Het Gentse The Tubs staat bekend om het samenbrengen van verschillende stijlen en genres tot catchy deuntjes. Muziek dat garagerock, punkrock en psychedelica bevat. Ze hebben reeds meerdere muziek uitgebracht via de Amerikaanse labels Burger Records en Gnar Tapes. Voor deze release zijn ze met het Belgische Consouling Agency in zee gegaan.
Het moet gezegd als ik de opener “Favorite Gun” hoor dan moet ik denken aan Neil Young of Admiraal Freebee. Het is in die sfeer dat het hart van de song klopt. “Final Run” is dan eerder folk en americana. Muzikaal hebben ze het garagerock en punkkantje wat laten vallen en gekozen voor een rockgeluid dat klassiek en degelijk klinkt. De zanger Simon Platteau heeft een Amerikaans accent waardoor dit nog wat versterkt wordt. Met hun songs vertellen ze verhaaltjes die ergens tussen lichtvoetig en tragisch zweven. Het verschil met hun vorige releases is dat alles consistent en volwassen klinkt. Alles lijkt te kloppen: productie, groepsgeluid etc… Dat maakt van dit album een traditionele doch warm klinkende plaat. Traditioneel betekent ook niet dat het saai of oubollig klinkt. Verre van zelfs, eerder goedgemaakte songs die sfeer geven.
Met “Happily Ever Jaded” levert het trio van The Tubs hun beste plaat af sedert hun ontstaan. Met korte en langere songs alsook weemoedige of speelse tracks weten ze te verrassen en voor het nodige luisterplezier te zorgen.