Vanaf hun debuut album ‘When The Candle Dies Out’ uit het jaar 2008 is deze jonge band uit Wevelgem gestaag aan het opklimmen in de muziekwereld. Vorig jaar stonden ze op diverse podia van festivals om hun troeven op tafel te leggen, met name hun atmosferische sludge rock/metal waarbij je rekening moet houden dat de nummers allemaal een handvol minuten in beslag nemen eer ze de revue gepasseerd zijn. Na hun uitermate goed ontvangen release ‘All is Chaos’ zijn deze jongens terug de studio in gestapt om hun nieuwste werken te bundelen in een langspeler getiteld ‘The Hutch’.
En ja, uiteraard ligt deze schijf opnieuw in het verlengde van hun voorgaande album waarbij je dus vanaf de eerste noot weet dat dit werk afkomstig is van Steak Number Eight en ze dus hun wil qua muziek verder zetten. In tegenstelling tot hun vorig album merk ik op dat er meer vocalen in betrokken zijn en er nog meer variatie is tussen de screams en de cleane rockstem van Brent Vanneste, die in mijn ogen toch weer wat gegroeid is van stemvolume en stemkwaliteit.
Tussen de nummers zijn opnieuw beukers te vinden zoals “Black Eye”, en noteren we uitschieters “Pilgrimage of a Blackheart” en “Excile of our Marrow”. Maar uiteraard zijn ook rustig opgebouwde nummers te horen zoals “Photonic” (meeslepend nummer met een leuke melodie in verwerkt die volgens mij live zeker en vast een toppertje wordt) en “Tearwalker” die je het best kunt omschrijven als een zweer die opeens openbarst. Wat vooral opvalt na het beluisteren van deze plaat is dat alle nummers voorzien zijn van een uitstekende opbouw en dat er een perfecte balans heerst tussen de 11 nummers met gitaarwerk van de bovenste plank!
De fans van SN8 mogen ‘The Hutch’ blindelings aanschaffen en niet-kenners van deze jongens moeten deze schijf zeker de kans geven! Puik werk weeral en men mag trots zijn dat er nog talenten zoals hen in Belgenland rondlopen!