logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Wolvennest

Nachtmaer + Wolvennest – Een spirituele totaalbeleving

Geschreven door

Nachtmaer + Wolvennest – Een spirituele totaalbeleving

Een spirituele totaalbeleving kregen we met het duo optreden Nachtmaer + Wolvennest.
De Black Metal formatie Nachtmaer - die in Aalst een thuismatch speelde - en Wolvennest weten goed genoeg de donkere ziel muzikaal te voeden. Elk op hun eigen wijze.
Trouwens, we bezochten voor de eerste maal de Cinema in Aalst; de gemoedelijke 'underground' sfeer die er heerste, was een meerwaarde tijdens deze duistere nacht…

Nachtmaer (*****) is het solo project rond Snoodaard van de band Kludde. Kludde heeft een paar bijzondere platen uit en hun optredens verwijzen naar o.a. de folklore uit eigen streek , die nu net de donkere gedachten naar boven doen borrelen. Nachtmaer grijpt iets meer terug naar de basis van de meer pure Black Metal. Er is de link naar demonische wezens, heksen en de typische folkloristische verhalen bij Nachtmaer zijn niet ver af. Er wordt vaak wordt gezongen in eigen dialect, het maakt dit project (net Als Kludde) een uniek totaalbeleving. Enkele gastzangers zijn erbij, de ene met een ietwat rauwere stem dan de andere; bij sommigen spreekt het visuele effect en de kledij wat meer in het oog. O.m. de zanger Acharantis op “Mijn vlucht door de nacht” en Ronarg op “I Am the Nightmare”. Leuk weetje, de song “Drievoudschart” werd gebracht door de originele zanger en medeoprichter van Kludde Uglúk. Hij bracht in duet met Cerulean “Het zout der Mistroost” , waar de band mee afsloot. De veelzeggende beelden van paarden en heksen op het scherm onderstrepen het duistere van hun muziek.
Een indrukwekkende eerste stuk dus met vooral songs uit de plaat 'Van De Mare Bereen' van Nachtmaer , wordt dan vervolgd met songs uit het Kludde oeuvre, van “Het Zout Der Mistroost”  naar het tot de verbeeldingsprekende tweeluik “Slecht Geldj I: Pact Gesloeten” en “Slecht Geldj II: Pact Verbroeken”; Kludde verruimt en verlaat het pad van pure Black Metal binnen die donkere brij. Nachtmaer heeft ons goed opgewarmd.

Het duistere ritueel, die de fantasie prikkelde en je zintuigen op scherp zet, is wat Wolvennest (*****) zo uniek maakt in dat donkere metal wereldje. De zangeres biedt een duidelijke meerwaarde en ze heeft geen bindteksten nodig om haar publiek te hypnotiseren. De band is sterk op elkaar ingespeeld. De band laat gewoon de muziek voor zich spreken; de bitter weinige aanspreking stoort allerminst.
Songs als “All The Black”, “Ritual Lovers”' en “The Dark path to the Light” weten al direct te overtuigen.
Wolvennest staat op scherp en weet meer dan een uur lang te enthousiasmeren met die sound. Wat een muzikale beleving. . "Eens onder invloed van Wolvennest zijn hypnotiserende invloed, is geen terugweg meer mogelijk. Een betere spirituele ervaring, binnen die duistere trances, bestaat er niet.", schreven we dikwijls.

We bleven geboeid luisteren en bleven verweesd achter. De intiemere locatie van de Cinema in Aalst was meer dan goed gevonden voor zo’n bands. We waren diep onder de indruk van deze duistere wervelstorm, die ons een spirituele totaalbeleving bracht.

Organisatie: Rock'n Load Concerts ism Cinema, Aalst

Wolvennest

Wolvennest - Rauw, vuil, donker en mysterieus

Geschreven door

Dread Sovereign, Saturnalia Tempel, The Ruins of Beverlast en Wolvennest.

Vanavond stond een mooi metalprogramma op de bill. Wolvennest zou voor het eerst in de grote zaal van de AB spelen, waarbij volgens Facebook minstens 413 aanwezigen zouden zijn. Niet slecht, voor een groep met Brusselse roots. Maar eerst was het tijd aan de drie eerste bands om het publiek op te warmen.

Eenmaal toegekomen was er al veel volk in de zaal aanwezig. Het podium was al in thema aangekleed met kaarsenhouders, wierrook, skulls, beenderen met rauw vlees aan, etc.

