logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

The Scabs

The Scabs - Puur en onversneden rock’n’roll met een gevoelige snaar

Geschreven door

The Scabs , onze Vlaamse Rolling Stones, startten hun verhaal opnieuw in 2007. Ze gaven enkele Rewind sessies en er werden zelfs enkele festivals meegepikt . Na al die jaren is er nu een eenmalig zaalconcert, een zo goed als uitverkochte AB.
Hier schuilt duidelijk iets meer achter , want binnenkort verschijnt na twintig jaar een nieuw album ‘Ways of a wild heart’. Aanvankelijk was een EP de bedoeling, maar kijk, creativiteit is Swinnen en C° niet vreemd om er een full album van te maken . “Turn it up” is momenteel het voorsmaakje …
Het was niet zo vanzelfsprekend na de dood van hun bassist Fons Sijmons (2013) de draad op te nemen. Samen met Willy Willy en Frankie Saenen zijn ze versterkt met een nieuwe bassist, een toetsenist en twee bevallige zangeressen. Een uitgebreid collectief dus!


Tja , die Scabs , zij zetten de Belgenpop op kaart tussen ’83 en ‘95, met absolute hoogtepunten tussen ’88 en ’93, waarbij iedere pop- en rockliefhebber zijn favoriete artiest in de plaatselijke parochiezaal, CC of festivaltentje kon zien. Inderdaad, hun broeierige, intense en opzwepende rocksets liet niemand in die tijd onberoerd. Natuurlijk kijk je dan naar zo’n nostalgisch moment uit …
Guy’s stem is nog altijd even herkenbaar en indringend sterk en Willy Willy blijft nog steeds een fantastische houterige gitarist die veel lof oogst bij het publiek.
Ze gingen van start met die nieuwe single. Nummers van het komend album zaten mooi verdeeld in de ganse set. Een goede zet, een geslaagde keuze en een rocksound die ze door de jaren nog niet hebben verleerd . Toegegeven die songs zijn softer en blijven minder aan de vingers hangen, maar niet getreurd , de kerstman lonkt deze dagen voor onze wishlist …
De oude nummers , daar komt het publiek nog steeds voor ! En dan kom je snel op een rits classics uit “Crime wave baby”, “Hard Times”, “Time”, “Nothing on my radio”, “Let’s have a party”, “Robbin’ the liqour store”, “I need you” en “Funky little lady” , die door iedereen luidkeels werden meegezongen en gebruld! Bruisende , swingende kleppers , en net als in de oude dagen een zangstonde, die vanavond de AB inpalmden .
Het warme onthaal sterkte de band. Geen moment verveelden we ons. Puur en onversneden rock’n’roll met een gevoelige snaar . Het optreden was in een mum van tijd voorbij en graag hadden we na 1h45 nog héél wat (meer) nummers willen horen. Ze hebben al een repertoire om u tegen te zeggen.

Hun ‘rock in a free world’ is in het geheugen gegrift. Deze bende retrorockers zijn hun (wilde) haren nog niet kwijt en verblijdden tijdens deze donkere dagen menig rockhart! Het staat buiten kijf dat ze nog steeds als de beste kunnen rocken . Dit rockverhaal is met de nieuwe plaat en de frisse wind nog niet aan z’n einde …

De support act Too Tangled was alvast ook de moeite . Too Tangled is een Gents duo, multi-instrumentalisten, die zich naar eigen zeggen aan indie-electro-rock wagen. Roeland Vandemoortele neemt de zang, gitaar en drumbeats voor zijn rekening.  Aan zijn zijde staat Eva Buytaert die vocaal ook sterk uit de hoek komt. Zij zorgt nog voor een  prachtig staaltje viool en keys.
Ze zijn al een vijftal jaar bezig en  in april verscheen reeds de derde ‘Stay restless’. Electro, psychedelica en beats zijn mooi verweven.  “All sad clowns” scoort momenteel erg goed en zeker ook in landen als Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland. Natuurlijk kon een cover als “Eisbär” van Grauzone als eerbetoon niet uitblijven .
Hun breekbare, tedere en onrustige ,chaotische nummers boeiden. Een doorbraak is meer dan verdiend.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/too-tangled-12-12-2014/
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/the-scabs-12-12-2014/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

The Scabs

Vermakelijk en Nostalgisch - The Scabs

Geschreven door

 

Onder de slogan: “’t is Begun”, trapte cultuurbeleidscoördinator Dirk Ghys het nieuwe Gistelse cultuurseizoen af. Hiervoor had hij niemand minder dan The Scabs naar CC Zomerloos gehaald voor een toch wel uniek zaaloptreden in de regio. The Scabs deden Gistel aan als deel van hun exclusieve zomertournee. Dit optreden in de grote zaal van Zomerloos was 1 van de 4 unieke indooroptredens die de populaire Belgische band deze nazomer gepland had. Zomerloos liep dan ook aardig vol voor Guy Swinnen en de zijnen….en als toemaatje kregen we de coverband Sparkling Pistols er nog bovenop!

