Ondanks dat deze Amerikaan al lang in het vak zit is, is dit een eerste aangename kennismaking. Damien Jurado is met z’n melancholiedjes ergens te situeren tussen Bonnie Prince Billy en de zacht aanpak van My Morning Jacket en Neil Young. Hij heeft er al een vijftien jaar lange , grillige carrière achter de rug , maar bon , we horen aantrekkelijke , sfeervolle ,integere (semi-akoestische) songs , met psychedelische tunes door ‘70s toetsen, slides en hemelse backing koortjes, gedragen door z’n in weemoed gedrenkte stem . “Nothing is the news”, “Life away from the garden” en “Museum of flight” zijn alvast drie prijsbeesten  in het genre, zijn broeierig en ontroerend en voeren je (n)ergens mee …Dit is een plaatje van zo’n vijfendertig minuten singsongwriterpop op z’n plaats …