De eerste band van deze avond was het Ierse Dread Sovereign***. De band bestond uit één basgitarist, één gitarist en een drummer. De vocals deden me vaak denken aan die van Bruce Dickinson (Iron Maiden), maar dan met rauwe screams ertussen. Wanneer ik keek naar het uiterlijk van de gitarist, kon het niet anders dat Kirk Hammett (Metallica) zijn idool is, maar wat doet het er toe? Hij speelde retestrakke solo’s wat deze band meteen naar een degelijk niveau tilt. Dread Sovereign speelt een mix van doom, death- en black metal in een jasje van de jaren ’80.  De zanger stond heel actief op het podium en probeerde het publiek mee te nemen. Vele vuisten en metalhanden werden nu al geheven in de lucht. De band had ook visuals met zich mee: een oude Duitse speelfilm, maar persoonlijk vond ik dit niet passen bij hun muziek en verre van een meerwaarde. Wat mij betreft mogen ze dit de volgende keer achterwege laten. Toch werden ze alom gesmaakt door het publiek en werden er reeds vele metal-vuistjes gebald in de lucht.

Volgende in de rij was Saturnalia Temple****, wat mij betreft de verrassing van de avond. Deze band uit het metal hoogland Zweden ging ons een staaltje rauwe doom metal spelen. De basgitaar stond lekker luid en klonk heel rauw. De gitaar stond volgens mijn muzikaal oor in drop-B gestemd en klonk hierdoor af en toe out-of-tune, wat totaal pastte binnen de sound van de band. Vaak moest ik denken aan bands als Eyehategod, Weedeater, Electric Wizard en consoorten. Ook Saturnalia Temple had visuals mee, die heel erg psychedelisch waren en deze keer wel klopten binnen het plaatje. De gitarist vuurde geregeld solo’s op ons af en de nummers waren repetitief, luid, rauw, traag in opbouw. Ik genoot keihard van deze set en verlangde bij afloop enkel naar meer.

Laatste ‘opwarmer’ van de avond waren The Ruins of Beverlast**. The Ruins of Beverlast speelt extreme, chaotische metal met een heel erg zuivere metallic sound. Ze konden mij echter totaal niet bekoren. De drums waren binnen de keiharde sound die de band nastreeft te zwak: een dubbele basdrum zou meer gefit hebben. Ook waren alle songs een kakafonie van allerlei ritmes en melodieën, maar zonder logische transitie. De vocals waren ruw, en vond ik het beste aan deze band. Ik kon niet anders dan het na vier nummer bij bekeken te houden.

Na de mooie gevarieerde, eerste brok bands was het tijd aan headliner van de avond: Wolvennest****. Ik vind het niet onterecht om hen een superband te noemen, gezien Wolvennest bestaat uit leden die ook actief zijn in Arkangel, La Muerte, Length of Time, Lvthn en Mongolito. De band is actief sedert 2016 en heeft reeds vier platen op hun palmares staan: hun laatste, ‘Vortex’ dateert uit 2019.

Van zodra Wolvennest begon met spelen , was mij meteen duidelijk hoe majestueus ze klonken. Hun show was voorzien van vette visuals en ze speelden een uur lang zonder enige bindteksten. Wat mij betreft was dit ook niet nodig, want het publiek werd duidelijk opgeslokt door de band. Het geluid was puik geregeld en ook de belichting zat compleet goed. De zangeres deed het fantastisch goed en stond er als een bus. Haar stem klonk puur en heel beladen. Ook hoe ze haar synths bespeelde, alsof het haar kindjes waren, vond ik geniaal om te zien. De band bestond welgeteld uit drie gitaristen, de zangeres/toetsenist, een bassist en een drummer. Kirby Michel (Arkangel/La Muerte/Length of Time), bezieler van de band, stond in zijn blote, bolle pens gitaar te spelen en deed mij al snel denken aan Matt Pike van de band “Sleep”. Sowieso een groot en terecht compliment: want Kirby vind ik een schitterende gitarist. De show was voorzien van ferme, op maat gemaakte visuals en het publiek reageerde razend enthousiast op hun set. De band heeft een compleet eigen sound die klinkt als een mix van jaren 70-Krautrocksounds en Noorse vroege 90’s black metal (bron: wolvennest.bandcamp.com), wat hen zo ongelooflijk cool en relevant maakt binnen de huidige Belgische metalscene.
Ze speelden bovendien een mooie mix van nummers uit de platen ‘VOID’ (2018), ‘VORTEX’ (2019) en ‘WLVNNST’ (2016). Een ideale setlist, me dunkt.
Moest ik tourpromotor zijn, zou ik hen snel op tournéé sturen met Zeal & Ardor. Want dit verdienen ze nu al keihard. Ik hoop dat de heren en dame van Wolvennest het nog ver mogen trappen.