Voorprogramma Sparkling Pistols bleek de ideale opwarmer voor wat komen zou. Deze coverband is een bont allegaartje met o.a. leden uit Gorki, Ozark Henry & Revenge 88. Gitarist Misten van Revenge 88 stond hier trouwens enkele maanden terug ook al, toen in het voorprogramma van het Britse Nazareth. De leukste van deze bonte bende was zonder twijfel zanger Luc Dufourmont die ons met scherpe, grappige en soms ook platvloerse commentaren doorheen het oeuvre van de Sex Pistols loodste. De ‘fuck off’ houding leidde tot enkele hilarische momenten, net zoals Johnny Rotten & co het hen hadden voorgedaan. De hommage aan de Sex Pistols mocht er zijn, alleen stond de volumeknop te veel naar rechts gedraaid, waardoor het zonder oordopjes echt gevaarlijk werd.

Gelukkig hadden The Scabs even later beter begrepen dat je niet per se met de gehoorpijngrens moet flirten. Verwonderlijk dat er in deze multifunctionele hal een quasi perfect geluid werd geproduceerd. Al vanaf de start met: “Keep On Driving” lieten Guy Swinnen, Willy Willy, Frank Saenen en nieuwkomer Geert Schuurmans zien dat ze er zin in hadden. Bijgestaan door twee bevallige backgroundzangeressen brachten ze een sound om handen en vingers bij af te likken. “Let’s Have A Party” knalde even later door de boxen…en dat werd het ook… een authentiek, nostalgisch Belpop feestje! Of wat dacht je van de setlist met o.a. “I Need You”, het akoestische “Stay”, “Time”, “Nothing On My Radio” en het uitbundige meegebrulde: “Hard Times”.
Ook de fans van het oudere The Scabs werk kwamen aan hun trekken. Een sublieme versie van “Matchbox Car” en de song waarmee het voor de band allemaal begon: “So Called Friends” refereerden naar de beginperiode .

Sinds de reünieconcerten in AB (september 2007) kon men The Scabs regelmatig live meemaken. Helaas brachten de weinige studiobezoeken geen nieuwe plaat op. Slechts één nieuwe single: “Why?” zag ondertussen het levenslicht. Deze single werd opgenomen om de verzamelaar ‘The Singles’ (2010) wat extra aandacht te geven. Die single werd live ook heel overtuigend gebracht, wat ons deed verlangen en hopen dat er ooit nog eens een volledig nieuwe The Scabs plaat komt. Sterke versies van de The Clash cover: “Londen Calling” en die andere klassieker: “Rockin’ In The Free World” (zowaar eigenlijk een The Scabs klassieker) bevestigden alleen maar ons vermoeden dat deze Belgische rocklegendes anno 2012 nog steeds bestaansrecht hebben en nog helemaal in staat zijn om een publiek een zeer vermakelijke, nostalgische rockavond te bezorgen.
Gistel genoot….dat moeten we meer doen Dirk!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-scabs-29-09-2012/

http://www.musiczine.net/nl/fotos/sparkling-pistols-29-09-2012/

Organisatie: CC Zomerloos, Gistel   

 

 

The Scabs

The Scabs - ‘30 years of rock’n roll’

Geschreven door

‘30 years of rock’n roll’ .. The Scabs, één van de iconen van de Belgenrock, startten hun verhaal opnieuw in september 2007 en gaven enkele ‘Rewind’ concerten in de AB en pikten een festivalletje mee, waaronder Werchter Classic, de Lokerse Feesten en Suikerrock!
Hun herfstoffensief gaven ze glans met een boek dat een lijvig en rijk geïllustreerd levensverhaal beschrijft en een compilatie van 30 singles in 30 jaar … nummer 31 “Why”, een nieuwe song, werd afgelopen zomer uitgebracht. Het was de aanzet om de fans nog eens bij elkaar te krijgen voor een toffe reünie, het publiek nog eens lekker dicht te pakken, te voelen en ervan te genieten. Naast dit feestje in de Lotto Arena, zijn er vooralsnog geen plannen. Dus kan het wel de allerlaatste keer zijn. Ze konden dus voor een volle Lotto Arena gaan.
The Scabs zetten de Belgenpop op kaart tussen ’83 en ‘95, met absolute hoogtepunten tussen ’88 en ’93, waarbij iedere pop- en rockliefhebber zijn favoriete artiest in de plaatselijke parochiezaal, CC of festivaltentje kon zien. Inderdaad, de broeierige, intense en opzwepende rockset liet niemand in die tijd onberoerd.

