Coalesce maakte de Metallic Hardcore onveilig in de jaren ’90 en hun bestaan heeft duidelijk zijn sporen nagelaten in het genre. Helaas kregen de heren te maken met zowel financiële problemen als line-up problemen, wat leidde tot een split. Maar ze bleven niet bij de pakken neerzitten en sloegen in 1998 hard terug met ‘0: 12: Revolution In Just Listening’. De band zette de beroering rond hun break-up om in hun meest dringende, eerlijke en wanhopige nummers tot nu toe.
We keren terug naar het jaar 2008 en op de vooravond van de herrijzenis van Coalesce werd ‘0:12’ heruitgebracht en remastered voor de nieuwe generatie van fans van zware muziek. Redenen genoeg om dit album eens uitvoerig te bespreken lijkt me.
’0:12’ opent sterk met “What Happens On The Road Always Comes Home”. Onder het stevige geweld schuilen er enkele groovy riffs die het nummer duidelijk een meerwaarde geven.
Het volgende nummer is getiteld “Cowards.com”. Ik heb eens gekeken of die site bestaat en het antwoord is nee. Voor de mensen die het toch eens zouden willen proberen, doe dus geen moeite!
”Burn Everything That Bears Our Name” en “Whilte The Jackass Operation Spins It’s Wheels” geven weer blijk van groovy riffs en tempowisselingen. Met “Sometimes Selling Out Is Waking Up” wordt er zelf wat gas terug genomen, wat als resultaat een trage beuker oplevert.
”Where The Hell is Rick Thorne These Days” is het kortste nummer op het album, welgeteld 1 minuut en 56 seconden. Prachtige songtitel trouwens. Je zou verwachten dat het nummer er met helse snelheid doorheen zou vliegen, maar niets is minder waar. Al bij al is het geen slecht nummer.
Na de nummers “Jesus In The Year 2000” en “Next On The Shit List” wordt het tijd voor de outtro waar ik genoeg tijd heb om mijn conclusie te trekken over dit album. Ondanks het feit dat ik geen liefhebber van Hardcore kon ik de nummers op dit album wel waarderen, waardoor ik het zeker kan aanraden bij de mensen die wel Hardcorefans zijn. Of gewoon voor mensen die agressie met wat groove weten te appreciëren.