Volgens de bijgeleverde bio is Egil Olsen een welbekende singer/songwriter in Noorwegen. Ik ben niet meteen bekend met de scene in Noorwegen noch met deze Egil Olsen. Feit is dat de man met deze release aan zijn vijfde album toe is.
Wanneer je naar hem luistert dan kan je niet om een andere artiest heen en dat is Mark Oliver Everett (Eels). De gelijkenis in de klankkleur van hun stemmen is enorm. De manier van zingen ook. Je zou natuurlijk Egil Olsen daarmee gemakkelijk als een rip off van Everett afdoen. Maar dat is het niet omdat Olsen namelijk heel goede songs aflevert. In vergelijking met zijn vorig album uit 2015 ‘Ooo What Happened’ klinkt ‘You And Me Against The World’ steviger en meer uptempo. De bas en de drums klinken wat vetter en nadrukkelijker terwijl er op zijn vorig album eerder een introvert en fragiel geluid te horen was. Het album klinkt daardoor iets urgenter en vraagt meer om aandacht ivg met zijn vorige releases. Het levert enkele fijne songs op zoals “Better Man” (catchy en warm), het titelnummer heeft dan weer een heerlijke vette gitaarriff en een aanstekelijk refrein, “You And I Forever” heeft een wat naïeve tekst over liefde en de tempowissels tillen het niveau van de song omhoog. “Live Today Like It’s The Last” is vintage Eels. Maar wel een heerlijke song. “You Save The Day” heeft een goed gelukte afwisseling tussen de vocals van Egil en Camilla Romestrand.
‘You And Me Against The World’ is een geslaagd album en een stap vooruit ivg met zijn voorgaande album. Het doet enorm denken aan Mark Oliver Everett zijn werk. Dus fans van die laatste gaan dit zeker weten te waarderen. Maar daarnaast heeft het album voldoende sterktes om een bestaansreden op te eisen en om garant te staan voor het nodige luisterplezier.