logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (7 Items)

PESCH

Pesch Is The New Orange EP

Geschreven door

De release dateert reeds van juni, maar het duurde even tot onze redactie aan een vinyl geraakte voor een review van ‘Pesch Is The New Orange’. Deze tweede EP van Pesch verschijnt immers enkel fysiek (op splatter-vinyl en opnieuw zonder sleeve of kartonnen hoes), en dus niet op Bandcamp en nauwelijks op YouTube of andere digitale kanalen.
Van deze vier songs kenden we nog maar enkel de vooruitgeschoven single “I Wish I Was An Animal”, een spottende brandbrief tegen alle uitwassen van het mensdom. Muzikaal hebben we Pesch al sterker weten presteren dan met deze relatief trage en hoekige, psychedelische EBM met ijskoude beats. Beter dan dat doen ze op het tweede nummer van de A-kant, “Hurricane”. Geen cover van Bob Dylan, wel een wervelende EBM/synthwave-track over orkanen en andere meteorologische verschijnselen.
De B-kant opent sterk met “We Need A Hit”, een nummer dat ze al live brachten op de releaseshow voor de eerste EP van Pesch. Very tongue-in-cheek uiteraard en een track die gegarandeerd een glimlach op je gezicht schildert. Muzikaal steekt alles heel degelijk in elkaar. Het vierde en laatste nummer van deze EP is “I Feel Like I’m Made In China”. Muzikaal en qua thema lijkt dit een zinderende ode aan of knipoog naar “Hiroschima” of andere tracks van ‘China Town’ van new beat-pionier Nux Nemo (Jo Bogaert). Maar dan met het typische Slabbynck-sarcasme in de lyrics naar het hier en nu gekatapulteerd.
Het trio Vandekerkhof, Slabbynck en Claeys weet op deze tweede EP van Pesch minder te verrassen dan op ‘Melba’ van een jaar eerder, maar er staan ook geen nummers op die teleurstellen. Peter Slabbynck koketteert er op facebook mee dat Pesch enkel middelmatige tot slechte concerten zou spelen, maar in de studio werkt de formule van Pesch vooralsnog uitstekend.
Op naar de derde EP dan maar. Wordt dat dan perzik met tonijn of perzik in blik? Of komt er dan een releaseshow in de Auberge du Pêcheur?

Dance/Elektro
Pesch Is The New Orange EP
Pesch

PESCH

I Wish I Was An Animal -single-

Geschreven door

Eind 2020 zag EBM-trio PESCH het levenslicht met hun debuutsingle “Let’s Invade America”, een hymne die amper twee jaar later met misschien iets meer schroom en voorbehoud zal gespeeld worden op de PESCH-concerten. Kwestie van Poetin niet op ideeën te brengen. Die ene clown is dan wel vertrokken uit het Amerikaanse oval office, er blijven nog te veel clowns over op de hoogste politieke niveaus.
Intussen kunnen we dus al luisteren naar de nieuwe oogst van PESCH. De nieuwe single “I Wish I Was An Animal” is de aanzet van een nieuwe maxi-single/EP die ergens eind april (op vinyl) uitkomt.
De nieuwe single borduurt wat voort op “Low Libido” van de eerste maxi ‘Melba’ en heeft guitige lyrics die vermoedelijk uit de pen komen van Peter Slabbynck.
Muzikaal is er een rake sfeerzettng, maar mis ik in deze bijna-ijzige synthwave toch de pompende, dansbare EBM_beats van pakweg “Let’s Invade America” of “No Handshake”. De ritmes zijn er wel, maar ze zitten misschien niet prominent genoeg in de mix.
De leuke video koppelt de lyrics aan een Masked Singer-parodie. Al bij al een leuke nieuwe single en we zijn vooral blij dat het verhaal van PESCH langer mag duren dan één EP.
https://www.youtube.com/watch?v=mHkVwJ0VMuQ

