Xmas” het sterkst boeien.
’The Jasmine Flower’ verschijnt drie jaar na ‘Red bird’ en vijf jaar na ‘Storm’. Het waren cd’s die het ook moesten hebben van een handvol puike songs, maar niet de ganse cd over de meet van de overtuiging trokken. Het is me duidelijk dat ze nu meer dan ooi gerust de tijd mag nemen voor een volgende intens sterke plaat …
Wanneer Heather Nova het exotische Bermuda inruilt voor het sombere Brussel willen we daar maar al te graag bij zijn. Gedurende twee jaar was ze ‘Lost’ ergens in de Atlantische Oceaan. Naar eigen zeggen om de kippen te voeren en haar inmiddels vierjarig zoontje Sebastian op te voeden. Ondertussen werkte Heather ook aan een nieuw album, dat de titel ‘The Jasmine Flower’ meekreeg. Om dit zevende studioalbum te promoten stond Heather Nova op de bühne van een uitverkochte Ancienne Belgique.
Support-act van dienst was de alternatieve indie rockband Scarce. Zelden heb ik zo’n misplaatst voorprogramma gezien. Velen namen de vlucht tot de bar want het half uurtje Scarce was dan ook een echte beproeving. Dit potsierlijke trio bakte er totaal niets van. Slechte songs en een ‘f**k off’ podiumattitude die nergens op leek. Enkel met de knotsgekke podiumbewegingen van bassite Joyce Raskin konden we ons nog aardig amuseren.
Het was dan ook een echte bevrijding toen Heather Nova even na negenen het podium op kwam enkel met een akoestische gitaar. Opener “Ride” uit het nieuwe album werd meteen één van de hoogtepunten van de avond. Melancholisch, ingetogen….Heather Nova op haar best. Zelfs vanuit de verte zag ze er adembenemend uit in een strak wit geborduurd bloemenkleedje…en ja hoor die kristalheldere engelenstem heeft ze nog steeds.
De band kwam op het podium en een stuwende versie van “Heart And Shoulder” werd ingezet. Nova’s begeleidingsband was trouwens in topvorm. Vooral het geniale drumspel van Geoff Dugmore en het wat vreemde, subtiele gitaarspel van gitariste Berit Fridahl waren bij momenten groots. Een volgend hoogtepunt was “Motherland” dat werd opgedragen aan alle moeders in de zaal. Ook het doorbraakalbum ‘Oyster’ kwam ruim aan bod. Het bovenaardse “Heal” en het poppy “Walk This World” werden gepassioneerd opgevoerd.
Tijdens “Fool For You” uit ‘Storm’ nam Heather plaats achter de piano. Alweer een erg intens, emotievol moment.
Halverwege de set bracht Heather twee akoestische songs uit haar nieuwe album. “Beautiful Storm” & “Maybe Tomorrow” staan op het nieuwe ‘The Jasmine Flower’, een album dat voorlopig in België enkel digitaal te downloaden is.
De hit “Someone New” die ontstond door een samenwerking met de Zweedse indiepop band Eskobar stond ook op de setlist. Al is de versie van Heather Nova eerder flauw en te ongeïnspireerd. Zorgde wel voor kippenvel was een ontketende versie van Nova’s allerbeste song, “Island”. Verbazingwekkend loopzuiver gezongen. “Winter Blue”, waarin flarden zaten van Don Henley’s “Boys Of Summer” sloot de mooie evenwichtige live set af. Heather Nova kwam onder luid applaus nog eenmaal terug en nam met een rockende versie van “Renegade” definitief afscheid van Brussel. Een song die ze eerder opnam met Electronic Dance DJ André Tanneberger (ATB).
Heather Nova live kan men gerust weinig verrassend, noch vernieuwend noemen. Wel is Heather Nova nog steeds in staat om ons even uit dit jachtige leven te ontvoeren…naar een wereld vol muzikale schoonheid en eenvoud. La Nova blijft een bewonderswaardige dame waarvoor mijn adoratie onvoorwaardelijk blijft!
Setlist: *Ride *Heart And Shoulder *Blood Of Me *Motherland *All I Need *Not Only Human *Heal *Walk This World *Fool For You *Redbird *Beautiful Storm *Maybe Tomorrow *Someone New *I Wanna Be Your Light *London Rain *Island *Like Lovers Do *Winter Blue *Paper Cup *Renegade
Organisatie: Live Nation
Nederlands 
Français 