Vanavond was een avond vol rauwe, donkere, vuile en mystieke metal. Voor herhaling vatbaar! Merci AB voor de mooie programmatie.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/wolvennest-29-02-2020.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/the-ruins-of-beverast-29-02-2020.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/saturnalia-temple-29-02-2020.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/dread-sovereign-29-02-2020.html

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

Wolvennest

Wolvennest - Soul Grip - Splendidula - Pothamus - Donkere spirituele ervaring, duistere trances

Geschreven door

Wolvennest - Soul Grip - Splendidula - Pothamus - Donkere spirituele ervaring, duistere trances
JK Paddestoel
Groot-Bijgaarden

Artifacts From the Tagent Universe is een organisatie die bands binnen black, doom, sludge en andere duistere omkadering een podium plaats wil geven. Eerder zorgde dit voor een gesmaakt optreden van Ashtoreth in B52, Eernegem op 19 oktober. Op 26 oktober zakten we af naar de kelder verdieping van JK Paddestoel. Een zeer tot de verbeelding sprekend omgeving, waardoor je letterlijk underground leek te vertoeven, perfect passende binnen het concept van de avond. Namelijk een donkere spirituele totaalervaring, boordevol duistere trances die je de keel dicht knijpen.

Bij het afdalen van de trappen, voelde het aan alsof de deuren van de Hel letterlijk open zwaaiden. Dit ondanks de vriendelijke bediening bij het binnen komen, de gemoedelijke atmosfeer, en de gezellige lichtjes aan de toog die ons in een vroege kerstsfeer deden belanden.

Pothamus (*****) opende de avond op een zeer gevarieerde wijze. Door in golvende bewegingen tewerk te gaan, dit zowel vocaal als vooral instrumentaal, zet de band je voortdurend op het verkeerde been. Enerzijds zijn er die zalvende drum, bas en gitaar lijnen. Anderzijds worden oorverdovende mokerslagen uitgedeeld die ervoor zorgen dat de poorten van die Hel letterlijk open zwaaien. Het experimenteren met donkere geluiden, de zeer tot de verbeelding sprekende beelden op de achtergrond, en drie muzikanten die met waanzin in de ogen de aanhoorder meesleuren naar die eerste duistere spirituele totaalervaring, zorgen ervoor dat we letterlijk door elkaar werden geschud en voor het eerst met de angst in de ogen, onze eigen demonen nog maar eens strak in de ogen kijken.

Splendidula (****) is nauw verbonden met de organisatie van dit evenement, daarvoor verdienen ze een extra pluim op hun hoed. Dit geheel terzijde. Drum en gitaarlijnen die langzaam maar zeker opborrelen tot een kookpunt, zoals de lava bij een vulkaanuitbarsting. En als donkere kers op de taart die veelzijdige stem van Kristien Cools, vormen de rode - of eerder zwarte - draad in de set van Splendidula. Kristien haar inbreng laat ook nu weer een diepe indruk na, maar vooral valt ons op dat iedereen binnen deze band meer dan ooit dezelfde richting uitkijkt. Bij het begin van elke song is dat zelfs met de rug naar het podium, tot de song open barst in een ijzingwekkende aardverschuiving schipperend tussen Hemel en Hel, ergens in het vagevuur. De band bracht trouwens enkele nieuwe nummers naar voor, waaraan ook Pieter zijn vocale bijdrage leverde. Het zorgde voor een intensieve kruisbestuiving tussen zijn stem en deze van Kristien die nog meer door je hart boort dan voorheen. Een extra meerwaarde binnen de band, wat trouwens smaakte naar meer. Hoe veelzijdig Kristien haar stem wel is, bewijst ze trouwens als de muziek even stil valt en haar stem volledig de hoogte ingaat. Waardoor de zaal met verstomming wordt geslagen, door zoveel kippenvelmomenten op enkele seconden. 
Afsluiten deed Splendidula met het wondermooie “Somnia”. Maar op basis van die paar nieuwe songs, waarin verrassende wendingen merkbaar zijn, is het vooral uitzien naar nieuw werk van Splendidula. Die nieuwe plaat zou er volgend jaar moeten aankomen
Kortom: De grote sterkte van deze band is een intensieve doom atmosfeer combineren met een tot de verbeelding sprekende vocale aankleding. Dat zet de band ook nu weer eens in de donkere verf, met als extra toevoeging de vocale inbreng van Pieter wat smaakt dit dus vooral naar meer van dat.