PESCH

PESCH - Moeilijk om het dansen te weerstaan

Geschreven door

PESCH - Moeilijk om het dansen te weerstaan

PESCH, het EBM-project van Peter Slabbynck, Sam Claeys en Chesko van Red Zebra en Der Klinke, beleefde zijn live-vuurdoop in de B52, als aanloop naar de officiële wereldpremière op de Sinner’s Day voorafgaand aan het W-Festival in Oostende. Daar deelt PESCH de affiche met prestigieuze namen als Front 242, the Neon Judgement, VNV Nation en Whispering Sons. Afgaan is dan geen optie en daarom is er eerst een try-out voor een klein publiek.

PESCH heeft nog maar één EP (‘Melba’) met vier nummers uit. Die werden in Eernegem aangevuld met alweer drie nieuwe tracks. Dat (opgeteld met een reeks aangekondigde concerten na Oostende) belooft alvast voor het voortbestaan van PESCH. Begonnen als een wild idee om de tijd te doden tijdens de coronastilte is dit op kousevoeten uitgegroeid tot een band met allure.
De set in de B52 startte met de nieuwe track “Comming To A Boil”. In plaats van het voor het genre klassieke misttapijt koos PESCH daarbij voor een kleine waterkoker die vooraan op het podium wat waterdamp verspreidde. Leuke gimmick voor de eerste rijen in een clubzaal, maar op een festivalpodium zal dat grapje toch moeten uitvergroot worden.  “Comming To A Boil” was wel meteen het bewijs dat PESCH een ernstig project is: meteen een heel dreigende sfeer en haunting lyrics, volgens het boekje. De rolverdeling is ook duidelijk: Slabbynck krijgt vrij spel aan de microfoon en Chesko en Claeys broederlijk naast elkaar op identieke synths die af en toe backing vocals leveren. En alles wordt netjes live gespeeld.
PESCH gaat verder met drie tracks van de EP: “Low Libido”, “No Handshake” (gaat niet over coronapreventie) en “What’s Wrong With People?”.  De zaal is inmiddels helemaal mee en hoewel de organisator heel duidelijk heeft gemaakt dat er niet gedanst kan worden, zijn er in het publiek enkelingen die de grens aftasten tussen heupwiegen en dansen. Kan ook moeilijk anders, want deze EBM is gemaakt om vleermuizen te laten dansen. Na deze reeks is er nog het op Facebook aangekondigde en ook al op de dansspieren werkende “Sneaker Preacher” om dan helemaal te knallen met “Let’s Invade America”, de grootste hit van PESCH tot dusver. Sam Claeys komt dan vanachter zijn synth om vooraan het podium de backing vocals naast Peter Slabbynck te brengen. Die laatste beëindigt het nummer door zijn monitor eerst te slaan en dan te knuffelen.
De set wordt afgesloten met “Our Accountant Says We Need A Hit, Because We Are Financially Deep In The Shit”.
Kijk, als zelfs het advies van een boekhouder een geslaagd nummer oplevert, dan moet je vooral verder gaan met dit project. H
et publiek in de B52 was overtuigd en er moet al heel wat verkeerd lopen vooraleer het publiek in Oostende of eender welke stad niet ook voor de bijl zou gaan.

Neem gerust een kijkje naar de pics
Pesch - 6/08/2021 (musiczine.net)
Organisatie: B52, Eernegem ism PESCH

