‘Fragments’ is de opvolger van hun debuutalbum ‘Veins’ uit 2016. ‘Veins’ was postpunk. Begin 2017 vervoegde Barrett Hiatt de band , wat op ‘Fragments’ resulteert in een sound dat iets meer synth en programming bevat. Ze klinken daardoor ook iets atmosferischer, eclectischer en origineler. Wat mij betreft een goede evolutie.
We kunnen zeggen dat de basis van de songs uit synthpop en EBM beats bestaan waar lagen synths en gitaar aan toegevoegd werden. Een ietwat onderkoelde zang zorgt er hiervoor dat de vocals wat als post punk en cold wave klinken. De zang en stemkleur ligt wat in het verlengde van bv Dave Gahan (Depeche Mode) of Glen Gregory (Heaven 17). Acht songs weten ons te betoveren met hun muziek. Die is vrij dansbaar en catchy.
Opener “Hold & Dissolve” begint als een EBM/synthpop track en is vrij dansbaar. De gitaar zorgt voor de melancholische accenten in de track. Op “The Longest Night” leunen ze misschien nog het dichtst bij hun vorig album alhoewel Hiatt zijn stempel hier ook onmiskenbaar aanwezig is. Tijdens “Memory Palace” komt de wave uit de jaren 80 aan het venster piepen. “Sudden Moves” is een eerder ingetogen en donkere song met een combinatie van synths en gitaar in het refrein dat mij wat aan Simple Minds doet denken. “A Pale Fire” is uptempo en dansbaar. “Reincarnate” gaat verder die weg op. “For You (Lois)” is een toptrack: fijne ritmesectie en synths, een weemoedige melodielijn en een emotionele zang. “Gone” sluit dit heerlijk album af met duidelijke EBM elementen in zijn DNA.
Bootblacks (uit Brooklyn, NY afkomstig) staat, na de toevoeging van Hiatt, muzikaal waar ze moeten staan heb ik zo het gevoel. Ze hebben een duidelijke stap voorwaarts gezet op ‘Fragments’. Dit is een uiterst genietbaar album met een originele mix van postpunk en synthpop.