De titel van het album zegt al wat je kan verwachten van dit album. Met name jazz. Jazz heb je natuurlijk in allerlei gedaanten. Van freejazz tot fusion en diets meer. Helemaal thuis ben ik niet in dit genre maar ik kan wel zeggen dat dit redelijk lounge en laidback klinkt. De piano, niet zo verwonderlijk want Iberg is een pianist, speelt een grote rol in de nummers. Op een vorige release, ‘Standards and Vanguards’, deed hij wat hij nu terug doet: bekende standards een nieuw jasje geven. Er staan hier nummers op van o.a. The Beatles, Thelonious Monk, Jerome Kern, Henry Mancini en andere grootheden. Erg herkenbaar zijn de nummers niet meer. Ze werden grondig herbouwd en in een jazz jasje gestoken. Het is meer dan covers spelen dat de man hier met deze muziek doet. Daarbij maakt hij gebruik van instrumenten zoals de sax, bass, piano, vocals en drums. Het klinkt vrij klassiek, speels zoals de hoes en niet erg zwaar op de hand.
Intelligente muziek dus dat een tweede leven geeft aan bekende standards.