PESCH

Melba EP

Geschreven door

'Melba' zo heet de eerste maxi-single van PESCH, de nieuwe band van Red Zebra-zanger Peter Slabbynck samen met Sam Claeys (Red Zebra, Der Klinke) en Geert 'Chesko' Vandekerhof (Der Klinke).
De typische zelfrelativerende Slabbynck-humor blendt perfect met de EBM-sound. De vier coronaproof opgenomen tracks op deze EP zijn “Let's Invade America” (over wat nodig zou zijn bij een herverkiezing van Donald Trump), “What’s Wrong With People”, “Low Libido” (over het libido dat het laat afweten op Valentijn) en “No Handshake”. In tegenstelling tot wat sommige mensen denken, gaat die laatste song niet over corona, wel over polarisatie. “Er is zo veel polarisatie dat zelfs onze eigen handen elkaar de hand niet meer kunnen schudden, laat staan de hand van iemand anders”, zegt Peter Slabbynck daarover.
De korte en grappige lyrics van Slabbynck worden perfect onderbouwd met lekkere, soms dreigende, soms dansbare beats van Chesko en Sam.
Deze ‘Melba’ wordt uitgebracht op een gelimiteerde oplage van 300 exemplaren op oranje vinyl. Daaraan werd bij het persen ook rood toegevoegd, om een perzik-effect te creëren. Dat maakt dat elke maxi er een beetje anders uit ziet en dus uniek is. Het vinyl zit net als het picture disc-vinyl van vroeger in een doorzichtige plastic hoes, zonder artwork.

Elektro/Dance
Melba EP
PESCH
Apricot Records

Wie interesse heeft in een exemplaar, kan een mail sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. De plaat zal ook te vinden zijn in een beperkt aantal platenwinkels.

https://www.youtube.com/watch?v=CubP7NwbgDs

PESCH

What’s Wrong With People -single-

Geschreven door

Na het perfecte getimede ‘Let’s Invade America’ voor de Amerikaanse verkiezingen komt het trio van PESCH nu met de tweede single die een meer universeel thema heeft in de lyrics. Het verrassingseffect is al een beetje weg en dus moet deze single het van zijn intrinsieke kwaliteiten hebben. En die zijn er genoeg. De bijtende lyrics van Peter Slabbynck die je aan het denken zetten (en misschien zo ook wel een glimlach op je gezicht toveren) en haunting en militante EBM van Chesko en Sam Claeys, alsof de jaren ’80 nooit weggeweest zijn.
In april komt de maxi ‘Melba’ in een beperkte oplage uit van PESCH en als alles gaat zoals gepland, staat deze digitale single daar ook op.

Elektro/Dance
What’s Wrong With People -single-
PESCH
 

PESCH

Let’s Invade America -single-

Geschreven door

De ontstaansgeschiedenis van PESCH hebben we op deze site reeds uitgebreid uit de doeken gedaan. Ondertussen kunnen jullie reeds genieten van de eerste single. Voor zover er al strikte definities bestaan voor EBM, beantwoordt “Let’s Invade America” aan alle voorwaarden: pompende gothic beats en opruiende, korte lyrics. Muzikaal heeft deze track meer te bieden dan de gemiddelde EBM-track, met melodieën die heel organisch in elkaar overgaan. Dit kan zich meten met het beste dat dit genre in dit land voortgebracht heeft.  Als er zo nog een paar volgend, wordt het een heel leuk feestje op de Sinner’s Day in Waregem.

Dance/Elektro
Let’s Invade America -single-
PESCH

https://pesch.bandcamp.com/releases
https://www.youtube.com/watch?v=eBRqv6FVV64

PESCH

PESCH - Mag ik nu verder de invasie van de USA voorbereiden?

Geschreven door

PESCH - Mag ik nu verder de invasie van de USA voorbereiden?

Peter Slabbynck van Red Zebra en Chesko (Geert Vandekerkhof) van Der Klinke hebben samen een nieuw project opgezet. Voeg daarbij Sam Clays die zowel bij Red Zebra als Der Klinke speelt en je hebt het trio PESCH.
Dat wordt een EBM-knaller en er zijn reeds een handvol songs klaar. Musiczine mocht al eens gaan luisteren en hoorde twee tracks die een tip van de sluier lichten. Denk aan een mix van het beste van Star Industry, Praga Khan, Enzo Kreft en Signal Aout 42.
In dit interview doet Peter Slabbynck het relaas van PESCH.

