Al meer dan twintig jaar weet het Amerikaanse slowcoregezelschap Low te intrigeren . Magie met een ‘less is more’ princiep,  creëren ze een adembenemende schoonheid met hun traag , slepende songs , in een beheerst muzikaal decor,  sober , elegant , dromerig , gevoelig als extravert, rauw, stevig. De twee warme stemmen van het echtpaar Sparhawk – Parker  zijn mooi ingebed . De elektronica en ritmebox sijpelt in het songmateriaal door  en doet niks af aan de sterkte en de knappe melodielijnen .
Er valt voldoende afwisseling in het genre te noteren ; je komt dan uit op de donkerte van “Gentle” , “The innocents” en het bijna tien minuten durende “Landslide” , die zo kon gehaald worden uit de Michael Gira stal . Je houdt van de sobere, zalvende tinten van “Congregation”, “No end” en “Into you”. Sfeervolle Pop ontbreekt niet, “What part of me” – “Kids in the corner”) .
Kijk , die Low formule is en werkt nog even aanstekelijk … Intimiteit met een (licht) dreigende onheilzwangere aanpak . Sterk!