Zwartgeblakerde black metal in de underground omgeving van een kelder? Perfecte locatie voor een band als Soul Grip (*****). De band houdt zoveel van het donker dat de blauwe spot die op hen scheen storend werkte.  Het werkte hen wat op de heupen, maar na de spot zelf wat te hebben verzet, werden de registers vlug volledig open getrokken. De muziek die Soul Grip  brengt is zodanig intensief en duister dat het inderdaad enkel tot zijn recht komt in het pikkedonker van de nacht. Na een langzame instrumentale intro, wordt het tempo op een zodanig verschroeiende wijze tot een hoogtepunt opgedreven waardoor de muren in de kelder beginnen te trillen, en de temperatuur nog meer stijgt. De frontman schreeuwt niet alleen zijn woede op een zeer emotionele wijze , hij beweegt zich op het podium voort alsof duivelse demonen zijn lichaam hebben over genomen. Door deze verschroeiende aanpak lijkt het dan ook letterlijk alsof je de vuurtongen van de Hel je voetzolen voelt likken. De band gaat op een eerder, vooral dan vocaal, monotone wijze tewerk maar zorgt er door deze aanpak wel voor dat het aanvoelt als ijzingwekkende klauwen rond je nek je meesleuren in die Helse trip. Tot je zelf waanzinnig geworden, met de krop in de keel, totaal van de kaart achterblijft. De temperatuur in de zaal steeg daardoor uiteindelijk zelfs naar een kookpunt, perfect voor wat nog moet komen.

Want als er één band is die je door een spirituele, donkere en bevreemdend aanvoelende totaalbeleving meesleurt naar een duistere sprookjeswereld die elk van je nachtmerries overstijgt, dan is het Wolvennest (*****) wel. Doordat het hier een kleiner podium betrof, kon de bands niet al zijn attributen benutten. Maar sfeervolle kandelaars aan de zijkant, deden het toch aanvoelen alsof je in een soort Satanische kerk was aanbeland. Wolvennest is een band die het niet moet hebben van veel woorden, maar vooral veel intensieve daden. Dat is bovendien niet enkel de verdienste van een frontvrouw, die door haar onaardse stem en uitstraling je meesleurt naar een bijzonder angstaanjagende droomwereld waaruit je niet wil en kunt ontsnappen eens in trance gebracht. De instrumentale omkadering is minstens even oorverdovend tot intens waardoor je, eens gehypnotiseerd door de magische krachten die worden tentoon gespreid, je prompt vertoeft in een fantasierijke wereld. Waar geen elfjes of Feeën je doet neervlijen in het malse gras. Maar eerder demonische wezens uit diezelfde mythische verhalen, je koude rillingen bezorgen van pure angst. Eens onder invloed van Wolvennest zijn hypnotiserende invloed, is geen terugweg meer mogelijk. Een betere spirituele ervaring, binnen die duistere trances, bestaat er niet.

Toen we de trappen opgingen naar boven toe, lieten we onze ziel achter in de putten van de Hel van Paddestoel en keerden met een donker hart dat  klopt in de keel huiswaarts terug. De regen buiten zorgde ervoor dat de totaalbeleving compleet werd gemaakt. Intensiever dan dit kan duisternis haast niet aanvoelen, is dan ook onze eindconclusie.

Algemeen Besluit: Op deze bijzonder intensieve zaterdag avond kregen we enkele donkere spirituele ervaringen voorgeschoteld. Door middel van een gevarieerd aanbod in golvende bewegingen werden we van begin tot einde ondergedompeld in duistere atmosferen, waardoor langzaam de poorten van de Hel op een kiertje werd gezet.
Afsluiten deden we met een verschroeiende black metal set van Soul Grip die de temperatuur uiteindelijk deed stijgen naar een kookpunt. Waarna Wolvennest naar goede gewoonte die spirituele totaalbeleving compleet maakt, door binnen een intensieve omkadering je achter te laten met het angstzweet op de lippen.
Bij elke band werden op het scherm trouwens opvallende beelden vertoond, die deze intensieve sfeer ten goede kwamen, bij Wolvennest werd daardoor het gemis van alle attributen, die bij een concert van die laatste normaal op het podium staan, zelfs min of meer gecamoufleerd.

Artifacts From The Gagent Univers: Artifacts From The Tagent Univers organiseert in de toekomst nog meerdere evenementen binnen diezelfde omkadering. Zo staat op 30 november o.a. Exoto, Desmdemonia en Kludde in JK Paddenstoel, Groot-Bijgaarden. Op 1 februari 2020 is het de buurt aan Wiegedood, Onrust en The Fifht Alliance. Dit in JH Splinter, Roosdaal.
Voor een volledig overzicht, en meer informatie verwijzen we jullie graag door naar de facebook pagina van het evenement: https://www.facebook.com/Artifacts-From-The-Tangent-Universe-421426082004917/

Organisatie: Artifacts From The Tagent Universe