Hoe is dit project op de rails geraakt?
Peter: Zoals zoveel artiesten had ik door de coronacrisis plots heel weinig om handen. Er was voor 2020 heel wat gepland voor de 40ste verjaardag van “(I Can’t Live In A) Living Room”. Gelukkig kon ik terugvallen op akoestische shows met een beperkte bezetting, maar er bleef nog veel tijd om te doden. Daarop vielen twee zaken samen: mijn eindeloze verzameling Atoma-schriftjes waarin ik allerlei songtitels en lyrics noteer en een vroeger idee om ‘ooit’ eens samen muziek te maken met Chesko. Ik had al een paar keer laten vallen dat ik al heel lang zin heb om eens iets in elektro te doen. Dat viel niet in dovemansoren.

Wij mochten al even luisteren, maar zet de lezers eens op het juiste spoor. Wat wordt PESCH?
Peter: Het wordt Electronic Body Music, met twee voeten vooruit. Chesko levert de beats en de synths. Denk aan het vroegste werk van Front 242 en The Neon Judgement. Of aan het oudere werk van The Human League, op ‘Travelogue’. Chesko levert topwerk af: stevig, donker en dreigend, en ik moet als zanger - in de beste EBM-traditie - enkel een paar rake zinnen toevoegen. Maar eigenlijk zijn we met drie zangers, waar bij iedereen zijn eigen manier van zingen heeft. Dat is interessant om de nummers vocaal verder aan te kleuren.

Er zijn al een handvol nummers klaar? Vertel!
Peter: Twee zijn er zo goed als klaar. Dat zijn “What’s Wrong With People” en “Let’s Invade America”. Die laatste track willen we uitbrengen op de dag van de Amerikaanse verkiezingen, 3 november dus. In mijn lyrics wil ik op het snijvlak zitten tussen ernst aan de ene kant en anderzijds satire en humor. Voor wie mij al langer volgt: PESCH neem ik een heel stuk ernstiger dan bv. indertijd de John Lennon Riffle Club. In PESCH zit veel humor, maar we doen dit niet even snel voor de fun. Ik wil er dus echt wel tijd en energie in investeren. Hoever we geraken, zien we wel.

“Let’s Invade America” is een sneer naar Donald Trump, mag ik veronderstellen?
Peter: Tuurlijk. Die man is al een grap op zichzelf. Je kan Trump niet overtreffen in absurditeit. Daar kan je als songschrijver gewoon niet meer over met een grappige tekst. Als het straks slecht afloopt in de USA, zit er niks anders op dan een interventiemacht te sturen. Een invasie dus.

Hoe gaat PESCH te werk?
Peter: Het voordeel van de formule van PESCH is dat de composities vlot vooruit gaan. Chesko componeert en speelt alles in in zijn thuisstudio en ik bedenk bij mij thuis de lyrics zodra ik de track op de mail krijg. Al heb ik meestal wel een titel in gedachten. Het is een heel andere dynamiek dan bij Red Zebra, waar het allemaal iets complexer is. Met een band heb je misschien twee maand nodig voor één nummer, terwijl wij met PESCH - bij wijze van spreken - elk half uur een kunnen maken. Intussen is dus ook Sam Claeys lid van  PESCH. Als je weet dat PESCH de samentrekking is van de eerste letters van onze voornamen (Peter en Chesko), dan was het logisch dat er nog iemand met een S in de voornaam mee komt doen. De verwijzing naar het Franse pêche (perzik) geeft iets fris aan het project. Maar een perzik is natuurlijk geen onschuldig stuk fruit. Vraag dat maar aan The Stranglers. Zou het Franse woord voor zondigen daarom pécher zijn? Om maar te zeggen dat nummers over sex niet uitgesloten zijn.

