Wat de introductie van de artieste Aunty Social betreft citeren we even: “Het album ‘The Day My Brain Broke’ is geschreven in een cruciale en louterende tijd voor Aunty Social (echte naam Danela Gitto), met elk lied dat een hoofdstuk van haar evolutie beschrijft terwijl ze zich een weg baant uit een giftige levensstijl - computer, microfoon en Midi in de hand. Alle illustraties zijn zelf gemaakt door gemengde media te combineren met oudere persoonlijke familiefoto's om haar gevoelens en ervaringen achter de muziek eerlijk te illustreren."
Het resulteert in een EP 'The Day My Brain Broke' waar elke jonge, opgroeiende tiener zich kan in vinden. Het publiek dat ze aanspreekt met die muziek kan uit haar woorden kracht putten.
Fijne popsongs die toch ook op een weemoedige wijze de gevoelige snaar raken is alvast hoe we “Trying”, de eerste song op deze EP aanvoelen. De kristalheldere en bijzonder emotionele stem van Aunty Social zorgt voor een traan op je wangen, want deze muziek is dus bijzonder aangrijpend mooi. En toch wordt je niet ondergedompeld in sombere gedachten, de zon schijnt achter iedere donkere wolk. Uit het leven gegrepen, zo klinken ook de daarop volgende songs als “Crack A Deal”, “Traveling Circus” en “Thinking About Thinking About Thinking” - een titel die aantoont waar de meeste jonge mensen wellicht nog het meest mee worstelen.
Het brave imago van deze artieste zal wellicht ervoor zorgen dat de avonturier onder de muziekliefhebber hier zijn gading niet direct zal in vinden. Wie echter verder kijkt dan dat, ontdekt een jongedame die haar hartroersels in een mooie weemoedige schijf heeft verstopt, en daardoor je net op die plaats raakt waardoor ze je ontroert. Haar bijzonder kristalheldere stem voelt dan ook aan als een deken tegen het bloedend hart, een bloedend hart dat kan worden hersteld. We herhalen dat even omdat dit zo belangrijk is bij haar werk . Een song als “Cortex” illustreert dit nog eens.
Het is hoe deze bijzondere artieste tewerk gaat. En om die reden is Aunty Social een bedroom-artieste om te koesteren, want dit visitekaartje blijft lekker aan onze ribben kleven, wanneer we weer een traan wegpinken met de glimlach op de lippen.