De reünieconcerten waren dan ook pure nostalgie, die z’n orgelpunt besloot op deze barre winteravond. Op het rock’n’roll event waren een resem gastmuzikanten uitgenodigd, zonder veel poeha. De muziek primeerde dus bij Swinnen en C°, die The Clash en Neil Young & The Crazy Horse hoog in het vaandel houden. Naast vaste hand Willy Willy op gitaar, waren verder Jan Hautekiet op toetsen en Frankie Saenen op drums, die z’n strepen al verdiende bij de Kids, van de partij. De Fons, die de ‘early years’ van The Scabs bepaalde op bas, hadden ze er graag bij gehad; ze gaven hem een hart onder de riem. Twee backing vocalistes vulden aan en verwezenlijkten een knappe samenzang.
Twee uur Classic Rock hoorden we. Vuurwerk, want meteen kregen we een paar straffe strakke, broeierige opbouwende songs te horen als “Come on”, “You don’t need a woman”, “Little lady” en “Let’s have a party”. Op nog geen half uur tijd slaagden ze erin de ganse Lotto Arena in te palmen. Die laatste song was een swingende, bruisende klepper, waarbij het publiek luidkeels het refrein kon meezingen en in de handen klappen.
Swinnen staat ook niet in het middelpunt, wat vroeger al te vaak was, maar liet ruimte voor z’n begeleiding en backing vocalistes. Even overtuigend klonken “Crime wave” en “Don’t you know”, die een stukje vaardiger en sneller werd gespeeld. Tjenne Berghmans, die Willy Willy nog verving, sloot aan voor twee songs, “Seven seas” en “She’s jiving”, en kreeg ruimte voor een intense solopartij. Op “Keep on driving” kon Hautekiet dan eens loos gaan op de toetsen. Ontspannend, los, aangenaam en kleurrijk was het wel allemaal wel, hoor. Na de intens spannende rocksongs was er het sfeervol ingetogen “Can’t call me yours”.
Tweede gast was Wimmeke Punk, boezemvriend van de Swinnen, die “Halfway home” meezong en de zaal een tweede keer in lichterlaaie bracht met z’n Wolf Banes klassieker “As the bottle runs dry”. Schitterend gewoonweg hoe de song in het geheugen was gegrift en werd gedragen door een enthousiast publiek.
Drummer Frankie Saenen sloeg na “Crystal eyes” een good time rock’n’rollende “Four aces” en zong een krachtig CCR nummer “Fortunate sun”. Een andere cover hoorden we met Mauro, “Boys keep swimming” van Bowie, die net als op het gedreven gespeelde “Matchbox car” er een stevige draai aan geeft. Mooi alvast! Na “Medicine man” en de huidige single “Why”n die door het publiek nog wat moet gesmaakt worden, was de weg geplaveid naar een finalereeks, “Hard times”, “I need you”, “Time” en “Nothing on my radio”. Songs die geen verdere uitleg meer hoeven, maar pure ‘90s nostalgie uitstralen. Een uitgesponnen slepende “Robbin, the liquor store”, waarin riffjes en refreinen van “The magnificent 7” zaten verweven, besloot de fijne reeks classics.
Het warme onthaal sterkte de band. In de leuke bis hoorden we een snedige “So called friends”, eerste single ooit dertig jaar terug, en een niet te ontbreken “Rockin’ in the free world”, waarbij alle gastmuzikanten op het podium een paar pittige, heerlijke, dravende gitaarpartijen uitsloofden op z’n Crazy Horse. En net als op “Robbin, the liquor store” kon Willy Willy zich eens laten gaan! Terecht, want hij is één van die bepalende figuren, die de Belgische rock kleur en elan gaf. Het was een eerbetoon aan hun Fons en een waardig slot om alle fans te bedanken door al die jaren.

The Scabs speelden een sterke strakke en strijdvaardige set. Jawel, Puur en Onversneden rock’n’roll zonder al te veel blablabah. Ze konden stevig van leer trekken en hadden enkele rustpunten ingeschakeld. Ze beleefden spelplezier en hielden het uitermate boeiend met hun gevarieerde broeierige gitaarrock. In goede doen dus!Dit was een concert dat nazinderde, die menig rockhartje deed versmelten; een bende retrorockers, die hun (wilde?) haren nog niet kwijt zijn …

Support was Intergalactic Lovers, die de laatste twee jaar al meerdere prijzen in de wacht sleepten als beloftevolle band. Ze speelden bij onze aankomst een overwegend intimistische set, rakende nummers die door het publiek al vroeg op de avond op een berenknuffel werden ontvangen!

Organisatie: Live Nation