Komen er optredens met PESCH ?
Peter: Dat is zeker de bedoeling. De première gaat naar de Sinner's Day dag, op 11 augustus in Waregem waar we meteen op de affiche staan met Front 242 en The Neon Judgement. Maar eerst wat try-outs in de aanloop. We moeten zeker mikken op Duitsland, maar zolang we met het coronavirus te maken hebben, heeft het weinig zin om veel plannen te maken. De muziek van PESCH is ook niet bedoeld om van te genieten aan een tafel en een stoeltje, zoals de coronaconcerten vandaag.
Nummers uitbrengen is in deze omstandigheden dan een stuk makkelijker. Zo kunnen we misschien al een interessant repertoire opbouwen tot we met PESCH concerten gaan spelen waarop de mensen uit de bol gaan. Ik heb meer dan genoeg ideeën voor songtitels en lyrics. We zijn nu nog vooral bezig met het creatieve en nog niet met het zakelijke. Werk genoeg. En vooral veel fun. Maar een maxi voor volgende zomer met een vijftal nummers moet zeker haalbaar zijn.

Voor jou is dit niet het eerste project naast Red Zebra
Peter: Ik moet af en toe kunnen uitbreken. Nu met al die regeltjes die we moeten volgen tijdens de viruscrisis heb ik dat gevoel nog meer dan anders. Er wordt al eens geïnformeerd naar een reünie van De Lama’s - wat ik zeker niet uit de weg zou gaan -, voor Red Zebra heb ik nog zaken die ik wil uitwerken, en er is nu PESCH, en dan ben ik nog Nederlandstalige teksten aan het schrijven voor een mogelijk nieuw project. Voor buitenstaanders lijkt het er misschien op dat ik een chaoot ben, maar ik heb al die uitlaatkleppen tijdens maar ook buiten corona. Financieel gezien zou ik me misschien beter enkel toeleggen op mijn werk als zelfstandig copywriter of vertaler, maar dat zit niet in mijn aard. Ik aard niet in één hokje.

Komt er behalve van PESCH nog nieuw of heruitgebracht materiaal uit binnenkort?
Peter: De vinylverkoop boomt heel hard op dit moment. Dat biedt mogelijkheden. Heruitgaves van Red Zebra, of zelfs De Lama’s, op vinyl zou ik graag voor elkaar krijgen. Maar zelfs met die grotere interesse voor vinyl blijft er het feit dat je als band je muziek het makkelijkste verkoopt na een optreden. Zolang er maar met mondjesmaat optredens zijn voor telkens een beperkt publiek, zullen weinig bands investeren in nieuwe muziek. Ik zie wel voordelen aan de hele situatie, met name voor Red Zebra. Het zal mogelijk nog even duren vooraleer de buitenlandse bands en artiesten opnieuw massaal op tournee komen naar ons land. Als de concertzalen coronaproof blijven organiseren of als ze straks opnieuw zoals vroeger kunnen werken, zal dat in de eerste plaats zijn met Belgische bands. Maar je vroeg naar vinyl? Wel er zit er een speciale heruitgave van “Living Room” aan te komen. Dat wordt iets voor het voorjaar.

“Living Room” van Red Zebra blijft na 40 jaar een onverwoestbare klassieker. Ben je nog steeds tevreden met dat nummer?
Peter: Het was oorspronkelijk slechts het B-kantje van “Innocent People”, maar het is inderdaad ons bekendste nummer geworden. Ik ben er nog steeds fier op en ik ben dankbaar dat ik dankzij dat nummer al die kansen gekregen heb. Maar het blijft zelfs na al die jaren een vreemd nummer in de set van Red Zebra. Ik ben nog net iets meer fier op de nummers van ‘Bastogne’.
Ik kan alleen maar hopen dat PESCH hier en daar ook de nodige aandacht krijgt. Het zijn ook andere tijden, wellicht zou “Living Room” nu weinig kansen krijgen. En mag ik nu verder de invasie van Amerika voorbereiden?