Isbells dwarrelt graag in de muzikale leefwereld van Crosby, Stills & Nash ; Elliott Smith, Nick Drake en José Gonzalez. En te situeren, ergens tussen Bon Iver, Iron & Wine, Kings of Convienence, Band Of Horses en Fleet Foxes; zijn ze toe aan de tweede cd , ‘Stoalin’ , die enerzijds akoestisch ingehouden klinkt, maar anderzijds net als Bon Iver durft elektrischer, frisser, krachtiger te gaan , en breder is gearrangeerd, ondersteund van een zachte, zalvende, meerstemmige en hemelse zang, aangevuld met ‘Duyster’-dame Chantal Acda .
Een herfstig klanken palet  en een haard/kampvuur gevoel blijft behouden door de dromerige, innemende, beklijvende songs.
De elektrische gitaar, mandoline, steelpedal ( allemaal btw van Gianni Marzo!)  en een uitwaaierende blazer met dubbele percussie trekt een intens, stevig geluid open. Pakkende melodieën in rijk geschakeerde arrangementen .
Kortom , Isbells van Gaëtan Vandewoude blijft garant staan voor aantrekkelijke, aangename , sfeervolle , catchy ’mijmer’ songs . Kenmerken: pure schoonheid , subtiele betoverende geluidjes , stemmenpracht, een melancholieke ondertoon en soms een weelderig arrangement; “Heading for the newborn”, “One day” , “Elation” en “Erase & detach” zorgen voor afwisseling en progressie in het typische Isbells’geluid .