Volgens sommigen verdienen ze de titel van meest gehate band ter wereld, volgens anderen zijn de Canadezen dan weer  één van de beste rockbands ter wereld. Een tot de nok gevulde Lotto Arena bewees ondanks al het namedroppen dat Nickelback nog een grote schare fans heeft in ons Belgenlandje.

Opwarmer van de avond is Monster Truck. De band afkomstig uit Hamilton, Ontario lanceerde met ‘Sittin’ Heavy’ (2016) een tweede album en mag die vanavond deels promoten. De band die deze zomer nog op de affiche van Graspop Metal Meeting prijkte, stelt niet teleur. Hun experimentele rock ’n roll met invloeden uit de hard and blues rock werkt aanstekelijk en het duurt niet lang voor de eerste hoofden gestaag het aangegeven ritme van drummer Steve Kiely volgen. Zanger en bassist Jon Harvey is goed bij stem en toetsenist Brandon Bliss neemt ons bij momenten mee naar de symfonishe rockwereld van Kansas. Mijns inziens een meer dan geslaagde opener die het afzakken naar de arena al waard maakt.

Rond 21.25 u., met een 25-tal minuten vertraging,  floepen de witte spots van de grote rondboog op het podium aan en maakt de duisternis plaats voor een zee van licht. Op het podium verschijnt de band waar de hele avond om draait: Nickelback. Een luid gejoel stijgt op vanuit het publiek en Chad Kroeger en co antwoorden met protest song “Edge of Revolution”. Het lied wordt met zoveel muzikale energie gebracht, dat de mensen op het middenplein bijna letterlijk en figuurlijk uit hun sokken geblazen worden.
Na een hartelijke begroeting door een fris ogende Chad, zonder golvende manen weliswaar, volgen “Something in your Mouth”, “Animals” en “Too Bad”.  Een eerste gevoelige snaar wordt beroerd door “Far Away”, gevolgd door “Photograph”. Romantiek wordt blijkbaar gesmaakt in het publiek en de sfeer doet bij momenten denken aan  een prom night.
Monsterhits als “How you remind me”, “Hero” (Chad Kroeger) en “Rockstar” kunnen (uiteraard) rekenen op veel bijval en zorgen ervoor dat menig stemmetje schor zal zijn de volgende dag.  
Na de geslaagde Foo Fighters cover “Everlong” drukken de Canadezen nog een laatste maal hun stempel met “Burn it to the Ground”.

Hoewel het lijkt alsof we het hoogtepunt van de charmerockers reeds een tiental jaren geleden gehad hebben, bewijst dit optreden dat de band nog steeds in staat is om een zaal in vuur en vlam te zetten. Dit was een meer dan geslaagd optreden waarmee Nickelback overtuigend ‘the haters’ lik op stuk geeft.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/monster-truck-30-09-2016/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/nickelback-30-09-2016/

Organisatie: Live Nation

"We got them singing, now let's get them jumping." Als we die zin op een rock concert horen, dan weten we al dat het goed zit. En goed zat het ook donderdagavond in Vorst bij Nickelback. Ze mogen dan snel als één van de meest gehate rockbands in de wereld gelabeld worden, dat was noch aan het publiek, noch aan de band zelf te merken.

Voorprogramma van dienst was Skillet, een christelijke rockband met lichte goth trekjes en bakken ambitie. En terecht, zo blijkt, want het mag gerust gezegd worden: zelden een voorprogramma gezien dat erin slaagde om het publiek zo vlotjes naar z'n hand te zetten. Reeds vanaf het begin van de set was het publiek enthousiast, geholpen door een charismatische frontman en catchy liedjes. Aan het einde van de set kreeg de band een daverend applaus. België wil ze duidelijk graag terugzien.

Met zo'n doeltreffend voorprogramma is het dus ook niet verbazingwekkend dat het publiek volledig klaar was voor de set van Nickelback. Ze werden niet teleurgesteld. Het concert kwam vlotjes op gang, geholpen door de immense catalogus aan bekende hits waar de band ondertussen al uit kan kiezen. Het was wachten tot nummer 11 (van de 18) voor het eerste liedje van hun laatste album, dat ondertussen toch ook al twee jaar oud is.

Een stevige set dus, grotendeels bestaand uit bekende nummers en goed gebalanceerd tussen snelle en ietwat tragere songs. Geen wonder dat het publiek alsmaar enthousiaster werd. Ook de band zelf leek er steeds meer plezier in te hebben, vermoedelijk geholpen door de shots die ze op het podium achterom sloegen. Contact met het publiek, goedgeluimd onderling gebabbel en stevige songs; de belangrijkste onderdelen van een goed concert waren allemaal aanwezig.

Gehaat of niet, de Belgische fans van Nickelback waren duidelijk tevreden met de passage van hun geliefde band!

Setlist: Animals - Woke Up This Morning - Photograph - Something in Your Mouth - Savin' Me - Far Away - Too Bad - Someday - If Today Was Your Last Day - Rockstar - When We Stand Together - Drum Solo - Gotta Be Somebody - Lullaby - Figured You Out  -How You Remind Me 
Encore: Saturday Night's Alright for Fighting (Elton John cover) - Burn It to the Ground 

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4341
Organisatie: Live Nation